مرور امن‌تر وب: مقصد، مجوزها و مرزهای حریم خصوصی

مرور امن‌تر یعنی مرورگر به‌روز باشد، مقصد واقعی لینک را ببینید و به سایت‌ها مجوز کمتری بدهید. قفل کنار نشانی فقط ارتباط تا همان آدرسی را که در نوار می‌بینید رمزگذاری می‌کند؛ نمی‌گوید آن آدرس مال سازمان مورد نظرتان است یا صفحه بی‌خطر است. صفحهٔ جعلی هم می‌تواند قفل داشته باشد.

این راهنما عادت‌های روزمرهٔ مرور را پوشش می‌دهد: خواندن نشانی، مجوزها، افزونه‌ها، دانلود، پنجرهٔ خصوصی و کار در شبکه‌ای که بخشی از وب در آن باز نیست. اگر روی لینک فریبنده‌ای زدید یا پرونده‌ای باز شد، واکنش را در بدافزار و فیشینگ دنبال کنید. محدودیت ناشناس ماندن هنگام ارتباط جدا در مرزهای ناشناس ماندن آمده و انتخاب مسیر عبور از محدودیت هم در انتخاب مسیر دورزدن محدودیت نوشته شده است.

قفل کنار نشانی به‌معنای قابل‌اعتماد بودن سایت نیست

HTTPS یعنی داده‌ای که بین شما و همان میزبان رد و بدل می‌شود در مسیر برای کسی که فقط به شبکه گوش می‌دهد خواندنش سخت‌تر است. این برای وارد کردن رمز در صفحهٔ واقعی بانک مفید است. اما اگر خودِ دامنه جعلی باشد، رمزگذاری فقط ارتباط‌تان را با همان فریبنده محافظت می‌کند. رنگ سبز قدیمی یا یک آیکون قفل جای خواندن نام دامنه را نمی‌گیرد.

هشدار گواهی را هم جدی بگیرید. اگر مرورگر گفت ارتباط خصوصی نیست یا گواهی نامعتبر است، علت می‌تواند شبکهٔ میانی، تاریخ اشتباه دستگاه، یا سایتی باشد که درست پیکربندی نشده. در کافی‌نت یا وای‌فای ناشناس، نادیده گرفتن این هشدار برای رسیدن به صفحهٔ ورود کار خطرناکی است. اگر سایت برایتان مهم است، از شبکهٔ دیگری امتحان کنید یا بعداً برگردید؛ دکمهٔ «ادامه به‌هرحال» را عادت نکنید.

مقصد لینک را قبل از باز کردن ببینید

1. روی رایانه نشانگر را روی پیوند بگذارید و آدرس را در نوار وضعیت بخوانید.
2. روی گوشی پیوند را لمس طولانی کنید تا پیش‌نمایش مقصد بیاید.
3. بخش اصلی دامنه را بخوانید، نه متن بلند بعد از خط مورب و نه نام برند که فقط داخل مسیر آمده است.
4. پیوند کوتاه‌شده را وقتی از فرستندهٔ تأییدنشده آمده باز نکنید؛ اگر لازم است، اول مقصد را از سرویس پیش‌نمایش همان کوتاه‌کننده ببینید یا از فرستنده بخواهید نشانی کامل را بفرستد.
5. سایت‌های مهمی مثل نامه و بانک را از نشانک خودتان یا با نوشتن نشانی باز کنید، نه از نتیجهٔ اول یک جست‌وجوی عجله‌ای و نه از پیامک.

بعضی صفحات بعد از یک کلیک چند بار تغییر مسیر می‌دهند تا مبدأ گم شود. اگر ناگهان به صفحهٔ دانلودی یا ورود کشیده شدید که انتظارش را نداشتید، همان تب را ببندید و از مسیر آشنا بروید.

خود مرورگر را زنده و ساده نگه دارید

مرورگر قدیمی هم مثل سیستم‌عامل قدیمی سوراخ‌های شناخته‌شده دارد. به‌روزرسانی را از خود برنامه بگیرید، نه از پرونده‌ای که روی یک سایت ناشناس دکمهٔ «دانلود کروم» گذاشته است.

