مدیر رمز عبور: انتخاب، پشتیبان‌گیری و بازیابی
مدیر رمز عبور برای هر حساب یک رمز متفاوت می‌سازد و آن‌ها را در خزانه‌ای رمزگذاری‌شده نگه می‌دارد. انتخاب بین فایل محلی و سرویس همگام‌شونده به دستگاه‌ها و سطح اعتماد شما بستگی دارد؛ همگام‌سازی به‌تنهایی پشتیبان نیست و رمز اصلی را باید جدا نگه دارید.
مدیر رمز عبور برای هر حساب یک رمز جدا و بلند می‌سازد و همه را در یک خزانهٔ رمزگذاری‌شده نگه می‌دارد. شما فقط یک عبارت عبور اصلی را به خاطر می‌سپارید؛ بقیه را برنامه هنگام ورود برایتان پر می‌کند. این کار هم حدس‌زدن رمز را سخت می‌کند و هم جلوی تکرار یک رمز در چند سرویس را می‌گیرد. اگر یکی از سایت‌ها لو برود، بقیهٔ حساب‌ها خودبه‌خود باز نمی‌شوند.
لازم نیست از روز اول پیچیده‌ترین ابزار را بردارید. مهم این است که خزانه‌ای داشته باشید که خودتان کنترلش می‌کنید، از آن پشتیبان می‌گیرید و روی دستگاه‌هایی که هر روز استفاده می‌کنید در دسترس است. جزئیات ساختن خودِ رمزها را در راهنمای رمز عبور قوی نوشته‌ام؛ اینجا بیشتر سراغ انتخاب، راه‌اندازی و نگهداری مدیر رمز می‌رویم.
مدیر رمز عبور دقیقاً چه کاری می‌کند
این ابزار سه کار اصلی دارد: ساختن رمز تازه، ذخیره کردنش کنار نشانی سایت یا نام برنامه، و پر کردن آن وقتی می‌خواهید وارد شوید. خیلی از آن‌ها گذرکلید، یادداشت امن، کارت بانکی و کدهای پشتیبان تأیید دومرحله‌ای را هم نگه می‌دارند. بعضی‌ها رمز را بین گوشی و رایانه همگام می‌کنند؛ بعضی فقط یک پروندهٔ محلی روی همان دستگاه می‌سازند.
آنچه مدیر رمز نمی‌کند هم به همان اندازه مهم است. عبارت عبور اصلی را برایتان به خاطر نمی‌سپارد. اگر آن را فراموش کنید و کلید بازیابی نداشته باشید، معمولاً خزانه دیگر باز نمی‌شود. همچنین اگر کسی هم به عبارت اصلی و هم به پرونده یا حساب همگام‌سازی دسترسی پیدا کند، به همهٔ رمزها می‌رسد. برای همین قفل دستگاه، تأیید دومرحله‌ایِ خودِ مدیر رمز و پشتیبان جدا از هم معنی پیدا می‌کنند.
سه مدل رایج: داخل سیستم، همگام‌شونده، یا پروندهٔ محلی
امروز تقریباً همه یک مدیر رمز دمِ دست دارند. اندروید و کروم مدیر گذرواژه Google را همراه خود دارند، آیفون و مک برنامهٔ گذرواژه‌ها و کلید زنجیر آی‌کلود را، ویندوز و Edge هم ذخیرهٔ رمز خودشان را. فایرفاکس مدیر گذرواژهٔ جداگانه‌ای دارد. در کنار این‌ها، ابزارهای مستقلی مثل Bitwarden، ۱Password یا KeePassXC هستند که به یک شرکت واحد گره نمی‌خورند.
- مدیر رمز خود سیستم‌عامل یا مرورگر: راه‌اندازی‌اش ساده است و روی همان حسابی کار می‌کند که از قبل دارید. وابستگی‌اش به همان شرکت بیشتر است. اگر فقط داخل یک اکوسیستم زندگی می‌کنید، مثلاً فقط آیفون و مک، این گزینه اغلب کافی است.
- سرویس همگام‌شوندهٔ مستقل: خزانه روی چند دستگاه و چند سیستم‌عامل در دسترس است. معمولاً می‌توانید تأیید دومرحله‌ای جدا، اشتراک‌گذاری کنترل‌شده و خروجی استاندارد بگیرید. باید به سیاست آن سرویس و به قفل حسابش دقت کنید.
