خاطرات اکبر هاشمی - ۲۱ اسفند ۱۳۷۳

[آقای غلامحسین کرباسچی]، شهردار تهران آمد. اول وقت براى مراسم افتتاح پل میرداماد و بزرگراه هفده کیلومترى شهید بابایى رفتیم؛ خیلى جالب است و سرعت عمل و ابتکار قابل تحسین دارد، ولى خیلى بیشتر از حد پیشبینى هزینه برده است. از بزرگراه هم گذشتیم. در مدخل آن، کنار جاده مدیران و مسئولان توضیح دادند و پردهبردارى کردیم. در اجتماع شان گزارش مهندس [ابوالقاسم] آشورى، [معاون فنی و عمرانی شهرداری تهران] و شهردارى را شنیدیم. برایشان صحبت تشویق آمیز نمودم.

به دفترم رفتم. مدیران صداوسیما منتظر بودند. گزارش آقاى[علی] لاریجانى را شنیدیم. برایشان صحبت کردم و براى شیوه کارشان نظراتى دادم. جلسه تنظیم بازار داشتم تصمیماتى گرفتیم. در اثنای جلسه، خبر رسید که حاج احمدآقا بیهوش شده و در بیمارستان است. جلسه را زودتر تمام کردم و به جماران، بیمارستان بقیه الله، مجاور منزلمان رفتم. دکترها گفتند، مغز به کلى از کار افتاده و امید علاج کمتر از یک درصد است.

با همسرشان- فاطمه خانم- صحبت کردم. گفت دیشب تا ساعت دو ونیم بامداد حالشان طبیعى بوده و بعد خوابیده است. ظهر از ساعت دوازده تا دو و نیم، در منزل جواد- اخ الزوجه- بوده و ساعت شش بامداد، مطابق معمول خواب بوده و خُرخُر مى کرده و ساعت هشت که به سراغشان رفتیم، کنار تخت دمرو افتاده و استفراغ کرده و از هوش رفته بودند. دکتر خبر کردیم و به بیمارستان منتقل شدند. دکترها با شوک و تنفس مصنوعى قلب را به کار انداختند و فشارخون به شش رسیده بود. با درخواست خانواده و موافقت آیتالله خامنه اى، دکتر از لندن احضار شده است.

به جلسه هیأت دولت رفتم. شام میهمان آیتالله خامنه اى بودم. دربارة حادثه احمدآقا و احتمالات آینده و سفرم به پاکستان صحبت کردیم. ایشان نگران وضع امنیت سفرند. ساعت نهونیم شب به خانه آمدم. عفت از پیش خانواده امام آمده بود. وضع پریشان آنها را گفت. گفتم از سفر پاکستان منصرف شود. به بیمارستان رفتم؛ وضع مثل گذشته است. فشار خون با دارو دو درجه بالا رفته است. با دفترم دربارة سفر پاکستان مذاکره کردیم. با توجه به مجموع مسایل، تصمیمات مناسب گرفته شد.