خاطرات اکبر هاشمی - ۲۰ اسفند ۱۳۷۳

با دفتر در مورد مسایل سفر پاکستان مذاکره شد. ساعت نهونیم صبح، آقاى فیدل راموس، رییسجمهور فیلیپین و همراهان آمدند. مذاکرات رسمى انجام شد و موافقتنامه ها را در حضور ما امضا کردند. خیال مى کرد، ملاقات با رهبرى دارد؛ گفتیم چون خودتان قبلاً درخواست نکرده بودید، در برنامه نگذاشتیم.

با هم به فرودگاه رفتیم. در راه سئوالات زیادی در مورد وضع نیروهاى مسلحشان کردم. گفت حدود صدو بیست هزار نفر ثابت و مقدار زیادی ذخیره دارند و سلاح مهمى هم ندارند و بیشتر به نیروهاى دریایى و هوایى متکى هستند. با توجه تساوى جمعیت شان با ایران، نسبت نیروهاى مسلح و هزینه دفاعى شان، خیلى از ما کمتر

است. در مورد تعداد دانشجویان پرسیدم؛ جواب اغراق آمیزى داد. گفت سالیانه هشتصد هزار نفر فارغالتحصیل مى شوند و نصف این عدد هم به خاطر عدم موفقیت، از تحصیل حذف مى شوند؛ بعید است این آمار درست باشد، زیرا در این صورت، باید حدود پنج میلیون دانشجو داشته باشند. در فرودگاه مصاحبه کردیم. به سوى دانمارک پرواز کردند.

ظهر آقای قاسم صفریان آمد. براى سنگ کلیه، جراحى کرده است. ضمن تشکر از کمک من براى حفر چاه، براى لولهکشى سه قریه [نوق] استمداد کرد. انتقال آب شیرین به سه قریه، با توجه به وضع آب در نوق کار مهمى است.

عصر عقد ازدواج دو نفر از کارکنان دفتر را بستم. دکتر [محمدعلی] نجفى، [وزیر آموزش و پرورش] آمد و گزارش پیشرفت کار مدارس سه شیفته را داد؛ کمتر از دویست مدرسه مانده است. براى تهیه ساختمان مرکزى استمداد کرد. پیشنهاد مسابقات المپیاد کشورهاى منطقه را داد.

دکتر حبیبى، [معاون اول رییسجمهور] براى امور جارى آمد. آقاى [محمد] مجدآرا، [نماینده بابلسر] آمد. از حمله هایى که رقباى انتخاباتیاش، در مورد اصلاح ساختار تقسیمات شهرستان بابلسر دارند، ناراحت است؛ دلداریش دادم. آقاى [اسدالله] بادامچیان، گزارش وضع مؤتلفه را داد و در مورد کیفیت تبلیغات براى انتخابات نظر خواست. خواستار توضیح بیشتر دستاورد هاى برنامه اول و سیاست هاى اقتصادی بود.

تا ساعت نُه کارها را انجام دادم و به خانه آمدم. از خبرها، همدستى حزب وحدت و دولت افغانستان در مقابل طالبان، قابل توجه است.