- پروندهٔ محلی مثل KeePassXC: خزانه یک فایل رمزگذاری‌شده است که خودتان جایش را معلوم می‌کنید. همگام‌سازی خودکار ندارد مگر اینکه فایل را آگاهانه جایی کپی کنید. کنترل بیشتر است و مسئولیت پشتیبان و رساندن فایل به دستگاه دیگر هم با خود شماست.
همگام‌سازی به‌تنهایی پشتیبان نیست. اگر رمزها فقط داخل یک حساب ابری باشند و آن حساب از دست برود، ممکن است به همان‌جا محدود شوید. این موضوع را جداگانه در راهنمای پشتیبان‌گیری و بازیابی باز کرده‌ام.
موقع انتخاب به چه چیزهایی نگاه کنید
به‌جای اسم برند، این پرسش‌ها را برای خودتان جواب بدهید:
- روی چه دستگاه‌هایی باید رمز داشته باشید؟ فقط گوشی، یا گوشی و لپ‌تاپ با دو سیستم‌عامل مختلف؟
- آیا می‌خواهید خزانه به اینترنت برسد یا ترجیح می‌دهید فایل فقط پیش خودتان بماند؟
- آیا کس دیگری، مثلاً همکار یا عضو خانواده، باید به بعضی رمزها دسترسی داشته باشد؟
- خروجی گرفتن به یک پروندهٔ استاندارد چقدر برایتان مهم است؟ روزی که بخواهید ابزار را عوض کنید، همین خروجی نجات‌تان می‌دهد.
- آیا ابزار از گذرکلید، تولیدکنندهٔ رمز، و ذخیرهٔ کدهای پشتیبان پشتیبانی می‌کند؟
برای بیشتر افراد، یا مدیر رمز خود همان اکوسیستمی که هر روز استفاده می‌کنند کافی است، یا یک ابزار مستقل منبع‌باز و همگام‌شونده مثل Bitwarden. پروندهٔ محلی وقتی مناسب‌تر است که همگام‌سازی ابری را نمی‌خواهید و حوصلهٔ نگهداری فایل را دارید. از نصب ابزار ناشناسی که در تبلیغ پیام‌رسان «بهترین مدیر رمز رایگان» معرفی شده پرهیز کنید.
راه‌اندازی مدیر گذرواژه Google
اگر با حساب گوگل وارد اندروید یا کروم شده‌اید، خیلی از رمزها شاید از قبل آنجا ذخیره شده باشند. بهتر است یک‌بار خودتان ببینید چه چیزی ذخیره شده و قفلش چیست.
روی گوشی اندروید:
- برنامهٔ تنظیمات را باز کنید.
- به Google > همه سرویس‌ها بروید.
- روی مدیر گذرواژه بزنید. مسیر جایگزین در کروم این است: نماد بیشتر > تنظیمات > تکمیل خودکار و گذرواژه‌ها > مدیر گذرواژه Google.
- فهرست سایت‌ها را نگاه کنید. موردی را که دیگر نمی‌خواهید حذف کنید و رمزهای تکراری یا ضعیف را اگر ابزار علامت زد عوض کنید.
- در تنظیمات همین صفحه، ذخیره و تکمیل خودکار را بررسی کنید تا سایت‌ها بی‌اجازه چیزی ذخیره نکنند، اما خودتان هم هر بار از نو تایپ نکنید.
از رایانه هم می‌توانید به همان خزانه سر بزنید:
- وارد حساب گوگل شوید و صفحهٔ مدیر گذرواژه را باز کنید.
- بخش امنیت یا بررسی گذرواژه‌ها را ببینید؛ اگر رمزی در نشت شناخته‌شده ظاهر شده باشد معمولاً همان‌جا هشدار می‌دهد.
- برای حساب گوگل، علاوه بر این، تأیید دومرحله‌ای را روشن کنید تا ورود به خودِ خزانه سخت‌تر شود.
