امنیت ویندوز: نسخه پشتیبانی‌شده، حفاظت فعال و ورود امن

امنیت ویندوز به نسخهٔ پشتیبانی‌شده، نصب وصله‌ها، روشن‌ماندن Windows Security و رمزگذاری دیسک وابسته است. پشتیبانی عادی ویندوز ۱۰ در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۵ تمام شده و ESU فقط یک پل موقت تا ۱۲ اکتبر ۲۰۲۷ است.

نمایشگر و کیس زغالی با چرخ‌دنده سرخ به‌روزرسانی و دروازه محدودکننده اتصال در پیش‌زمینه

امنیت ویندوز به نسخهٔ پشتیبانی‌شده، نصب وصله‌ها، روشن ماندن امنیت Windows و رمزگذاری دیسک وابسته است. پشتیبانی عادی ویندوز ۱۰ در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۵ تمام شده است. به‌روزرسانی امنیتی تمدیدشده (ESU) فقط یک پل موقت است و برای دستگاه‌های مشمول مصرف‌کننده تا ۱۲ اکتبر ۲۰۲۷ پوشش می‌دهد؛ ویژگی تازه و پشتیبانی فنی کامل نمی‌آورد. برنامه‌ریزی رفتن به نسخهٔ پشتیبانی‌شده را عقب نیندازید.

انتخاب مسیر بعد از پایان پشتیبانی ویندوز ۱۰ را جدا در پایان پشتیبانی Windows 10 نوشته‌ام. یک مرور کوتاه دستگاه هم در فهرست سریع امنیت دستگاه هست.

نسخه‌ای را نگه دارید که هنوز وصله می‌گیرد

ویندوزی که دیگر وصلهٔ امنیتی نمی‌گیرد، حتی اگر «خوب کار می‌کند»، هر هفته نسبت به سوراخ‌های تازه‌شناخته‌شده بی‌دفاع‌تر می‌شود. اول ببینید چه چیزی نصب است.

  1. به تنظیمات > سیستم > درباره بروید. مشخصات ویندوز، نسخه و شمارهٔ ساخت را بخوانید.
  2. همان را با صفحهٔ رسمی چرخهٔ عمر مایکروسافت تطبیق دهید. ویندوز ۱۱ هنوز در مسیر به‌روزرسانی سالانه است؛ ویندوز ۱۰ پس از ۱۴ اکتبر ۲۰۲۵ بدون ESU وصلهٔ امنیتی عادی نمی‌گیرد.
  3. اگر ویندوز ۱۰ دارید و دستگاه شرایط ویندوز ۱۱ را دارد، از تنظیمات > Windows Update ارتقا را بررسی کنید. پشتیبان را قبل از ارتقا بگیرید.
  4. اگر دستگاه ویندوز ۱۱ نمی‌شود، یا به ESU ثبت‌نام کنید تا زمان ارتقا یا تعویض، یا آن رایانه را از کار حساس و حساب‌های مهم کنار بگذارید.
  5. نسخه‌های قدیمی‌تر مثل ویندوز ۷ و ۸٫۱ مدت‌هاست بدون وصلهٔ عادی‌اند و برای نامه و بانک مناسب نیستند.

ESU را مقصد نبینید. فقط وصلهٔ امنیتی مهم و بحرانی می‌دهد، نه قابلیت تازه. تاریخ پایانش هم نزدیک است؛ برای جزئیات ثبت‌نام و محدودیت‌ها به راهنمای پایان پشتیبانی بروید.

به‌روزرسانی را از خود ویندوز بگیرید

  1. در ویندوز ۱۱ به تنظیمات > Windows Update بروید. در ویندوز ۱۰ مسیر تنظیمات > به‌روزرسانی و امنیت > Windows Update است.
  2. بررسی به‌روزرسانی‌ها را بزنید و همهٔ به‌روزرسانی‌های کیفی و امنیتی را نصب کنید.
  3. راه‌اندازی دوباره را اگر ویندوز می‌خواهد عقب نیندازید؛ بعضی وصله‌ها تا قبل از آن کامل اعمال نمی‌شوند.
  4. به‌روزرسانی‌های اختیاری و به‌روزرسانی درایور را هم گاهی همین‌جا ببینید، مخصوصاً بعد از تعویض سخت‌افزار.
  5. بستهٔ به‌روزرسانی را از پیام یا سایت ناشناس دانلود نکنید. ابزار جعلی «تعمیرکنندهٔ ویندوز» راه رایجی برای بدافزار است.

