ایمیل امن‌تر: حفاظت حساب، بایگانی و رمزگذاری پیام

ایمیل اغلب کلید بازیابی بقیهٔ حساب‌هاست؛ اول خود حساب را با رمز یکتا، تأیید دومرحله‌ای و بررسی ارسال خودکار محافظت کنید. قفل HTTPS به‌معنای رمزگذاری سرتاسری متن نامه نیست. کسی که به صندوق شما برسد معمولاً می‌تواند رمز شبکه‌های اجتماعی، فروشگاه و فضای ابری را هم بازنشانی کند.

ساخت و نگهداری تأیید دومرحله‌ای را در تأیید دو مرحله‌ای و بازیابی بخوانید. اگر نشانهٔ نفوذ دیدید مسیر بازیابی حساب نفوذشده را دنبال کنید.

اول خود حساب را ببندید

رمز باید فقط مال همین صندوق باشد و در مدیر رمز نگه داشته شود. تأیید دومرحله‌ای را روی برنامهٔ تأییدکننده یا کلید امنیتی بگذارید، نه فقط پیامک. بعد از روشن کردنش کدهای پشتیبان را جایی غیر از همین صندوق بنویسید؛ اگر فقط به همین ایمیل تکیه کنید هنگام قفل شدن راهی نمی‌ماند.

1. رمز تازه و یکتا بسازید و آن را در مدیر رمز ذخیره کنید.
2. تأیید دومرحله‌ای را از صفحهٔ امنیت همان حساب روشن کنید.
3. ایمیل و شمارهٔ بازیابی را بررسی کنید و چیزی را که نمی‌شناسید بردارید.
4. کد پشتیبان را چاپ کنید یا در جای رمزگذاری‌شده بگذارید.
5. دستگاه‌های واردشده را در همان صفحهٔ امنیت بخوانید و نشست ناشناس را ببندید.

ارسال خودکار و فیلتر را همین امروز باز کنید

بعد از دزدیدن ورود، مهاجم اغلب قانونی می‌گذارد که نامهٔ امنیتی به جای دیگری برود یا حذف شود. ممکن است ماه‌ها چیزی نبینید در حالی که بازنشانی رمز حساب‌های دیگر از همین صندوق انجام می‌شود.

1. در جیمیل چرخ‌دنده را بزنید، مشاهدهٔ همهٔ تنظیمات را باز کنید و زبانهٔ ارسال و POP/IMAP را بخوانید. اگر نشانی ارسالی هست که مال شما نیست حذفش کنید.
2. زبانهٔ فیلترها و نشانی‌های مسدود را باز کنید. فیلتری که نامه را پاک یا بایگانی می‌کند و خودتان نساخته‌اید مشکوک است.
3. در زبانهٔ حساب‌ها ببینید آیا به کس دیگری دسترسی به صندوق تفویض کرده‌اید.
4. در Outlook روی وب به تنظیمات نامه بروید و ارسال و قوانین را بررسی کنید. قانون ناشناس را حذف کنید.
5. همین مرور را بعد از هر بار تغییر رمز یا بعد از ورود از دستگاه تازه تکرار کنید.

دستگاه‌ها و برنامه‌های متصل

1. در حساب گوگل بخش امنیت را باز کنید و دستگاه‌های شما و فعالیت امنیتی اخیر را بخوانید.
2. برنامه‌های شخص ثالث دارای دسترسی به حساب را باز کنید و دسترسی‌ای را که دیگر لازم نیست قطع کنید.
3. در حساب مایکروسافت همین فهرست دستگاه و مجوز برنامه را ببینید.
4. رمز برنامه (app password) قدیمی را اگر دیگر به کار نمی‌برید لغو کنید.
5. اگر برنامه‌ای ناشناس با مجوز خواندن نامه دیدید، قطعش کنید و رمز را عوض کنید.