راه‌اندازی گذرواژه‌ها در آیفون، آیپد و مک
از نسخه‌های جدیدتر سیستم‌عامل اپل، رمزها در برنامهٔ جداگانه‌ای به نام گذرواژه‌ها جمع می‌شوند و با کلید زنجیر آی‌کلود بین دستگاه‌های همان حساب جابه‌جا می‌گردند.
روی آیفون یا آیپد:
- برنامهٔ گذرواژه‌ها را باز کنید. اگر آن را ندیدید، به تنظیمات > گذرواژه‌ها بروید.
- با Face ID، Touch ID یا رمز دستگاه وارد شوید.
- برای همگام‌سازی بین دستگاه‌ها به تنظیمات > [نام شما] > iCloud بروید و مطمئن شوید گذرواژه‌ها و کلید زنجیر روشن است.
- در برنامهٔ گذرواژه‌ها، رمز تازه بسازید یا رمز ذخیره‌شده را ویرایش کنید. گذرکلیدها هم معمولاً در همین برنامه دیده می‌شوند.
- اگر از ویندوز هم استفاده می‌کنید، همگام‌سازی کلید زنجیر به‌تنهایی آنجا را پوشش نمی‌دهد؛ یا باید از یک مدیر رمز مستقل هم استفاده کنید یا بپذیرید که بخشی از رمزها فقط در دنیای اپل می‌مانند.
روی مک:
- برنامهٔ گذرواژه‌ها را از Launchpad یا پوشهٔ برنامه‌ها باز کنید.
- با Touch ID یا گذرواژهٔ مک قفل را باز کنید.
- در تنظیمات سیستم > [نام شما] > iCloud وضعیت کلید زنجیر را بررسی کنید.
راه‌اندازی یک مدیر رمز مستقل، با مثال Bitwarden
ابزارهای مستقل وقتی به کار می‌آیند که دستگاه‌های مخلوط دارید یا نمی‌خواهید همهٔ رمزها فقط داخل حساب گوگل یا اپل باشد. Bitwarden را به‌عنوان نمونه می‌نویسم چون نسخهٔ رسمی‌اش در فروشگاه‌های اصلی هست و می‌توانید خزانه را روی سرور خودشان یا، اگر مهارت دارید، روی سرور خودتان نگه دارید. مراحل کلی در ۱Password یا ابزار مشابه هم نزدیک است: ساخت حساب، تعیین رمز اصلی، نصب روی همهٔ دستگاه‌ها، وارد کردن رمزهای قبلی.
- برنامهٔ رسمی را از فروشگاه Google Play، App Store یا سایت خود سازنده نصب کنید، نه از پرونده‌ای که در پیام آمده است.
- یک حساب تازه بسازید. عبارت عبور اصلی را بلند انتخاب کنید؛ این دیگر رمزی نیست که بشود عوضش کرد و فراموش کرد. ترکیبی از چند کلمهٔ نامربوط که فقط خودتان به خاطر دارید بهتر از یک کلمهٔ کوتاه با چند علامت است.
- اگر ابزار کلید بازیابی یا راهنمای بازیابی حساب نشان داد، همان لحظه آن را در جایی جدا و آفلاین ذخیره کنید؛ نه در خودِ همین خزانه و نه در گالری قفل‌نشده.
- تأیید دومرحله‌ای را برای خودِ حساب مدیر رمز روشن کنید. بهترین حالت معمولاً برنامهٔ یک‌باررمز یا کلید امنیتی است، نه فقط پیامک.
- افزونهٔ مرورگر رسمی را روی رایانه‌ای که با آن کار می‌کنید نصب کنید و ورود خودکار را فقط برای سایت‌هایی بگذارید که خودتان می‌خواهید.
- همین برنامه را روی گوشی هم نصب کنید و با همان حساب وارد شوید تا همگام‌سازی راه بیفتد.
اگر به‌جای سرویس ابری پروندهٔ محلی می‌خواهید، KeePassXC روی رایانه و یکی از برنامه‌های سازگار روی گوشی رایج‌اند. در آن مدل:
- یک پایگاه تازه بسازید و محل ذخیرهٔ فایل را جایی بگذارید که خودتان پشتیبانش بگیرید.