حفاظت داخلی را خاموش نکنید

امنیت Windows همان ضدبدافزار رسمی است. خاموش کردنش برای نصب یک «ضدویروس قوی‌تر» که از تبلیغ آمده، معمولاً دستگاه را ضعیف‌تر می‌کند نه قوی‌تر. اگر ضدبدافزار معتبر دیگری نصب می‌کنید، بگذارید خودش با این لایه هماهنگ شود؛ دو موتور ناسازگار گاهی یکدیگر را مزاحم می‌بینند.

  1. به تنظیمات > حریم خصوصی و امنیت > امنیت Windows بروید و برنامه را باز کنید.
  2. در محافظت در برابر ویروس و تهدید ببینید حفاظت در زمان واقعی روشن است و تهدید منتظر اقدام نیست.
  3. یک بررسی سریع اجرا کنید و به‌روزرسانی تعاریف را در همان صفحه تأیید کنید.
  4. حفاظت ابری و ارسال نمونه را اگر با حریم خصوصی‌تان می‌سازد روشن بگذارید؛ برای بیشتر افراد در برابر تهدید تازه مفید است.
  5. دسترسی کنترل‌شده به پوشه را اگر باج‌افزار نگرانی‌تان است بررسی کنید. این قابلیت نوشتن بی‌اجازه در پوشه‌های اسناد را سخت می‌کند و ممکن است برنامهٔ شناخته‌شده را هم یک‌بار بپرسد.

SmartScreen و فایروال

  1. در امنیت Windows بخش کنترل برنامه‌ها و مرورگر را باز کنید.
  2. SmartScreen را برای برنامه‌ها و برای مایکروسافت اج روشن بگذارید. هشدار اجرای فایل ناشناس را دور نزنید مگر منبع را از راه دیگری مطمئن شده باشید.
  3. در فایروال و حفاظت شبکه ببینید فایروال برای شبکهٔ دامنه، خصوصی و عمومی روشن است.
  4. شبکهٔ خانگی را خصوصی و شبکهٔ کافه یا فرودگاه را عمومی نگه دارید تا اشتراک‌گذاری بی‌خودی باز نشود.
  5. اگر برنامه‌ای خواست از فایروال خارج شود، نامش را بخوانید. اجازهٔ همیشگی به ابزار ناشناس ندهید.

ورود را قوی‌تر از یک رمز کوتاه کنید

  1. به تنظیمات > حساب‌ها > گزینه‌های ورود بروید.
  2. یک پین یا Windows Hello (چهره یا اثر انگشت، اگر دستگاه پشتیبانی می‌کند) بگذارید. پین روی همان دستگاه می‌ماند و با ربودن جداگانهٔ گذرواژهٔ حساب مایکروسافت یکی نیست؛ با این حال پین چهاررقمی ساده را انتخاب نکنید.
  3. گذرواژهٔ حساب را یکتا نگه دارید. اگر با حساب مایکروسافت وارد می‌شوید، تأیید دومرحله‌ای آن حساب را از صفحهٔ امنیت حساب مایکروسافت روشن کنید.
  4. ورود خودکار را خاموش کنید و بعد از مدتی بی‌فعالیتی قفل را بخواهید.
  5. برای حساب‌های دیگر روی همین رایانه، کاربر استاندارد بسازید و کار روزمره را بی‌دلیل با حساب مدیر انجام ندهید.

کنترل حساب کاربری (UAC) وقتی برنامه‌ای امتیاز مدیر می‌خواهد از شما می‌پرسد. همیشه تأییدش نکنید. اگر پنجره‌ای ناگهانی و وسط کار دیگر ظاهر شد، نه بگویید.

رمزگذاری دستگاه و بیت‌لاکر

بدون رمزگذاری، درآوردن هارد از لپ‌تاپ قفل‌شده اغلب برای خواندن پرونده‌ها کافی است. در ویندوز خانگی معمولاً نام این لایه رمزگذاری دستگاه است و در نسخه‌های Pro بیت‌لاکر کنترل دقیق‌تری می‌دهد.

