کیانوش راد
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت شانزدهم
مرا به محل «گَچا» بردند. دور از شهر، در میان پستی و بلندی‌ها و تپه‌های سنگلاخ و ناهموار، در آن سوی رودخانه دز. سمتِ غربی رود به سوی جنوب. جایی بسیار دور از شهر و سکنه.
ادامه مطلب
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت پانزدهم
اگر خوشنویس انصاری یا یک روحانی سنتی در مجلس عقد حضور داشت، قطعاً بساط عقد و عروسی، با شادی و شوخی و خنده همراه می‌شد. اما برای روحانی انقلابی، این چیزها لهو و لعب تلقی می‌شد و جدی بودن در همه جا عین تعهد و تقوی بود.
ادامه مطلب
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت چهاردهم
در آن جلسه، من کوچکترین عضو آن جمع بودم. من عضو هیچ گروه و دسته‌ای نبودم، اما با نیروهای مسلمان انقلابی همکاری می‌کردم.
ادامه مطلب
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت سیزدهم
ماشین ارتشی به انتهای خیابان که رسید، دور زد. برایم قطعی شد که به سوی خانه ما می‌آیند. معطل نکردم. سراسیمه و به سرعت برق به پایین دویدم.
ادامه مطلب
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت دوازدهم
اواخر سال ۵۷، مردم انجمن ایران و آمریکا در باغ معین را تصرف کردند. هر کس چیزی برمی‌داشت. کسی به حرف کسی گوش نمی‌کرد. معلوم نبود چه خبر است. انجمن غارت شد و مجاهدین خلق در آنجا مستقر شدند.
ادامه مطلب
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت یازدهم
فرهاد با عجله آمد و گفت: «بچه‌ها بیشتر مواظب باشید. الان شیخ ... از مسجد که بیرون می‌آمد، به جبّار، خادم مسجد، می‌گفت: "جبار، حواست باشه این بچه‌ها اعلامیه در مسجد نندازند. اگر اعلامیه در مسجد باشه، اول ناخن‌های تو را و بعد ریش‌های مرا یکی یکی می‌کَنند.
ادامه مطلب
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت دهم
به واسطه یکی از دوستان، به انجمن حجتیه معرفی و دعوت شدم. جلسات ما در خیابان وکیلی اهواز، روبروی مسجد آل طیب بود.
ادامه مطلب
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت نهم
نمی‌دانم سیاست مرا انتخاب کرد یا من سیاست را. یکباره به درون سیاست افتادم.
ادامه مطلب
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت هشتم
معلم به دانش آموز دیکته میکرد و می‌گفت: بنویس «انسان موجودی مطیع است». دانش‌آموز در نوشتن «است». مکث کرد. تردید کرد. است را نمی‌نوشت. می‌خواست بنویسد «نیست» که جر و بحث شروع می‌شد.
ادامه مطلب
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت هفتم
پدرم اهل نصیحت کردن نبود. به قول دینانی، «کسی که نصیحت میکند، گویی میخواهد بگوید من بهتر از تو هستم و بهتر از تو میفهمم».
ادامه مطلب
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت ششم
از خیابان سیمتری، نانِ باخسام میخریدم و به کارگران ساختمانی میفروختم. خودم هم کارگری می‌کردم. آجرها را دسته دسته می‌کردم و به دست استاد میرساندم.
ادامه مطلب
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت پنجم
در برابر آن که میخواهد تو را نادیده بگیرد، نفیات کند، تحقیرت کند و تو را بشکند، باید کاری کرد.
ادامه مطلب
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت چهارم
در جوانی، خواندن و آشنایی با سیاست برای من تسلیبخش و نجاتدهنده بود.
ادامه مطلب
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت سوم
در آن زمان در محله قدیم ما یعنی خیابان فردوسی، رسمی به نام «عُمر کُشون» یا عیدالزهرا در ایام ربیع و در روز مرگ خلیفه دوم، عُمر، برپا می‌شد.
ادامه مطلب
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت دوم
در آن ایام، جعبهای فلزی بود که شهر فرهنگاش میگفتند. از دریچهای مُدور چشم به داخل جعبه میدوختیم. عکسهایی که به دنبال هم میآمدند.
ادامه مطلب
راه و ره‌آورد (تجربه‌نگاری از یک زندگی) محمد کیانوش‌راد – قسمت اول
به زندگی باید با «چهره ای ژانوسی » پرداخت . نگاهی بهگذشته و نگاهی به آینده .
ادامه مطلبباید خواند
پربازدیدهای عبدی مدیا