- عبارت عبور فایل را محکم انتخاب کنید. بعضی‌ها یک پروندهٔ کلید جدا هم به آن اضافه می‌کنند؛ اگر این کار را کردید، پروندهٔ کلید را در همان جایی که فایل پایگاه است نگذارید.
- برای رساندن پایگاه به گوشی، از همگام‌سازی پوشه‌ای که می‌شناسید استفاده کنید یا فایل را دستی کپی کنید. هر مسیری که انتخاب می‌کنید باید رمزگذاری فایل را از بین نبرد.
ساختن رمز تازه و ذخیره کردن ورود فعلی
از این به بعد، وقتی حساب تازه‌ای می‌سازید یا رمزی را عوض می‌کنید، بگذارید تولیدکنندهٔ خود مدیر رمز آن را بسازد. طول را بالا بگذارید؛ برای بیشتر سایت‌ها یک رشتهٔ تصادفی بلند بهتر از کلمه‌ای است که خودتان از روی الگوی همیشگی می‌سازید.
- در صفحهٔ ساخت حساب یا تغییر رمز، مدیر رمز را باز کنید و گزینهٔ تولید یا ساختن رمز را بزنید.
- طول را روی عددی بگذارید که سایت می‌پذیرد؛ اگر محدودیتی ندیدید، سمت رمزهای بلندتر بروید.
- رمز تولیدشده را ذخیره کنید و مطمئن شوید نام سایت یا برنامه درست ثبت شده است تا بعداً تکمیل خودکار اشتباهی جای دیگری نرود.
- ورود را یک‌بار خارج شوید و دوباره با تکمیل خودکار وارد شوید تا مطمئن شوید ذخیره درست انجام شده است.
رمزهایی که هنوز در سرتان یا روی کاغذ پراکنده‌اند را به‌تدریج وارد خزانه کنید. لازم نیست یک شبه همه را عوض کنید. اول حساب‌های اصلی را بیاورید: ایمیل، فروشگاه برنامه، بانک، شبکه‌های اجتماعی و خودِ مدیر رمز. بعد هر بار که وارد سایتی می‌شوید، اگر رمزش ضعیف یا تکراری است همان‌جا عوضش کنید و در خزانه ذخیره کنید.
عبارت عبور اصلی را چطور نگه دارید
عبارت اصلی تنها کلیدی است که خزانه را باز می‌کند. آن را در خود مدیر رمز ذخیره نکنید. روی گوشی قفل‌نشده هم ننویسید. دو کار عملی معمولاً کافی است:
- عبارتی بسازید که بتوانید با تمرین به خاطر بسپارید؛ چند کلمهٔ جدا که در زندگی‌تان جملهٔ رایجی نیستند.
- یک نسخهٔ کاغذی یا نوشتهٔ آفلاین در جایی بگذارید که فقط خودتان یا فرد مورد اعتماد برای شرایط اضطراری به آن برسد.
اگر ابزار کلید بازیابی می‌دهد، آن را جدا از عبارت اصلی نگه دارید. کسی که هر دو را با هم در یک عکس پیدا کند، دیگر به قفل نیاز ندارد. قفل صفحهٔ گوشی و رایانه را هم جدی بگیرید؛ مدیر رمز روی دستگاه باز، با یک نگاه در دسترس است.
پشتیبان، خروج و عوض کردن ابزار
دست‌کم یک خروجی تازه از خزانه داشته باشید که به خودِ آن سرویس وابسته نباشد.
- در تنظیمات مدیر رمز گزینهٔ صدور یا خروجی گرفتن را پیدا کنید.
- اگر توانستید خروجی رمزگذاری‌شده بگیرید، همان را ترجیح بدهید. خروجی متن ساده را فقط برای جابه‌جایی کوتاه استفاده کنید و بعد حذفش کنید.
- پرونده را در جایی غیر از همان دستگاه بگذارید: یک دیسک جدا، یک رایانهٔ دیگر، یا ذخیرهٔ رمزگذاری‌شدهٔ آفلاین.
- هر چند وقت یک‌بار، وقتی رمزهای مهمی را عوض کرده‌اید، خروجی را تازه کنید.