  1. به تنظیمات > حریم خصوصی و امنیت > رمزگذاری دستگاه بروید. اگر این صفحه هست، آن را روشن کنید.
  2. اگر صفحه نیست، در جست‌جوی ویندوز BitLocker را باز کنید و درایو سیستم را رمزگذاری کنید. ممکن است دستگاه پیش‌نیازهایی مثل TPM و راه‌انداز ایمن بخواهد.
  3. کلید بازیابی را همان لحظه ذخیره کنید: چاپ، فایل جدا، یا حساب مایکروسافت. رونوشت روی همان رایانه کافی نیست.
  4. اگر کلید به حساب مایکروسافت سپرده می‌شود، آن حساب را با رمز یکتا و تأیید دومرحله‌ای محکم کنید و یک رونوشت جدا هم بردارید.
  5. فلش حاوی پروندهٔ حساس را جدا با BitLocker To Go یا رمزگذاری پرونده رمز کنید؛ رمزگذاری دیسک سیستم آن را نمی‌پوشاند. در نسخهٔ Pro می‌توانید از همان صفحهٔ مدیریت BitLocker وضعیت هر درایو و پشتیبان‌گیری دوبارهٔ کلید را ببینید؛ در نسخهٔ Home همان صفحهٔ رمزگذاری دستگاه معمولاً کافی است.

پیدا کردن دستگاه

  1. با حساب مایکروسافت مدیر وارد شوید.
  2. به تنظیمات > حریم خصوصی و امنیت > پیدا کردن دستگاه من بروید و آن را روشن کنید. خدمات مکان باید فعال باشد.
  3. یک‌بار از account.microsoft.com/devices با همان حساب وارد شوید و ببینید این رایانه در فهرست است.
  4. اگر دستگاه گم شد، از همان صفحه موقعیت تقریبی را ببینید و در صورت نیاز قفل از راه دور را بزنید. بعد رمز حساب را هم از دستگاهی سالم مرور کنید. توجه کنید که درخواست موقعیت ممکن است روی خود دستگاه یک اعلان نشان بدهد؛ این برای پیدا کردن لپ‌تاپ گم‌شده در خانه مفید است و اگر نگران کسی هستید که همان لحظه پشت دستگاه نشسته، اول قفل از راه دور و عوض کردن رمز را در اولویت بگذارید.
  5. این قابلیت جایگزین رمزگذاری نیست؛ فقط کمک می‌کند دستگاه را پیدا یا قفل کنید.

پسوند پرونده، برنامه‌های راه‌انداز و اشتراک

  1. در کاوشگر پرونده نمایش پسوندها را روشن کنید تا «invoice.pdf.exe» پشت آیکون سند قایم نشود.
  2. به تنظیمات > برنامه‌ها > راه‌اندازی بروید و برنامه‌ای را که نمی‌شناسید از اجرای خودکار بردارید.
  3. در تنظیمات > برنامه‌ها > برنامههای نصب‌شده ابزار تازه‌ای را که یادتان نیست نصب کرده باشید حذف کنید.
  4. اشتراک فایل و دسکتاپ از راه دور را اگر استفاده نمی‌کنید خاموش کنید. ورود از راه دور (RDP) را روی شبکهٔ عمومی باز نگذارید.

حساب مایکروسافت و حساب محلی

حساب مایکروسافت همگام‌سازی تنظیمات، پیدا کردن دستگاه و گاهی نگهداری کلید بازیابی را آسان می‌کند و همزمان یعنی همان حساب یک نقطهٔ ورود به چند چیز است. حساب محلی وابستگی به ابر را کم می‌کند اما بازیابی رمز و Find My را سخت‌تر می‌کند. هر کدام را که انتخاب می‌کنید، رمز یکتا بگذارید و اگر حساب مایکروسافت است آن را مثل حساب نامهٔ اصلی قفل کنید. روی رایانهٔ مشترک، هر نفر حساب ویندوز جدا داشته باشد.