HTTPS متن نامه را از ارائه‌دهنده پنهان نمی‌کند

قفل مرورگر می‌گوید ارتباط شما تا سرور ایمیل در مسیر رمز شده است. این خوب است و باید همان باشد: فقط از نشانی رسمی وب یا برنامهٔ رسمی وارد شوید. اما خودِ ارائه‌دهنده معمولاً متن را می‌تواند به صورت خوانا پردازش کند، مگر خدمتی که رمزگذاری سرتاسری واقعی بین فرستنده و گیرنده ارائه بدهد. پشتیبان، جست‌وجو و فیلتر هرزنامه هم معمولاً روی همان متن خوانا کار می‌کنند.

برای مطلبی که نباید نزد ارائه‌دهنده بماند، یا از پیام‌رسان سرتاسری استفاده کنید یا از خدمت و روشی که صراحتاً همان نامه را سرتاسری می‌کند. رمزگذاری پیوست با رمزی که در نامهٔ جداگانه روی همین مسیر بفرستید تقریباً بی‌فایده است؛ رمز را از کانال دیگری بگویید.

جیمیل: چند مسیر مهم

1. تنظیمات، عمومی، تصاویر: قبل از نمایش تصویر خارجی بپرس. تصویر راه دور می‌تواند باز شدن نامه را گزارش کند.
2. حالت محرمانه زمان انقضا و جلوگیری از فوروارد می‌گذارد، اما رمزگذاری سرتاسری نیست و از اسکرین‌شات جلوگیری نمی‌کند.
3. اگر کاربر پرخطر هستید، برنامهٔ حفاظت پیشرفتهٔ گوگل را در صفحهٔ امنیت حساب بخوانید؛ کلید امنیتی می‌خواهد و بعضی دسترسی‌های سست را می‌بندد.
4. جست‌وجو را با فیلترهای خودتان یک‌بار بیازمایید تا ببینید نامه‌ای پنهان نمی‌شود.

مایکروسافت، اپل و خدمت‌های دیگر

1. در Outlook وب علاوه بر قوانین، مجوزهای برنامه و ارسال را دوره‌ای بخوانید.
2. در شناسهٔ اپل بخش ورود و امنیت را باز کنید، دستگاه‌ها را ببینید و در صورت نیاز Hide My Email را برای ثبت‌نام‌های کم‌اعتماد به کار ببرید؛ این نشانی نزد اپل به همان شناسه وصل است.
3. حفاظت حریم نامه در اپل بارگذاری محتوای راه دور و ردگیری را کم می‌کند؛ اگر در میل اپل هستید آن را روشن نگه دارید.
4. هر خدمتی که به کار می‌برید یک صفحهٔ امنیت و یک بخش قوانین یا فیلتر دارد؛ همان دو را در فهرست دوره‌ای بگذارید.

نام نمایشی، رونوشت و پاسخ به همه

1. نام نمایشی فرستنده جعل‌پذیر است؛ به نشانی واقعی نگاه کنید، نه فقط به اسم آشنا.
2. قبل از پاسخ به همه، فهرست گیرندگان را بخوانید.
3. اگر باید کسی نامه را بی‌صدا ببیند از رونوشت مخفی استفاده کنید، نه از رونوشت معمولی که نشانی را برای همه فاش می‌کند.
4. نشانی افراد را در نامهٔ گروهی بزرگ در قسمت گیرندهٔ اصلی نچینید اگر یکدیگر را نمی‌شناسند.
5. امضا را از شماره و نشانی خانه خالی کنید مگر لازم باشد.

نامهٔ مشکوک و پیوست

1. پیوند بازنشانی رمز را از روی نامهٔ غیرمنتظره باز نکنید؛ سایت را از نشانک خودتان باز کنید.
2. فایل اداری دارای کلان‌دستور یا پروندهٔ اجرایی را از فرستنده‌ای که انتظارش را نداشتید باز نکنید.
3. کد تأیید ورود را هرگز در پاسخ نامه برای کسی که خود را پشتیبان معرفی می‌کند نفرستید.
4. لغو اشتراک را روی نامهٔ مشکوک نزنید؛ همان کلیک ممکن است نشانی را تأیید کند. به‌جای آن نامه را هرزنامه کنید یا فیلتر بگذارید.
5. اگر تردید دارید، از کانال دیگری با فرستنده هماهنگ کنید.