1. در کروم به تنظیمات > دربارهٔ Chrome بروید و بگذارید نسخه بررسی شود.
2. در فایرفاکس به تنظیمات > عمومی بروید و در بخش به‌روزرسانی‌ها وضعیت را ببینید.
3. در سافاریِ آیفون به‌روزرسانی مرورگر با به‌روزرسانی سیستم می‌آید: تنظیمات > عمومی > به‌روزرسانی نرم‌افزار.
4. در سافاریِ مک به‌روزرسانی‌های مرورگر معمولاً از به‌روزرسانی سیستم می‌آیند.
5. در اج به تنظیمات > دربارهٔ Microsoft Edge بروید.

چند مرورگر رهاشده روی یک دستگاه کمکی نمی‌کند. یکی یا دو تا را که هنوز سازنده‌شان به‌روز می‌کند نگه دارید و بقیه را اگر استفاده نمی‌کنید حذف کنید تا افزونه و همگام‌سازی فراموش‌شده باقی نماند.

مجوزها را کم نگه دارید

سایت برای نشان دادن یک مقاله معمولاً به موقعیت مکانی دقیق، دوربین، میکروفون یا اعلان نیاز ندارد. هر مجوزی که می‌دهید بعداً در پس‌زمینه هم می‌تواند استفاده شود.

1. در کروم به تنظیمات > حریم خصوصی و امنیت > تنظیمات سایت بروید.
2. دوربین، میکروفون، موقعیت مکانی و اعلان‌ها را طوری بگذارید که هر بار پرسیده شود، یا دست‌کم فهرست سایت‌های مجاز را یکی‌یکی ببینید.
3. سایت‌هایی را که دیگر به آن‌ها نیاز ندارید از فهرست مجاز بردارید.
4. در فایرفاکس همین کار را از تنظیمات > حریم خصوصی و امنیت و سپس مجوزها انجام دهید.
5. در آیفون به تنظیمات > Safari بروید و در بخش تنظیمات وب‌سایت‌ها دوربین، میکروفون و مکان را بررسی کنید. برای کروم یا مرورگر دیگر روی آیفون، مجوزها را از تنظیمات همان برنامه ببینید.

دسترسی به کلیپ‌بورد، حسگر حرکت و پنجرهٔ بازشو را هم برای سایت‌های ناشناس روی «همیشه اجازه» نگذارید.

اعلان، پنجرهٔ بازشو و تغییر مسیر

بعد از یک کلیک اشتباه، بعضی سایت‌ها اجازهٔ اعلان می‌خواهند و بعد مدام هشدار دروغین ویروس می‌فرستند. بعضی‌ها هم پشت‌سرهم پنجره باز می‌کنند.

1. به سایت تازه‌دیده اجازهٔ اعلان ندهید.
2. اگر اعلان مزاحم شروع شد، از تنظیمات سایت همان مجوز را بردارید؛ روی خود اعلان برای «پاکسازی سیستم» نزنید.
3. مسدودکنندهٔ پنجرهٔ بازشوی خود مرورگر را روشن بگذارید.
4. تب‌هایی را که خودشان مدام باز می‌شوند کامل ببندید، نه اینکه یکی‌یکی با آن‌ها کلنجار بروید.

افزونه‌ها را مثل برنامه ببینید

افزونه به محتوایی که می‌خوانید و گاهی به رمزهایی که تایپ می‌کنید نزدیک است. هر افزودنیِ رایگان با امتیاز بالا لزوماً بی‌خطر نیست، مخصوصاً اگر دسترسی‌اش «خواندن و تغییر داده در همهٔ سایت‌ها» باشد و شما برای یک کار کوچک نصبش کرده باشید.