اگر روزی خواستید ابزار را عوض کنید، همین خروجی را در ابزار جدید وارد می‌کنید و بعد از اینکه ورودها درست کار کردند، خزانهٔ قبلی را خالی یا حسابش را می‌بندید. رمز اصلی ابزار قبلی را همان‌طور قوی نگه دارید تا وقتی کاملاً مطمئن نشده‌اید چیزی جا نمانده است.
اشتراک‌گذاری رمز و دسترسی اضطراری
فرستادن رمز در پیام معمولی یا ایمیل یعنی آن رمز از این به بعد در چند جا کپی شده است. اگر حتماً باید رمزی را با کسی شریک شوید، از قابلیت اشتراک خود مدیر رمز استفاده کنید، نه از پیام‌رسان. بعد از تمام شدن کار، دسترسی را ببندید و اگر لازم بود رمز را عوض کنید.
بعضی ابزارها دسترسی اضطراری دارند: فردی را از قبل معرفی می‌کنید تا اگر شما در دسترس نبودید، بعد از یک تأخیر مشخص به خزانه برسد. این برای خانواده یا همکار مورد اعتماد مفید است، اما باید همان فرد را درست انتخاب کنید و تأخیر را آن‌قدر بگذارید که اگر درخواست بی‌اجازه آمد فرصت واکنش داشته باشید.
اگر دستگاه گم شود یا به خزانه مشکوک شوید
- از دستگاه دیگری که به آن اعتماد دارید، وارد حساب مدیر رمز شوید و نشست‌های باز یا دستگاه‌های متصل را ببندید.
- اگر می‌توانید، عبارت عبور اصلی را عوض کنید و تأیید دومرحله‌ای را بررسی کنید.
- دستگاه گم‌شده را از راه پیدا کردن دستگاه قفل یا پاک کنید.
- حساب‌های خیلی حساس مثل ایمیل و بانک را جداگانه وارد شوید و رمزشان را عوض کنید؛ مخصوصاً اگر دستگاه بدون قفل صفحه بوده یا خزانه روی آن باز مانده بوده است.
- خروجی‌های متن ساده‌ای را که روی همان دستگاه بوده از این به بعد نامعتبر حساب کنید.
اشتباه‌های رایجی که ارزشش را ندارند
- یک رمز کوتاه برای خودِ مدیر رمز و رمزهای خیلی پیچیده برای بقیه. اگر درِ اصلی ضعیف باشد، بقیه بی‌معنی می‌شوند.
- خاموش کردن تأیید دومرحله‌ای حساب مدیر رمز برای راحتی.
- نصب افزونه یا برنامهٔ غیررسمی که «ظاهر همان ابزار» را دارد.
- ذخیره کردن رمزهای کاری در حساب شخصی مشترک با نرم‌افزارهای متفرقه، یا برعکس.
- تکیه به تکمیل خودکار روی دستگاهی که کس دیگری هم از آن استفاده می‌کند و قفل ندارد.
مرورگرهای دیگر: فایرفاکس و Edge
اگر بیشتر کارتان در فایرفاکس است و نمی‌خواهید رمزها به حساب گوگل یا اپل بروند، مدیر گذرواژهٔ خود فایرفاکس گزینهٔ مستقلی است. روی رایانه:
- منوی فایرفاکس را باز کنید و به تنظیمات > حریم خصوصی و امنیت بروید.
- در بخش ورودها و گذرواژه‌ها، ذخیرهٔ گذرواژه‌ها را روشن بگذارید.
- روی گذرواژه‌های ذخیره‌شده بزنید تا فهرست about:logins باز شود.
- برای اینکه روی دستگاه دیگری هم به همین فهرست برسید، به تنظیمات فایرفاکس بروید و وارد حساب فایرفاکس شوید، بعد همگام‌سازی گذرواژه‌ها را روشن کنید.
- یک گذرواژهٔ اصلی برای خود فایرفاکس بگذارید تا کسی که به نشست باز رایانه برسد، نتواند با یک کلیک همهٔ ورودها را ببیند.
در Edge مسیر نزدیک است:
- به تنظیمات > نمایه‌ها > گذرواژه‌ها بروید.
- فهرست را بررسی کنید و موارد تکراری یا ذخیره‌شده روی سایت اشتباه را پاک کنید.
- اگر با حساب مایکروسافت همگام می‌شوید، همان حساب را با تأیید دومرحله‌ای محکم کنید؛ چون کلید همین فهرست است.