تصویر راه دور و ردگیری

1. بارگذاری خودکار تصویر را خاموش کنید تا پیکسل ردگیری نداند نامه باز شده است.
2. در جیمیل همان تنظیم پرسیدن قبل از نمایش تصویر خارجی را به کار ببرید.
3. در Outlook و اپل میل گزینه‌های حریم خصوصی یا مسدود کردن محتوای راه دور را ببینید.
4. این کار جای مراقب بودن با پیوند را نمی‌گیرد.

بایگانی و نسخه‌های محلی

نامه روی سرور و روی هر دستگاهی که با IMAP همگام است کپی دارد. حذف از یک گوشی لزوماً همه جا را پاک نمی‌کند. پشتیبان رایانه اگر صندوق را هم برمی‌دارد، همان متن را در جای دیگری نگه می‌دارد.

1. ببینید کدام دستگاه‌ها به صندوق وصل‌اند و دستگاهی را که دیگر استفاده نمی‌کنید قطع کنید.
2. برای بایگانی بلندمدت کاری، محل ذخیره را آگاهانه انتخاب کنید و آن را رمزگذاری کنید اگر مطلب حساس است.
3. خروجی گرفتن از صندوق یک پروندهٔ بزرگ می‌سازد که دیگر داخل حفاظت وب‌میل نیست؛ همان پرونده را مثل سند حساس نگه دارید.
4. پاسخ‌گوی خودکار را از نظر افشای سفر یا جزئیات داخلی بررسی کنید و بعد از برگشت خاموش کنید.

رمزگذاری پیام وقتی متن نباید نزد سرور بماند

بعضی خدمت‌ها بین کاربران خودشان نامه را سرتاسری رمز می‌کنند و برای گیرندهٔ بیرونی نامهٔ محافظت‌شده با رمز جدا می‌فرستند. روش‌های کلاسیک مانند رمزگذاری کلید عمومی برای کسانی است که هر دو طرف ابزار و تبادل کلید را درست پیاده کنند؛ این کار ساده نیست و اشتباه در آن حس امنیت غلط می‌دهد. اگر هر دو طرف می‌توانند به پیام‌رسان سرتاسری بروند، معمولاً همان مسیر عملی‌تر است. پیوست «زیپ رمزدار» فقط وقتی معنی دارد که رمز از کانال دیگری برسد.

1. اگر خدمت شما ارسال محافظت‌شده دارد، رمز را در همان نامه ننویسید.
2. گیرنده را از قبل با روشی دیگر هماهنگ کنید.
3. این روش را با قفل HTTPS عوضی نگیرید.

حساب دوم و نقش‌ها

1. صندوق عمومی یا خبرنامه را از صندوق بازیابی حساب‌های مهم جدا کنید.
2. صندوق بازیابی را در مرورگر و دستگاه‌های عمومی باز نکنید.
3. نشانی کمتر دیده‌شده را برای بازیابی حساب‌های حساس به کار ببرید، با همان حفاظت قوی.
4. ورود با گوگل یا مایکروسافت به سایت‌های دیگر همان صندوق را به آن سایت‌ها پیوند می‌زند؛ مجوزها را دوره‌ای مرور کنید.

وقتی نشانهٔ نفوذ دیدید

1. از دستگاهی که به آن اعتماد دارید رمز را عوض کنید و نشست‌های دیگر را باطل کنید.
2. ارسال خودکار و فیلتر را فوراً بررسی کنید.
3. برنامه‌های متصل را قطع کنید.
4. حساب‌هایی را که این ایمیل بازیابی‌شان است یکی‌یکی ایمن کنید.
5. جزئیات را در راهنمای بازیابی حساب نفوذشده دنبال کنید.