1. فقط از فروشگاه رسمی همان مرورگر نصب کنید.
2. تعداد را کم نگه دارید. برای هر افزونه از خودتان بپرسید هفتهٔ پیش واقعاً از آن استفاده کردید یا نه.
3. افزونه‌ای را که دیگر به آن نیاز ندارید خاموش یا حذف کنید، نه اینکه سال‌ها در پس‌زمینه بماند.
4. اگر رفتار مرورگر ناگهان عوض شد، افزونه‌ها را یکی‌یکی غیرفعال کنید و ببینید مشکل از کدام است.
5. نوار ابزار ترجمه، ضبط صفحه یا «وی‌پی‌انِ داخل مرورگر» ناشناس را از روی تبلیغ نصب نکنید.

دانلود را از مقصد رسمی بگیرید

1. برنامهٔ رایانه را از سایت سازنده یا فروشگاه رسمی همان سیستم بگیرید، نه از دکمه‌ای وسط مقاله‌ای که خودش را نتیجهٔ جست‌وجو جا زده است.
2. نام پرونده را قبل از باز کردن بخوانید و پسوند واقعی‌اش را ببینید.
3. اگر مرورگر فایل را بی‌ضرر دانست اما شما انتظار آن دانلود را نداشتید، پرونده را اجرا نکنید.
4. پوشهٔ دانلود را هر چند وقت یک‌بار خالی کنید تا پروندهٔ قدیمی به‌اشتباه دوباره باز نشود.

ذخیرهٔ رمز و پرکردن خودکار

ذخیرهٔ رمز داخل مرورگر برای خیلی از افراد بهتر از نوشتن همان رمز روی کاغذِ کنار صفحه است، به شرطی که خود دستگاه قفل داشته باشد و رمزهای مهم تکراری نباشند. مدیر رمز جدا معمولاً کنترل و خروجی بهتری می‌دهد. چیزی که خطرناک است پرکردن خودکار بی‌توجه روی صفحه‌ای است که فقط شبیه سایت اصلی است.

1. قبل از قبول ذخیره، دامنه را یک‌بار دیگر بخوانید.
2. پرکردن خودکار مشخصات کارت و نشانی خانه را روی مرورگر مشترک خاموش کنید.
3. اگر دستگاه را به کسی می‌دهید، اول از حساب مرورگر خارج شوید یا از نمایهٔ جدا استفاده کنید.

پنجرهٔ خصوصی چه کار می‌کند و چه کار نمی‌کند

پنجرهٔ خصوصی یا ناشناس معمولاً تاریخچه و کوکی‌های همان نشست را بعد از بستن پنجره روی همان دستگاه نگه نمی‌دارد. برای استفاده از رایانهٔ مشترک مفید است. اما:

• از دید شبکه، سایت و در خیلی از موارد حسابی که داخل همان پنجره وارد شده‌اید، شما را پنهان نمی‌کند.
• پسوندهایی که مجازشان کرده‌اید ممکن است همچنان ببینند چه می‌کنید.
• فایلی که دانلود می‌کنید روی دیسک می‌ماند مگر اینکه خودتان پاکش کنید.
• محل کار یا ارائه‌دهندهٔ اینترنت همچنان می‌تواند ببیند به چه دامنه‌هایی رفته‌اید.

اگر هدف‌تان کم کردن رد روی دستگاه دیگران است، پنجرهٔ خصوصی ابزار مناسبی است. اگر هدف‌تان پنهان ماندن از شبکه یا از یک خدمت است، به راهنمای مرزهای ناشناس ماندن و انتخاب مسیر نیاز دارید، نه فقط به یک پنجرهٔ تیره.

کوکی، دادهٔ سایت و ردیابی

کوکی و دادهٔ محلی کمک می‌کنند واردشده بمانید و تنظیمات سایت حفظ شود. همان سازوکار می‌تواند شما را بین چند سایت دنبال کند. مرورگرهای امروزی تا حدی ردیابی بین‌سایتی را محدود می‌کنند، اما این محدودیت کامل و همیشگی نیست.