نباید همزمان سه مدیر رمز مختلف هر کدام بخشی از ورودها را نگه دارند و شما یادتان نرود کدام کجاست. یک منبع اصلی انتخاب کنید و بقیه را فقط تا وقتی نگه دارید که انتقال تمام شود.
وارد کردن رمزها از یک ابزار به ابزار دیگر
جابه‌جایی اگر عجله‌ای و بدون بررسی باشد، ممکن است رمزها در یک پروندهٔ متن ساده روی میز کار بمانند. این کار را آرام انجام دهید:
- در ابزار فعلی، خروجی بگیرید. اگر انتخاب بین پروندهٔ رمزگذاری‌شده و CSV هست، اولی را بردارید. اگر فقط CSV می‌دهد، آن را بعد از وارد کردن حتماً از سطل زباله و از پوشهٔ دانلود حذف کنید.
- پرونده را روی همان دستگاهی که هر دو برنامه را دارید نگه دارید؛ برای ایمیل کردن به خودتان نفرستید.
- در ابزار تازه گزینهٔ وارد کردن یا درون‌ریزی را باز کنید و پرونده را انتخاب کنید.
- بعد از ورود، چند حساب اصلی را دستی امتحان کنید تا ببینید نشانی سایت و نام کاربری درست آمده است.
- اگر موردی تکراری ساخته شده، نسخه‌های قدیمی را ادغام یا حذف کنید.
- وقتی مطمئن شدید، خروجی موقت را پاک کنید و در ابزار قبلی، اگر دیگر به آن نیاز ندارید، نشست دستگاه‌های دیگر را ببندید.
گذرکلید در کنار مدیر رمز
گذرکلید به‌جای تایپ رمز، با قفل همان دستگاه یا اثر انگشت وارد سایت می‌شود. جعل کردن آن با یک صفحهٔ تقلبی معمولی سخت‌تر است. مدیر رمزهای جدید معمولاً گذرکلید را هم ذخیره می‌کنند تا اگر گوشی عوض شد بتوانید از دستگاه دیگری وارد شوید.
- در حساب گوگل، اپل یا مدیر رمز مستقل، بخش گذرکلیدها را باز کنید و ببینید کدام سرویس‌ها ثبت شده‌اند.
- وقتی سایتی هنگام ورود ساختن گذرکلید پیشنهاد کرد، آن را در همان مدیری ذخیره کنید که بقیهٔ ورودهایتان آنجاست، نه در یک دستگاه جدا که فردا به آن دسترسی ندارید.
- دست‌کم یک راه ورود دوم نگه دارید: یا گذرکلید روی دستگاه دیگر، یا رمز ذخیره‌شده به‌علاوهٔ تأیید دومرحله‌ای.
گذرکلید جای عبارت عبور اصلی مدیر رمز را نمی‌گیرد. آن عبارت همچنان درِ خزانه است.
بازبینی دوره‌ای خزانه
خزانه اگر رها شود کم‌کم پر از ورودهای مرده، رمزهای تکراری و نشانی‌های قدیمی می‌شود. هر چند ماه یک‌بار:
- گزارش امنیت یا بررسی گذرواژه‌ها را در همان ابزار باز کنید.
- رمزهایی را که در نشت شناخته‌شده ظاهر شده‌اند همان جلسه عوض کنید، نه اینکه فقط هشدار را ببندید.
- ورود سایت‌ها و برنامه‌هایی را که دیگر استفاده نمی‌کنید حذف کنید.
- اگر برای یک سرویس چند نسخه با رمزهای مختلف ذخیره شده، نسخهٔ درست را نگه دارید و بقیه را پاک کنید تا تکمیل خودکار رمز کهنه را نفرستد.
- ببینید تکمیل خودکار روی دستگاه مشترک یا رایانهٔ محل کار چیزی ذخیره نکرده باشد که نباید آنجا باشد.
استفاده روی دستگاه مشترک یا عمومی
روی رایانهٔ کافی‌نت، سیستم امانتی یا گوشی کس دیگری، وارد خزانهٔ اصلی نشوید. حتی خروج از حساب هم گاهی نشست را کامل نمی‌بندد.