اشتباه‌های رایج

• اتکا به پیامک به‌عنوان تنها تأیید دومرحله‌ای برای صندوق اصلی.
• ندیدن قانون ارسال که ماه‌هاست کار می‌کند.
• باز کردن پیوند «حساب شما قفل شده» از نامه.
• فرستادن مدرک حساس بدون حفاظت فقط به این دلیل که سایت قفل دارد.
• ذخیرهٔ کد پشتیبان فقط داخل همین صندوق.
• باز گذاشتن وب‌میل روی رایانهٔ مشترک.

نامهٔ مشکوک را از روی اصلش ببینید

نام نمایشی به‌آسانی جعل می‌شود. گاهی Reply-To جای دیگری است تا پاسخ شما به مهاجم برسد.

1. در جیمیل نامه را باز کنید، منوی سه نقطه را بزنید و نمایش اصلی را انتخاب کنید.
2. نشانی From و Reply-To را بخوانید. اگر پاسخ به جایی غیر از همان سازمان می‌رود، نامه را نادیده بگیرید.
3. پیوند را روی رایانه با نگه داشتن نشانگر و روی گوشی با لمس طولانی پیش‌نمایش کنید، نه با کلیک فوری.
4. دامنه را با نشانی رسمی که از نشانک خودتان می‌شناسید مقایسه کنید: یک حرف اضافه یا دامنه‌ای شبیه کافی است که صفحه جعلی باشد.
5. ورود را از نشانک ذخیره یا با نوشتن دستی نشانی رسمی شروع کنید، نه از روی نامه.

فعالیت اخیر را از خودِ صندوق بخوانید

1. در نسخهٔ وب جیمیل پایین صفحه جزئیات فعالیت اخیر را باز کنید و ببینید از کدام نوع دسترسی و کدام منطقه وارد شده‌اند.
2. ورود ناشناس را با فهرست دستگاه‌های حساب گوگل تطبیق دهید و آنچه مال شما نیست قطع کنید.
3. نامهٔ «ورود تازه از دستگاه جدید» را جدی بگیرید؛ اگر کار خودتان نبود فوراً رمز را عوض کنید و ارسال خودکار را دوباره ببینید.
4. مهاجم گاهی فیلتری می‌گذارد که همین هشدارهای امنیتی را پاک کند؛ بنابراین فیلتر را همراه این نامه بررسی کنید.

POP و IMAP بیکار را نگذارید باز بماند

1. اگر فقط از وب یا برنامهٔ رسمی همان خدمت استفاده می‌کنید و برنامهٔ قدیمی نامه ندارید، در جیمیل زبانهٔ ارسال و POP/IMAP را بخوانید و آنچه را لازم ندارید غیرفعال کنید.
2. هر کارخواه نامه یک نسخه و یک نقطهٔ ورود بیشتر است؛ برنامهٔ کهنه روی رایانهٔ قدیمی را از حساب خارج کنید.
3. رمز برنامهٔ قدیمی را در صفحهٔ امنیت لغو کنید تا دیگر کار نکند.
4. روی گوشی، حساب نامه را از برنامهٔ متفرقه بردارید اگر همان را در برنامهٔ رسمی می‌خوانید.

قبل از ارسال نشانی را بخوانید

1. تکمیل خودکار ممکن است نامهٔ حساس را به همنام دیگری بفرستد. قبل از ارسال، نشانی کامل را نگاه کنید.
2. فراخوانی نامه بعد از ارسال را تضمین ندانید؛ بسیاری از خدمت‌ها آن را کامل برنمی‌گردانند.
3. پیوست را یک‌بار باز کنید و ببینید همان پرونده است، بعد بفرستید.
4. اگر مدرک نباید نزد ارائه‌دهنده بماند، آن را با ایمیل معمولی نفرستید.