قبل از فروش یا سپردن به تعمیر

  1. پشتیبان بگیرید و کلید بیت‌لاکر را جدا داشته باشید.
  2. از تنظیمات، بازنشانی این رایانه را با پاک کردن داده اجرا کنید، یا دیسک را طوری پاک کنید که نصب تازه برای خریدار بدون حساب شما بالا بیاید.
  3. قبل از تحویل، دستگاه را روشن کنید و ببینید دستیار راه‌اندازی آمده است، نه میزکار شما.
  4. اگر فقط به تعمیر می‌سپارید و پاک نمی‌کنید، قفل ورود را نگه دارید و پروندهٔ خیلی حساس را بردارید.

اشتباه‌های رایج

  • ماندن روی ویندوز ۱۰ بدون ESU بعد از ۱۴ اکتبر ۲۰۲۵، چون «هنوز باز می‌شود».
  • خاموش کردن امنیت Windows برای نصب ابزار تبلیغاتی.
  • دور زدن هشدار SmartScreen برای پرونده‌ای که در پیام آمده است.
  • رمزگذاری بدون ذخیرهٔ کلید بازیابی بیرون از همان رایانه.
  • کار هرروزه با حساب مدیر و تأیید هر پنجرهٔ UAC.
  • باز گذاشتن شبکه به‌صورت خصوصی روی وای‌فای فرودگاه.

ببینید دستگاه اصلاً ویندوز ۱۱ می‌شود یا نه

ارتقا وقتی معنا دارد که سخت‌افزار حداقل‌ها را داشته باشد: TPM ۲٫۰، راه‌انداز ایمن، و پردازندهٔ پشتیبانی‌شده. مایکروسافت این را در همان Windows Update یا با برنامهٔ بررسی سلامت رایانه نشان می‌دهد.

  1. در Windows Update اگر پیامی دربارهٔ واجد شرایط بودن هست همان را بخوانید.
  2. در صورت نیاز برنامهٔ رسمی بررسی سلامت رایانه را از مایکروسافت بگیرید، نه از یک سایت دانلود متفرقه.
  3. اگر TPM یا راه‌انداز ایمن در سیستم‌عامل خاموش گزارش شده، ممکن است در تنظیمات میان‌افزار روشن‌شدنی باشد. این کار را فقط وقتی انجام دهید که می‌دانید به تنظیمات میان‌افزار چطور برمی‌گردید.
  4. اگر دستگاه شرایط را ندارد، بین ESU موقت، تعویض دستگاه، یا محدود کردن کار حساس روی آن یکی را آگاهانه انتخاب کنید.

امنیت دستگاه: جداسازی هسته و راه‌انداز ایمن

  1. در امنیت Windows به امنیت دستگاه بروید.
  2. جداسازی هسته و یکپارچگی حافظه را اگر دستگاه پشتیبانی می‌کند روشن کنید. این لایه سوءاستفاده از حافظه را سخت‌تر می‌کند و گاهی با درایور قدیمی تداخل دارد؛ اگر برنامه‌ای از کار افتاد، همان درایور را از سازنده به‌روز کنید نه اینکه کل حفاظت را برای همیشه رها کنید.
  3. وضعیت راه‌انداز ایمن و پردازندهٔ امنیتی (TPM) را همان‌جا ببینید. خاموش کردن این‌ها برای نصب سیستم دیگر را بعد از اتمام کار برگردانید.

مجوز برنامه‌ها و مکان

  1. به تنظیمات > حریم خصوصی و امنیت بروید.
  2. دوربین، میکروفون و مکان را باز کنید و دسترسی برنامه‌ای را که نباید همیشه گوش بدهد یا مکان بفرستد ببندید.
  3. خدمات مکان اگر برای پیدا کردن دستگاه لازم است می‌تواند روشن بماند؛ این با دادن مکان به هر برنامه فرق دارد.
  4. اگر رایانه قابلیت ذخیرهٔ نماگرفت‌های فعالیت یا ویژگی مشابه دارد، همان را در حریم خصوصی ببینید و اگر نمی‌خواهید سابقهٔ صفحه نگه داشته شود خاموشش کنید. چنین قابلیتی در صورت تصرف حساب یا نشستن کسی پشت دستگاه، بیش از یک پوشهٔ اسناد افشا می‌کند.