1. در کروم بخش حریم خصوصی و امنیت را باز کنید و سطح حفاظت را ببینید؛ چیزی را که نمی‌فهمید فقط به خاطر اسمش خاموش نکنید.
2. اگر روی دستگاه مشترک کار می‌کنید، بعد از کار دادهٔ سایت همان خدمت را پاک کنید یا از پنجرهٔ خصوصی استفاده کنید.
3. پاک کردن همهٔ کوکی‌ها هر روز برای بیشتر افراد لازم نیست و باعث ورود دوباره به همهٔ حساب‌ها می‌شود؛ هدفمند پاک کنید.
4. در فایرفاکس حالت سخت‌گیرانه‌تر ضدردیابی را اگر با سایت‌هایی که لازم دارید می‌سازد امتحان کنید و اگر چیزی شکست، همان سایت را استثنا کنید نه اینکه کل حفاظت را ببندید.

نمایهٔ جدا برای کار و زندگی

کروم، اج و فایرفاکس می‌توانند چند نمایه داشته باشند: هر کدام تاریخچه، افزونه و حساب جدا. این از قاتی شدن افزونهٔ کاری با ورودهای شخصی جلوگیری می‌کند و وقتی یک حساب مرورگر همگام می‌شود همه چیز را به دستگاه تازه نمی‌برد.

1. یک نمایه برای کار و یک نمایه برای استفادهٔ شخصی بسازید.
2. افزونه‌ها را فقط در نمایه‌ای نصب کنید که به آن‌ها نیاز دارد.
3. نشانک بانک و نامهٔ شخصی را در نمایهٔ شخصی بگذارید.
4. از همگام‌سازی نمایهٔ کاری روی گوشی شخصی، یا برعکس، بدون فکر کردن پرهیز کنید.

مرور در وای‌فای عمومی

در فرودگاه، هتل یا کافه، شبکه مال شما نیست. HTTPS هنوز برای صفحهٔ درست‌پیکربندی‌شده کمک می‌کند، اما هشدار گواهی را آنجا جدی‌تر بگیرید، به صفحهٔ ورودِ باز بدون قفل چیزی ندهید، و کارهای حساس را اگر می‌توانید به شبکهٔ دیگری موکول کنید. ورود به پنل وای‌فای مهمان را با صفحهٔ فیشینگ که اسم شبکه را تقلید کرده عوضی نگیرید؛ نام شبکه را از میزبان بپرسید.

وقتی اینترنت فیلتر است

در شبکه‌ای که بخشی از سایت‌ها باز نیست، وسوسه زیاد است که اولین ابزار عبور از محدودیت یا اولین «پروکسیِ داخل مرورگر» را نصب کنید. همان عجله راه رایجی برای رسیدن به افزونه یا برنامهٔ نامطمئن است. انتخاب مسیر را آگاهانه و از راهنمای مربوط انجام دهید، نه از تبلیغ بالای صفحهٔ خطا.

به‌علاوه، عبور از محدودیت شما را ناشناس نمی‌کند. ممکن است به سایتی برسید، اما همان سایت و همان مسیر همچنان بتوانند به حساب یا نشانی شما وصل‌تان کنند. اگر مسئله‌تان پنهان ماندن هویت است، آن را با باز شدن یک صفحه اشتباه نگیرید و راهنمای مرزهای ناشناس ماندن را جدا بخوانید.

جست‌وجو و نتیجهٔ جعلی

نتیجهٔ اول جست‌وجو همیشه سایت رسمی نیست. تبلیغ‌ها بالای فهرست می‌آیند و گاهی نشانی‌شان به برند شبیه‌سازی شده است. برای نرم‌افزار، پشتیبانی و ورود به حساب، به‌جای زدن اولین لینک، نشانک خودتان را باز کنید یا نام سایت را مستقیم بنویسید. اگر دنبال شمارهٔ پشتیبانی هستید، همان را از روی دستگاه یا کارت خودتان بردارید، نه از جعبه‌ای که وسط یک صفحهٔ ناشناس چشمک می‌زند.