رایانهٔ عمومی و نشانک رسمی

1. نشانی ورود صندوق مهم را نشانک کنید تا از نتیجهٔ جست‌وجو وارد صفحهٔ جعلی نشوید.
2. روی رایانهٔ عمومی پنجرهٔ خصوصی باز کنید، بعد از کار خارج شوید و رمز را ذخیره نکنید.
3. اگر مجبور شدید از چنین رایانه‌ای وارد شوید، بعداً از دستگاه خودتان رمز را عوض کنید و نشست‌ها را ببندید.
4. برای صندوق بازیابی حساب‌های مهم اصلاً از رایانهٔ عمومی استفاده نکنید.

چه حساب‌هایی به این صندوق وابسته‌اند

1. در مدیر رمز جست‌وجو کنید کدام ورودها همین ایمیل را دارند.
2. فهرستی از حساب‌هایی که این نشانی بازیابی‌شان است نگه دارید تا اگر صندوق در خطر بود همان‌ها را اولویت بدهید.
3. خبرنامه و خریدهای کم‌اهمیت را به صندوق جدا بفرستید تا صندوق اصلی خلوت و قابل نظارت بماند.
4. وقتی شغلی را ترک می‌کنید، نامهٔ سازمانی را از گوشی شخصی بردارید و بدانید ارسال همهٔ نامهٔ کاری به صندوق شخصی ممکن است خلاف سیاست همان سازمان باشد.

حفاظت پیشرفته و کلید امنیتی

برای صندوق اصلی که بازیابی بقیهٔ زندگی دیجیتال به آن وابسته است، کلید امنیتی از پیامک محکم‌تر است. اگر گوگل به کار می‌برید و خطر هدفمند دارید، برنامهٔ حفاظت پیشرفته را از صفحهٔ امنیت حساب بخوانید: ورود را به روش‌های قوی محدود می‌کند و دسترسی برنامه‌های سست را کم می‌کند. راه‌اندازی‌اش زمان می‌برد و باید کلید یا روش جایگزین را از قبل داشته باشید، نه بعد از قفل شدن.

ایمیل محل کار را بازیابی زندگی شخصی نکنید

مدیر سامانهٔ سازمان معمولاً می‌تواند نامهٔ کاری را بخواند یا حساب را تحویل بگیرد. اگر همان نشانی بازیابی شبکهٔ اجتماعی، بانک یا صندوق شخصی باشد، ترک کار یا اختلاف اداری به آن حساب‌ها هم می‌رسد.

1. بازیابی حساب‌های شخصی را روی نشانی شخصی بگذارید، نه روی ایمیل اداره یا دانشگاه.
2. خبرنامهٔ شخصی و خرید را به صندوق کاری نفرستید.
3. وقتی از سازمان جدا می‌شوید، فهرست حساب‌هایی را که هنوز به آن نشانی وابسته‌اند قبل از بسته شدن صندوق عوض کنید.
4. نامهٔ کاری را روی گوشی شخصی بعد از رفتن از سازمان همان‌جا رها نکنید.

صندوق مشترک خانواده

1. یک نشانی برای همهٔ اعضای خانواده یعنی همه به بازنشانی رمز همه دسترسی دارند.
2. برای هر فرد صندوق خودش را با رمز و تأیید جدا بسازید.
3. ثبت‌نام کودک با ایمیل والد را آگاهانه انجام دهید و بعداً فراموش نکنید کدام حساب‌ها آنجا می‌ماند.

نشانی مستعار و جداسازی خبرنامه

بعضی خدمت‌ها اجازه می‌دهند با افزودن یک برچسب به بخش اول نشانی، ورودها را از هم تشخیص دهید. اگر فروشگاهی آن نشانی را بفروشد، همان برچسب منبع نشت را نشان می‌دهد. این جای رمز یکتا را نمی‌گیرد.

1. برای ثبت‌نام‌های کم‌اعتماد از Hide My Email یا نشانی مستعار خدمت خودتان استفاده کنید اگر هست.
2. صندوق اصلی بازیابی را در فرم‌های عمومی ننویسید.
3. اگر در یک رخنهٔ شناخته‌شده نام نشانی‌تان آمد، رمز همان خدمت را عوض کنید و ببینید رمز را جای دیگری تکرار نکرده بودید.