- اگر ناچارید وارد حساب خاصی شوید، از ورود موقت بدون ذخیره استفاده کنید و بعد همان نشست را ببندید.
- تکمیل خودکار را روی آن دستگاه روشن نکنید.
- بعد از کار، از حساب خارج شوید و در صورت امکان تاریخچه را پاک کنید.
- اگر اشتباهی وارد خزانه شدید، بعداً از دستگاه خودتان نشست‌ها را لغو کنید و اگر تردید دارید عبارت اصلی را عوض کنید.
وقتی سایت اجازهٔ رمز بلند یا تکمیل خودکار نمی‌دهد
بعضی سایت‌های قدیمی سقف طول دارند، بعضی علامت خاص می‌خواهند و بعضی تکمیل خودکار را خراب می‌کنند. اینجا لازم نیست مدیر رمز را کنار بگذارید؛ فقط باید استثنا را آگاهانه مدیریت کنید.
- اول در تولیدکننده طول و نوع نویسه‌ها را با محدودیت همان سایت هماهنگ کنید، بعد رمز را ذخیره کنید.
- اگر تکمیل خودکار فیلد را پیدا نمی‌کند، رمز را از خزانه کپی کنید. بعد از ورود، آن را در حافظهٔ موقت نگذارید؛ در بیشتر مدیر رمزها گزینهٔ پاک شدن خودکار کلیپ‌بورد هست و بهتر است روشن باشد.
- اگر سایت هر چند ماه مجبورتان می‌کند رمز را عوض کنید، همان تولیدکننده را دوباره استفاده کنید نه یک الگوی تکراری مثل فصل و سال.
- نشانی واقعی ورود را در رکورد خزانه ذخیره کنید تا دفعهٔ بعد به نسخهٔ جعلی همان نام هدایت نشوید.
اگر سایتی فقط یک پین چهار رقمی می‌پذیرد، دست‌کم آن پین را جای دیگری تکرار نکنید و اگر آن سرویس تأیید دومرحله‌ای دارد همان را هم روشن بگذارید.
چک‌لیست
- یک جا برای همهٔ رمزها انتخاب کنید: مدیر سیستم‌عامل، یک سرویس مستقل، یا پروندهٔ محلی.
- عبارت عبور اصلی بلند بسازید و نسخه‌ای آفلاین از آن یا از کلید بازیابی نگه دارید.
- تأیید دومرحله‌ای را برای خودِ مدیر رمز روشن کنید.
- حساب‌های اصلی را به خزانه بیاورید و رمزهای تکراری‌شان را عوض کنید.
- برنامه یا افزونه را فقط از منبع رسمی روی همهٔ دستگاه‌های خودتان نصب کنید.
- یک خروجی تازه بگیرید و جدا از همان دستگاه ذخیره کنید.
- قفل صفحهٔ گوشی و رایانه را طوری بگذارید که خزانهٔ باز روی میز نماند.
راهنماهای مرتبط
حساب‌ها و دسترسی
رمز عبور قوی: چطور بسازیم، به خاطر بسپاریم و از آن محافظت کنیم
برای هر حساب رمزی بلند و متفاوت بسازید و بیشتر آن‌ها را به مدیر رمز عبور بسپارید. طول مهمتر از شلوغکردن با علامت است؛ عبارت عبور اصلی و قفل دستگاه را به خاطر بسپارید و جایی که…
حساب‌ها و دسترسی
احراز هویت دومرحله‌ای: کدام روش، چطور، و نقشه بازیابی
احراز هویت دومرحله‌ای حساب را در برابر رمز لو رفته مقاوم‌تر می‌کند، اما روش‌ها یکسان نیستند. برای حساب‌های مهم به‌جای تکیه بر پیامک، از برنامهٔ کد یک‌بارمصرف یا کلید عبور استفاده…
حساب‌ها و دسترسی
ابزارهای گذرواژه و عامل دوم: انتخاب و بازیابی
مدیر رمز عبور و ابزار عامل دوم دو کار جدا انجام می‌دهند. هر دو را با بازیابی آزمایش‌شده سوار کنید و در خطر بالاتر، کدهای یک‌بارمصرف را فقط داخل همان خزانهٔ رمز نگذارید.