حساب استاندارد و کنترل حساب کاربری

  1. به تنظیمات > حساب‌ها > سایر کاربران بروید و برای کسی که گاهی از رایانه استفاده می‌کند حساب استاندارد بسازید.
  2. خودتان اگر می‌توانید کار روزمره را با حساب غیرمدیر انجام دهید.
  3. نوار کنترل حساب کاربری را از پنل کنترل، در بخش حساب‌های کاربری، روی سطحی بگذارید که دست‌کم هنگام نصب برنامه از شما بپرسد.
  4. برنامه‌ای را که برای کار عادی روی «اجرا به‌عنوان مدیر» میانبر دارد بررسی کنید؛ این عادت را برای مرورگر و نامه نسازید.

نمایهٔ شبکه را درست انتخاب کنید

  1. به تنظیمات > شبکه و اینترنت بروید و شبکهٔ وصل‌شده را باز کنید.
  2. نوع نمایه را برای خانه روی خصوصی و برای شبکهٔ عمومی روی عمومی بگذارید.
  3. اشتراک‌گذاری نزدیک و کشف شبکه را روی شبکهٔ عمومی خاموش نگه دارید.
  4. اگر لپ‌تاپ را به وای‌فای هتل وصل می‌کنید، فرض را بر عمومی بگذارید حتی اگر نام شبکه آشنا به نظر برسد.

ورود از راه دور را باز نگه ندارید

  1. به تنظیمات > سیستم > Remote Desktop بروید.
  2. اگر از آن استفاده نمی‌کنید خاموشش کنید.
  3. اگر لازم‌ش دارید، فقط حساب مشخص را اجازه بدهید، شبکه را محدود کنید و هرگز آن را روی اینترنت خانگی بدون لایهٔ اضافی باز نگذارید.
  4. ابزارهای دسترسی از راه دور سوم‌شخص را فقط از سازندهٔ شناخته‌شده نصب کنید و بعد از اتمام پشتیبانی دور آن را ببندید.

کلید بیت‌لاکر را از کجا برمی‌گردانید

اگر کلید را هنگام روشن کردن به حساب مایکروسافت سپرده‌اید:

  1. از دستگاهی دیگر به صفحهٔ رسمی دستگاه‌های حساب مایکروسافت بروید و با همان حساب وارد شوید.
  2. کلید بازیابی بیت‌لاکر را برای این دستگاه پیدا کنید. نویسه‌ها را با دقت بخوانید.
  3. یک رونوشت تازه روی کاغذ یا در مدیر رمز، جدا از خود آن رایانه، بردارید.
  4. اگر کلید نیست و رمز ورود را هم از یاد برده‌اید، محتوای دیسک رمزشده معمولاً برنمی‌گردد. این را قبل از حادثه جدی بگیرید.

پسوند فایل را چگونه آشکار کنید

  1. کاوشگر پرونده را باز کنید.
  2. از منوی مشاهده، نمایش پسوندهای نام پرونده را روشن کنید. در ویندوز ۱۱ این گزینه زیر مشاهده یا از تنظیمات کاوشگر در دسترس است.
  3. برای اطمینان، یک پروندهٔ شناخته‌شده را نگاه کنید که پسوند واقعی‌اش دیده می‌شود.
  4. پروندهٔ دارای دو پسوند یا پسوند اجرایی را از پیام اجرا نکنید.

استثناهای ضدبدافزار را سبک نگه دارید

در محافظت در برابر ویروس و تهدید، بخش مدیریت تنظیمات گاهی اجازه می‌دهد پوشه‌ای از بررسی خارج شود. هر استثنا یک نقطهٔ کور است. پوشهٔ دانلود یا دسکتاپ را استثنا نکنید. اگر برنامه‌ای برای کار کردنش استثنا خواست، اول خود برنامه را از منبع رسمی بررسی کنید.

پشتیبان ویندوز جای رمزگذاری را نمی‌گیرد

پشتیبان‌گیری Windows در تنظیمات حساب‌ها می‌تواند پوشه‌ها را با حساب مایکروسافت همگام کند. این برای تعویض رایانه مفید است اما نسخهٔ مستقلی روی دیسک جدا جای خود را دارد. جزئیات ساختن نسخه‌ای که واقعاً برگردد در راهنمای پشتیبان همین مجموعه است. قبل از ارتقا از ۱۰ به ۱۱ یا قبل از بازنشانی، همان پشتیبان را تازه کنید.