هشدار گواهی در برنامهٔ نامه

1. اگر کارخواه نامه دربارهٔ گواهی سرور هشدار داد، هشدار را برای «رد شدن و ادامه» نبندید.
2. شبکهٔ عمومی و برنامهٔ کهنه هر دو می‌توانند چنین هشداری بسازند؛ کار را به شبکهٔ مطمئن‌تر و برنامهٔ رسمی منتقل کنید.
3. رمزگذاری هشدار داده‌شده را خاموش نکنید تا نامه «فقط کار کند».

دعوت تقویم و پروندهٔ اشتراکی

1. دعوت جلسهٔ غیرمنتظره را مثل نامهٔ پیونددار ببینید؛ ممکن است به صفحهٔ ورود جعلی برسد.
2. پروندهٔ ابری که ناگهان «با شما به اشتراک گذاشته شد» و از شما می‌خواهد دوباره وارد حساب شوید مشکوک است.
3. از داخل خودِ درایو یا از نشانک وارد شوید، نه از روی آن نامه.

پوشهٔ هرزنامه را هم نگاه کنید

1. هر چند وقت یک‌بار هرزنامه را برای نامهٔ واقعی امنیتی یا نامهٔ کاری گم‌شده مرور کنید.
2. اگر نامه‌های امنیتی‌ای که باید برسند نیستند، فیلتر و ارسال را دوباره باز کنید.
3. نامهٔ واقعی بانک را از هرزنامه به اصلی ببرید و از روی همان نامه وارد سایت نشوید.

اگر کد تأییدی آمد که خودتان نخواستید

درخواست ناگهانی تأیید دومرحله‌ای یعنی کسی رمز را درست وارد کرده است. نادیده گرفتن کافی نیست.

1. وارد حساب شوید، رمز را عوض کنید و همهٔ نشست‌های دیگر را در صورت وجود گزینه باطل کنید.
2. ارسال خودکار و برنامه‌های متصل را همان جلسه بررسی کنید.
3. اگر نتوانستید وارد شوید، از جریان بازیابی رسمی همان خدمت و از دستگاه مورد اعتماد استفاده کنید.
4. حساب‌هایی را که این ایمیل بازیابی‌شان است در اولویت بعدی بگذارید.

تفویض دسترسی را جدا ببینید

1. در جیمیل تنظیمات، حساب‌ها و وارد کردن را باز کنید و بخش اعطای دسترسی به حساب را بخوانید.
2. کسی را که نباید دیگر نامه بخواند حذف کنید.
3. در محیط کاری Outlook ببینید آیا «ارسال از طرف» یا دسترسی نمایندگی برای فردی فعال است که دیگر نباید باشد.
4. بعد از همکاری موقت این دسترسی‌ها را همان روز ببندید.

پیوست‌های قدیمی را در صندوق جست‌وجو کنید

صندوق سال‌ها مدرک، گذرنامه و جدول را نگه می‌دارد حتی وقتی دیگر لازم نیست.

1. با جست‌وجوی نامه دارای پیوست، پرونده‌های قدیمی را مرور کنید.
2. آنچه نباید بماند حذف کنید و سطل نامه را خالی کنید.
3. بدانید نسخه ممکن است روی دستگاه همگام یا در پشتیبان بماند.
4. از این به بعد مدرک هویتی را اگر لازم نیست با ایمیل نفرستید، یا بعد از رسیدن گیرنده از صندوق خودتان پاک کنید و باز هم فرض کنید نسخه نزد او و نزد سرور بوده است.

