خاطرات اکبر هاشمی - ۱۵ آبان ۱۳۶۱

بعد از نماز و كمى مطالعه به زيارت امام رفتم. از محتواى وصيتى كه امانت نزد من گذاشته اند، پرسيدم كه فرمودند، كارهاى شخصى ايشان است و خبر دادند كه وصيت سياسي شان را در نزديك به سى صفحه تهيه كرده اند كه هنوز امضا نشده. راجع به پذيرش دانشجويان گروه هاى چپى در دانشگاه مذاكره كرديم كه قرار شد، افراد غير خطرناك را با تعهد و به طور مشروط بپذيريم. راجع به ماليات نظرشان را خواستم. فرمودند كه دولت در حد نياز و با مراعات عدالت مى تواند ماليات وضع كند.

بعد از ظهر آقاى صياد شيرازى آمد و راجع به حساسيت منطقه عمليات محرم و امكان ايجاد و تشكيل حكومت انقلابى اسلامى عراق آزاد در آن منطقه و در شهرهاى العماره و حلفائيه و ... در صورت توسعه مناطق آزاد شده سخن گفت و قرار شد كه سريعاً ادامه عمليات را تعقيب كنند و گفت كه ديشب عمليات موفقى داشته اند و فردا شب هم دارند.

به بيمارستان قلب براى ديدن عموزاده آشيخ حسين هاشميان وكيل رفسنجان رفتم؛ حالش بهتر است. آنجا آقاى [سيدمحمدصادق] لواسانى را هم ملاقات كردم. شب فاطى گفت كه در ناحيه قلبش احساس درد مى كند. پزشك امام را خواستيم، آمد و گفت چيزى نيست.

احمدآقا آمد و راجع به نظر اخير امام كه همه و دارندگان هر شغل موظفند كه براى رفتن به جبهه مراجعه كنند تا اينكه در حد كفايت تأمين شود، صحبت شد.  قرار شد كه اين نظريه كمى تعديل شود تا مسئولان مشاغل حساس نروند. امروز از مجلس هم تلفنى راجع به همين مشكل سئوال كردند و قرار شد كه از امام توضيح بخواهيم. در اخبار شب، فيلم ديدار خبرنگاران خارجى از منطقه عمليات محرم پخش شد و اظهارات شان جالب بود.