خاطرات اکبر هاشمی - ۷ اردیبهشت ۱۳۷۸

اعضاي ناتو تصميم گرفتند، در جهت توسعه تحريم‌ها عليه يوگسلاوي اقدام كنند؛ براي جلوگيري از رسيدن سوخت و پرواز هواپيما و تجارت و ... به كشورهاي همسايه صربستان، اطمينان بدهند كه در صورت حمله يوگسلاوي از آنها حمايت كنند و از خاك آنها براي حمله استفاده ‌كنند و مسافرت شخصيت‌هاي يوگسلاوي به خارج را محدود كنند و سپرده‌هاي بانكي آنها را تحت اشراف خود در آوردند. يوگسلاوي در يك عقب‌نشيني، به مأموران هلال احمر اجازه داده در كوزوو مستقر شوند و با سه سرباز اسير آمريكايي ملاقات كنند. 

[امروز عاشورا بود.] بيشتر وقت به مطالعة مقاتل گذشت: «وقعه الطف»  پيرامون مقتل ابومخنف كه اثبات مي‌كند، اين كتاب موجود، غير از آن كتاب اصلي ابومخنف است و غلط‌هاي زيادي هم دارد. «مقتل الحسين»، مرحوم [سید عبدالرزاق] مُقرَّم ، و طريقه‌النجاه هم براي اشتغال به عزاداري روز عاشورا و هم براي خطبه جمعه. مقداري هم انجيل را خواندم؛ از نامه‌هاي پولُس به كليساهاي غيريهودي كه در آنها، خشم خود را از رفتار انحصار گروه يهود و منحصركردن راه نجات به ختنه در تعليمات آنها ايراد مي‌كند و از بعضي رسولان ديگر مسيحي انتقاد داشت و از تحريف انجيل شكايت دارد. 

پيش از ظهر، محمدآقا - پسركوچك شهيد مطهري- آمد. براي تحصيل، عازم كاناداست؛ بورس تحصيلی او از سوي يك فرقه كوچك مسيحي داده شده، در مقابل بورس تحصيلي كه مؤسسه [امام خمینی] آقاي [محمدتقی] مصباح [یزدی] در قم، به دو نفر از محصلين ديني آنها داده شده و اكنون در قم تحصيل مي‌كنند. بناست دكتراي فلسفه ديني در آنجا بخواند. با همسر و فرزندش مي‌رود. از اوضاع سياسي و اختلافات و نزاع‌هاي داخلي اظهار نگراني كرد. براي بردن كامپيوتر خود به كانادا استمداد كرد. گفت، نرم‌افزارهايي كه در آن وارد كرده بود، مورد نياز است. به محسن گفتم،كمك كند.

در  اخبار خارجي، اعلان جماعت اسلامي مصر در خصوص انصراف از مبارزات مسلحانه و در نتيجه اعلان آزادي هزاران زنداني‌آنها، مورد توجه است.