کد پشتیبان را همان لحظه بسازید

1. بعد از روشن کردن تأیید دومرحله‌ای، گزینهٔ کدهای پشتیبان یا کدهای یک‌بارمصرف را باز کنید.
2. کدها را در مدیر رمز یا روی کاغذ جدا ذخیره کنید، نه در پیش‌نویس همین صندوق.
3. یک‌بار آزمایش کنید که جای ذخیره را پیدا می‌کنید.
4. اگر کدها را قبلاً ساخته و گم کرده‌اید، مجموعهٔ تازه بسازید تا قبلی‌ها باطل شوند.

چه وقت نامه نفرستید

1. برای هماهنگی فوری و محرمانه، پیام‌رسان سرتاسری معمولاً مناسب‌تر از ایمیل معمولی است.
2. نامه برای بایگانی، مخاطب سازمانی و کار رسمی مناسب است؛ همان‌جا هم مخاطب و پیوست را بسنجید.
3. قبل از ارسال ببینید از کدام نشانی می‌فرستید: شخصی، کاری یا مستعار.
4. رونوشت اضافی را حذف کنید.

مسیر دقیق‌تر مایکروسافت و آی‌کلاد

1. در Outlook وب چرخ‌دنده، نامه، ارسال را باز کنید و اگر ارسالی به نشانی ناشناس روشن است خاموش و حذفش کنید.
2. در همان تنظیمات، قوانین را یکی‌یکی بخوانید: انتقال به پوشهٔ حذف‌شده یا ارسال دوباره به بیرون رایج‌ترین جای پنهان‌کاری است.
3. صفحهٔ امنیت حساب مایکروسافت را برای روش‌های ورود، کلید عبور و دستگاه‌ها جدا باز کنید.
4. در آیفون به تنظیمات، نام خود، آی‌کلاد بروید و Hide My Email را ببینید: فهرست نشانی‌های ساخته‌شده را مرور و آنچه را لازم نیست خاموش کنید.
5. نامهٔ آی‌کلاد را هم از نظر دستگاه‌های واردشده در ورود و امنیت همان شناسه بررسی کنید.

تغییر بازیابی را با ترتیب درست انجام دهید

1. روش ورود تازه را اضافه و آزمایش کنید، بعد روش قدیمی را بردارید؛ برعکسش ممکن است شما را بیرون بگذارد.
2. شمارهٔ قدیمی که دیگر دستتان نیست را در بازیابی نگذارید.
3. اگر کلید عبور (پَس‌کی) برای ورود به حساب ایمیل می‌سازید، دستگاهی را که کلید روی آن است از دست ندهید و روش دوم را هم نگه دارید.
4. تغییر ایمیل بازیابی گاهی با تأخیر امنیتی اعمال می‌شود؛ تا قطعی شدن تغییر، هر دو نشانی را در دسترس نگه دارید.
5. نشانی یا شماره‌ای را که دیگر کنترلش نمی‌کنید همان روز از بازیابی حذف کنید.
6. بعد از تغییر، فعالیت امنیتی اخیر را بخوانید تا مطمئن شوید فقط خودتان این کار را کرده‌اید.

اگر وسط این تغییر دسترسی‌تان قطع شد، از کد پشتیبان و جریان رسمی بازیابی همان خدمت استفاده کنید، نه از کسی که در نامه یا پیام ناگهانی پیشنهاد کمک فوری برای باز کردن همان حساب می‌دهد. پشتیبان واقعی همان خدمت هرگز از شما نمی‌خواهد کد یک‌بارمصرف ورود را برای او در نامه یا پیام بفرستید.

از همین امروز چه کار کنید

1. رمز یکتا و تأیید دومرحله‌ای غیرپیامکی را برای صندوق اصلی تمام کنید و کد پشتیبان را بیرون بگذارید.
2. ارسال خودکار، فیلترها و تفویض دسترسی را باز کنید.
3. دستگاه‌ها و برنامه‌های متصل را مرور کنید.
4. نمایش تصویر خارجی را به پرسیدن موکول کنید.
5. یک‌بار با چشم خود ببینید کدام نشانی‌ها این ایمیل را به‌عنوان بازیابی دارند.