اگر هنوز روی ویندوز ۱۰ هستید

بدون ESU، بعد از ۱۴ اکتبر ۲۰۲۵ وصلهٔ امنیتی عادی نمی‌آید. ثبت‌نام ESU برای دستگاه مشمول معمولاً از خود Windows Update و با حساب مایکروسافت انجام می‌شود. پوشش مصرف‌کننده تا ۱۲ اکتبر ۲۰۲۷ است و فقط به‌روزرسانی امنیتی مهم و بحرانی می‌دهد. تا وقتی ثبت‌نام نکرده‌اید دستگاه در برابر سوراخ‌های بعد از پایان پشتیبانی بی‌دفاع‌تر است. جزئیات گزینه‌ها — ارتقا، تعویض، یا این پل موقت — در راهنمای پایان پشتیبانی آمده است.

  1. Windows Update را باز کنید و اگر آگهی ثبت‌نام ESU هست همان مسیر رسمی را دنبال کنید.
  2. از سایت متفرقه فایل «فعال‌ساز ESU» نگیرید.
  3. همزمان برنامه‌ای برای رفتن به ویندوز ۱۱ یا دستگاه تازه بگذارید، نه اینکه ESU را دائمی فرض کنید.

اسکن آفلاین وقتی رفتار دستگاه عوض شده

بررسی سریع برای تردید روزمره کافی است. اگر برنامهٔ مشکوکی نصب شده یا رفتار سیستم جداً عوض شده، در محافظت در برابر ویروس و تهدید گزینه‌های اسکن را باز کنید و بررسی آفلاین امنیت Windows را اجرا کنید. دستگاه راه‌اندازی می‌شود و قبل از بار شدن کامل ویندوز بررسی می‌کند. بعد از آن، برنامه‌های ناشناس را از فهرست برنامه‌ها بردارید و اگر پرونده‌ای باز کرده‌اید به راهنمای بدافزار همین مجموعه سر بزنید.

قفل پویا، زمان بی‌فعالیتی و اشتراک نزدیک

  1. در گزینه‌های ورود، اگر قفل پویا هست و تلفن همراه جفت‌شده دارید، می‌توانید بگذارید با دور شدن تلفن رایانه قفل شود. این راحتی است نه جایگزین رمز قوی.
  2. در تنظیمات سیستم، صفحه نمایش و انرژی، زمان خاموش شدن صفحه را کوتاه کنید و بعد از آن قفل بخواهید.
  3. اشتراک‌گذاری نزدیک را در تنظیمات سیستم خاموش کنید مگر اینکه همان لحظه فایلی به دستگاه کنار دستی بدهید.
  4. تاریخچه کلیپ‌بورد اگر بین دستگاه‌ها همگام می‌شود ممکن است چیزی را که کپی کرده‌اید به جای دیگری ببرد؛ روی رایانهٔ مشترک آن را محدود کنید.

صفحهٔ امنیت حساب مایکروسافت

  1. از مرورگر، با نوشتن نشانی رسمی امنیت حساب مایکروسافت وارد شوید، نه از لینک پیام.
  2. فعالیت ورود، دستگاه‌ها و روش‌های تأیید دومرحله‌ای را ببینید.
  3. دستگاه یا برنامهٔ ناشناس را حذف کنید.
  4. اگر کلید بیت‌لاکر آنجا ذخیره شده، وجودش را تأیید و رونوشت جدا بردارید.
  5. رمز این حساب را با رمز ورود محلی یکی نکنید اگر هر دو را دارید، و آن را در مدیر رمز بگذارید.

فلش رمزشده و برنامه از کجا نصب شود

  1. برای یک فلش حساس، در این رایانه بیت‌لاکر را باز کنید و رمزگذاری درایو قابل‌حمل را روشن کنید. عبارت عبور جدا بگذارید و آن را روی برچسب فلش ننویسید.
  2. برنامه را از فروشگاه رسمی مایکروسافت یا سایت سازنده بگیرید.
  3. حالت برنامه‌نویس را اگر برای کار لازم نیست در تنظیمات حریم خصوصی و امنیت خاموش نگه دارید تا نصب از هر منبعی آسان نشود.
  4. بستهٔ نصب با نامی نزدیک به برنامهٔ معروف را از نتیجهٔ اول جست‌وجو اجرا نکنید.