همگام‌سازی مرورگر

وقتی با حساب گوگل، فایرفاکس یا اپل وارد مرورگر می‌شوید، تاریخچه، نشانک و گاهی رمزها به دستگاه‌های دیگر می‌روند. این راحت است و همزمان یعنی هر کسی که به آن حساب برسد به همان داده نزدیک است. حساب همگام‌سازی را مثل یک حساب اصلی قفل کنید و اگر دستگاهی را فروختید یا گم کردید، آن را از فهرست دستگاه‌های حساب خارج کنید. همگام‌سازی جای پشتیبان آگاهانه را هم نمی‌گیرد؛ پاک کردن روی یک دستگاه ممکن است به بقیه برسد.

محافظت ایمن مرورگر را خاموش نکنید

1. در کروم به تنظیمات > حریم خصوصی و امنیت > امنیت بروید و مرور ایمن را دست‌کم روی حالت استاندارد بگذارید. حالت تقویت‌شده هشدار بیشتری می‌دهد و ممکن است بعضی صفحه‌ها را سخت‌گیرانه‌تر مسدود کند.
2. در اج حفاظت مشابه را در تنظیمات حریم خصوصی و امنیت ببینید.
3. در فایرفاکس هشدار سایت‌های فریبنده و بدافزار را در بخش حریم خصوصی و امنیت روشن بگذارید.
4. اگر هشداری آمد، برای «دیدن صفحه» آن را دور نزنید مگر اینکه مقصد را از راه دیگری می‌شناسید.

سافاری روی آیفون و مک

1. در آیفون تنظیمات > Safari را باز کنید.
2. از باز شدن بی‌رویهٔ پنجره جلوگیری کنید و جلوگیری از ردیابی بین‌سایتی را بررسی کنید.
3. بارگیری خودکار و مجوزهای وب‌سایت را متناسب با استفادهٔ خودتان کم کنید.
4. در مک از منوی Safari به تنظیمات و بخش حریم خصوصی بروید و همان منطق را پیاده کنید: ردیابی کمتر، افزونهٔ کمتر، هشدار بیشتر.

بعد از ورود به سایت مشکوک

1. تب را ببندید و دوباره از همان لینک وارد نشوید.
2. اگر چیزی تایپ کردید یا پرونده‌ای گرفته شد، سراغ راهنمای بدافزار و فیشینگ و در صورت نیاز بازیابی حساب بروید.
3. مجوز اعلان یا مرورگر را برای آن سایت فوراً بردارید.
4. اگر افزونه‌ای از همان صفحه پیشنهاد شد، نصبش نکنید.

اشتباه‌های رایج

• اطمینان به قفل نشانی به‌جای خواندن دامنه.
• نادیده گرفتن هشدار گواهی روی وای‌فای هتل.
• نصب افزونه از روی تبلیغ برای بستن یک اعلان.
• دانلود برنامه از دکمهٔ وسط مقاله.
• یکی دانستن پنجرهٔ خصوصی با پنهان ماندن در شبکه.
• ذخیرهٔ همهٔ رمزها روی مرورگرِ بدون قفل صفحه.

جزئیات همان تب را از قفل نوار باز کنید

در بیشتر مرورگرها زدن قفل یا نام سایت کنار نشانی یک برگهٔ کوچک باز می‌کند: ارتباط امن است یا نه، چه مجوزهایی داده شده، و آیا سایت می‌تواند کوکی تنظیم کند. قبل از وارد کردن رمز، همان برگه را یک‌بار باز کنید. اگر مجوز دوربین یا اعلان از قبل روشن بود و شما یادتان نیست داده باشید، همان‌جا خاموشش کنید.

زیر دامنه را هم همان‌جا یا در خود نشانی بخوانید. صفحه‌ای که روی «login» یک دامنهٔ دیگر سوار شده، مال آن برند نیست. برند باید در بخش اصلی دامنه باشد، نه فقط در ابتدای یک نام بلند.

لینک داخل برنامه با مرورگر واقعی فرق دارد

خیلی از پیام‌رسان‌ها و شبکه‌های اجتماعی لینک را داخل خودشان باز می‌کنند. نوار نشانی آنجا کوتاه‌تر است یا اصلاً دیده نمی‌شود و افزونه‌ها و تنظیمات مرورگر اصل‌تان اعمال نمی‌شود. برای ورود به حساب یا پرداخت، لینک را در مرورگر اصلی باز کنید: در بیشتر برنامه‌ها از منوی همان تب گزینهٔ باز کردن در مرورگر هست. اگر نیست، نشانی را رونوشت کنید و خودتان در مرورگر آشنا بگذارید.

این کار دو فایده دارد: مقصد را بهتر می‌بینید، و بعداً تاریخچه و مجوزها را در همان جایی مدیریت می‌کنید که بقیهٔ کار وب را انجام می‌دهید.

شیوهٔ نوشتن دامنه را عادت کنید

فریب‌های رایج روی شباهت ظاهری دامنه ساخته می‌شوند: یک حرف اضافه، جایگزینی عدد به‌جای حرف، یا پسوندی که انتظارش را ندارید. عجله در نوار جست‌وجو هم همین را بدتر می‌کند؛ اگر به‌جای نوشتن مستقیم نشانی، نام خدمت را جست‌وجو کنید، ممکن است روی تبلیغ بروید.

1. برای سایت‌هایی که هر روز واردشان می‌شوید نشانک بسازید و از آن استفاده کنید.
2. اگر نشانی را دستی می‌نویسید، بعد از ورود یک‌بار دیگر دامنه را در نوار نگاه کنید.
3. نویسه‌های غیرلاتین در دامنه گاهی شبیه حرف‌های آشنا به نظر می‌رسند. اگر چیزی «تقریباً درست» بود، از نشانک خودتان بروید.
4. فایل را از صفحه‌ای که خودش را «نسخهٔ سبک» یا «دانلود سریع» همان برنامه جا زده نگیرید.

پروندهٔ پی‌دی‌اف و پیش‌نمایش داخل مرورگر

باز کردن پی‌دی‌اف داخل خود مرورگر برای سند آشنا معمولاً کم‌خطرتر از اجرای یک نصب‌کننده است، اما باز هم مبدأ مهم است. اگر منتظر آن پرونده نبودید، همان پیش‌نمایش را هم لازم نیست باز کنید. اگر مرورگر پیشنهاد ذخیره داد، نام و پسوند را بخوانید؛ بعضی لینک‌ها به‌جای سند یک پروندهٔ اجرایی می‌فرستند. سندهای اداری دارای محتوای فعال را در همین مجموعه، در راهنمای بدافزار، جدا دیده‌ایم؛ اینجا کافی است به خاطر بسپارید که «داخل مرورگر باز شد» به‌معنای بی‌خطر بودن محتوا نیست.

پرداخت و ذخیرهٔ کارت در مرورگر

ذخیرهٔ شمارهٔ کارت کار خرید را تند می‌کند و روی دستگاه مشترک خطرناک است. اگر از این قابلیت استفاده می‌کنید:

1. قفل صفحهٔ دستگاه را جدی بگیرید؛ بدون آن، ذخیرهٔ کارت یعنی کارت روی میز است.
2. روی رایانهٔ خانواده یا محل کار پرکردن خودکار پرداخت را خاموش کنید.
3. قبل از تأیید خرید، دامنه و مبلغ را روی همان صفحه بخوانید، نه فقط در پنجرهٔ کوچک ذخیره‌شده.
4. اگر کارتی را از مرورگر پاک می‌کنید، همان را از حساب فروشگاهی که ممکن است جدا ذخیره کرده باشد هم بررسی کنید.

حالت فقط HTTPS و محتوای آمیخته

بعضی مرورگرها می‌توانند تلاش کنند همهٔ صفحات را با ارتباط رمزگذاری‌شده باز کنند. این برای جلوگیری از افتادن روی نسخهٔ رمزگذاری‌نشدهٔ یک سایت مفید است. اگر روشن کردید و سایتی از کار افتاد، همان سایت را آگاهانه استثنا کنید. صفحهٔ قفل‌دار که بخش‌هایی از آن هنوز از ارتباط باز می‌آید ممکن است هشدار محتوای آمیخته بدهد؛ برای وارد کردن رمز، چنین صفحه‌ای انتخاب خوبی نیست. سایت را بعداً از نو باز کنید یا از نشانک رسمی‌اش بروید.