اگر رایانه گم شد

از حساب مایکروسافت، پیدا کردن دستگاه را باز کنید، موقعیت تقریبی را ببینید و قفل از راه دور را بزنید. رمز حساب را عوض کنید. اگر رمزگذاری از قبل روشن بوده، کسی که دستگاه خاموش را برداشته به پرونده‌ها به‌سادگی نمی‌رسد. دستگاه را از فهرست حساب حذف نکنید تا وقتی تکلیفش روشن شود. جزئیات واکنش اگر بدافزار یا فیشینگ هم در کار بوده در راهنماهای همان موضوع است.

به‌روزرسانی را ماه‌ها متوقف نکنید

ویندوز اجازه می‌دهد به‌روزرسانی را برای چند روز متوقف کنید. این برای یک ارائه یا سفر کوتاه گاهی لازم است. متوقف ماندن چندماهه یعنی همان وصله‌های امنیتی نمی‌آیند. بعد از برگشتن، توقف را بردارید و Windows Update را دستی یک‌بار بررسی کنید تا عقب‌ماندگی همان‌جا بماند.

بازیابی و بازنشانی را از قبل بشناسید

  1. به تنظیمات > سیستم > بازیابی بروید.
  2. گزینهٔ بازنشانی این رایانه را بخوانید تا روزی که لازم شد بین نگه داشتن فایل‌ها و پاک کردن همه انتخاب‌تان آماده باشد. قبل از هر بازنشانی پشتیبان بگیرید.
  3. نقطهٔ بازیابی سیستم اگر روشن است برای برگرداندن تنظیمات بعد از نصب یک درایور بد مفید است، اما جای پشتیبان پرونده‌ها را نمی‌گیرد.
  4. میانبر قفل کردن را عادت کنید: کلید ویندوز و L صفحه را همان لحظه قفل می‌کند. قبل از بلند شدن از میز همان را بزنید.

اگر پین Windows Hello را فراموش کرده‌اید، از همان صفحهٔ گزینه‌های ورود مسیر رسمی بازنشانی پین را بروید. این کار معمولاً گذرواژهٔ حساب را می‌خواهد. ابزار ناشناسی که می‌گوید پین را بدون گذرواژه برمی‌دارد نصب نکنید.

محافظت از دستکاری و ضدویروس دوم

در تنظیمات محافظت در برابر ویروس و تهدید، حفاظت از دستکاری را روشن بگذارید تا برنامهٔ ناخواسته نتواند به‌راحتی ضدبدافزار را خاموش کند. اگر امنیت Windows گفت ضدویروس دیگری فعال است، ببینید خودتان آن را نصب کرده‌اید یا نه. ابزار ناشناسی که بدون اقدام شما آمده باید حذف شود. اگر ضدویروس معتبر سازمانی روی دستگاه محل کار نصب است، همان سیاست سازمان را دنبال کنید و لایهٔ رسمی را بی‌دلیل دوبل نکنید.

  1. حفاظت از دستکاری را در مدیریت تنظیمات همان بخش پیدا و تأیید کنید.
  2. اعلان «ارائه‌دهنده دیگری مدیریت می‌شود» را بخوانید و نام برنامه را بشناسید.
  3. اگر نام را نمی‌شناسید، از برنامه‌های نصب‌شده حذفش کنید و یک بررسی کامل بگیرید.

از همین امروز چه کار کنید

  1. نسخهٔ ویندوز را در درباره ببینید و اگر پشتیبانی‌اش تمام شده مسیر ارتقا یا ESU را مشخص کنید.
  2. Windows Update را اجرا و راه‌اندازی دوباره را انجام دهید.
  3. امنیت Windows، حفاظت در زمان واقعی، SmartScreen و فایروال را چک کنید.
  4. رمزگذاری دستگاه یا بیت‌لاکر را روشن کنید و کلید بازیابی را جدا بگذارید.
  5. گزینه‌های ورود را قوی کنید، حفاظت از دستکاری را تأیید کنید و پیدا کردن دستگاه را در صورت استفاده از حساب مایکروسافت روشن کنید.