رایانهٔ مشترک خانواده

اگر چند نفر با یک نمایه مرور می‌کنند، تاریخچه، نشانک ذخیره‌شده و نشست باز حساب‌ها بین همه رد و بدل می‌شود. برای کودک یا مهمان بهتر است نمایهٔ جدا یا حساب کاربری جدا روی خود سیستم بسازید، نه اینکه فقط «خروج از جیمیل» را کافی بدانید. بعد از اینکه کسی با دستگاه شما کار کرد، نگاهی به افزونه‌های تازه‌نصب‌شده و مجوزهای تازه‌داده‌شده بیندازید.

وقتی مرورگر خودش را به برنامه تبدیل می‌کند

نصب سایت به‌عنوان برنامه یا میانبر تمام‌صفحه نوار نشانی را از چشم دور می‌کند. برای خبرخوانی روزمره اشکالی ندارد؛ برای بانک و نامه بهتر است در پنجرهٔ معمولی مرورگر بمانید تا دامنه جلوی چشم باشد. اگر میانبری را می‌شناسید که دیگر به آن اعتماد ندارید، از روی صفحهٔ اصلی بردارید و دفعهٔ بعد از نشانک معمولی بروید.

تاریخچه و نشانی‌های تایپ‌شده

نوار نشانی معمولاً پیشنهادهایی از تاریخچه و جست‌وجوهای قبلی نشان می‌دهد. این برای سرعت خوب است و روی دستگاه مشترک یک افشا است. اگر با رایانهٔ دیگران کار می‌کنید، یا دستگاه را برای تعمیر می‌دهید، تاریخچه و دادهٔ فرم را پاک کنید یا از ابتدا پنجرهٔ خصوصی باز کنید. روی دستگاه خودتان پاک کردن افراطی تاریخچه امنیت را بیشتر نمی‌کند؛ آنچه مهم است این است که کسی با دسترسی فیزیکی به دستگاهِ بدون قفل، همان ردها را نبیند.

پیشنهاد جست‌وجوی خودِ نوار را هم با نشانی اشتباه نگیرید. زدن Enter روی یک عبارت ممکن است شما را به موتور جست‌وجو ببرد، نه به سایتی که فکر می‌کردید مستقیم باز می‌شود. اگر می‌خواهید حتماً به همان دامنه بروید، نشانی کامل را بنویسید یا از نشانک استفاده کنید.

تنظیمات را از روی صفحهٔ راهنمای مشکوک عوض نکنید

بعضی صفحات از شما می‌خواهند برای «دیدن ویدیو» یا «فعال کردن امنیت» تنظیمات مرورگر را عوض کنید: خاموش کردن مسدودکننده، اجازه به همهٔ پنجره‌های بازشو، یا نصب یک افزونه با دسترسی کامل. اگر آن دستور از خودِ سایتی می‌آید که تازه به آن رسیده‌اید، همان علامت خوبی است که کار را متوقف کنید. تنظیمات امنیتی را فقط وقتی عوض کنید که خودتان دلیلش را می‌فهمید و منبعش صفحهٔ تنظیمات خود مرورگر است، نه یک جعبهٔ وسط سایت.

از همین امروز چه کار کنید

1. مرورگر را از مسیر رسمی‌اش به‌روز کنید.
2. مجوزهای مکان، دوربین، میکروفون و اعلان را مرور و کم کنید.
3. افزونه‌هایی را که به آن‌ها نیاز ندارید حذف کنید.
4. نشانک جدا برای سایت‌های ورود مهم بسازید و از آن‌ها استفاده کنید.
5. مرور ایمن را روشن بگذارید و هشدار گواهی را دور نزنید.