خاطرات اکبر هاشمی - ۹ اردیبهشت ۱۳۷۸

تا ساعت یازده در منزل، تاريخ صدر اسلام و بني‌اميه و مروانيان را براي خطبه جمعه فردا مطالعه مي‌كردم. به دفتر كوشك رفتم. تا ساعت چهار بعد از ظهر، بولتن‌ها و جرايد را خواندم و از استخر استفاده كردم.

عصر در حياط منزل مطالعه مي‌كردم. كمي هم سرگرم بازي‌هاي بهاره بودم؛ دختربچه افغاني - نوه شيرين‌خانم- كه گاهي براي كار به منزل ما مي‌آيد. طفلك مادرش را اخيراً از دست داده، ولي روحيه بدي ندارد. يك ليوان آب هندوانه‌ام را به او دادم؛ اُنس گرفت، تا حدي كه توقع داشت با او توپ بازي كنم.  دلم براي آوارگان افغان سوخت. سردمداران احزاب و نژادها، نمي‌گذارند اين كشور جنگ‌زده آرام بگيرد.

در گزارش‌ها، چند مسأله قابل توجه داريم. در داخل، امروز در مراسم رسمي با پيام رهبري و سخنان ریيس‌جمهور، شوراهاي اسلامي شهر و روستا به طور رسمي كارشان را شروع كردند. در تهران، وزارت كشور اعتنايي به نظر هيأت نظارت در مورد رد عضويت پنج نفر منتخب نكرد و در مراسم رسمي حضور يافتند. آقاي [عبدالله] نوري هم به عنوان ریيس شوراي شهر تهران انتخاب شد. ظاهراً آنها هم دست‌بردار نيستند و نزاع ادامه خواهد يافت.

شوراي ملي فلسطين، امروز تصويب كرد كه اعلان دولت مستقل فلسطين در اراضي اشغالي، به بعد از انتخابات اسرایيل موكول شود؛ مطابق قرارداد صلح، بنا بود روز 14 ارديبهشت انجام شود. اين عقب‌نشيني براي [یاسر] عرفات، [رییس سازمان آزادیبخش فلسطین] كه خود را قاطع نشان مي‌داد، شكست است و [بنیامین] نتانياهو، [نخست‌وزیر اسراییل] كه تهديد كرده بود، پيروز شد و شايد در انتخابات داخلي، برخلاف سياست اعراب، به نفع او تمام شود.

[ویکتور] چرنومردين، [فرستاده ویژه روسیه]، براي بار دوم براي ميانجیگري به يوگسلاوي رفت. ناتو اصرار دارد كه نيروهايش براي نظارت بر اجراي خودمختاري، بايد در كوزوو باشد و [اسلوبودان] ميلوشويچ، [رییس‌جمهور یوگسلاوی] پذيرفته، نيروهاي سازمان ملل باشند و نه ناتو. كنگره آمريكا با تصويب 11 ميليارد دلار بودجه براي جنگ بالكان، دولت را از اعزام نيروي زميني به كوزوو منع كرده كه خود چراغ سبزي به يوگسلاوي، براي سرسختي است.

دولت آمريكا رسماً اعلان كرده، تحريم را از صدور مواد غذايي و دارو براي ايران، ليبي و سودان برداشته است؛ گويا در اثر فشار كشاورزان آمريكا كه گندم و محصولات ديگرشان روي دست‌شان مانده، به اين تصميم رسيده‌اند، ولي جنبه انساني به آن داده‌اند. در حقيقت امتياز به خودشان است و ممكن است، در مورد صنايع نفت هم چنين وضعي پيش آيد، چون كمپاني‌هاي نفتي هم فشار مي‌آورند؛ از رقباي اروپايي خود عقب افتاده‌اند.

در جرايد و محافل، بحث استيضاح [آقای عطاءالله مهاجرانی]، وزير [فرهنگ و] ارشاد [اسلامی]، بسيار داغ است و خبرگزاري جمهوري اسلامي هم با نقل نظرات و اخبار فراوان در اين خصوص، به مسأله دامن مي‌زند. عصر آيت‌الله خامنه‌اي تلفن كردند و گفتند، آقاي  [مرتضی] مقتدايي، [دادستان کل‌کشور]، به نظر ايشان با تأکید بر اجرای قانون در مورد پرونده شهرداري [تهران]، خوب توجه نكرده و امضا كرده و به دادگستري ارجاع داده، ولي به آقاي [علی] رازيني، صريحاً دستور داده شده كه فعلاً اجرا نكنند. از من پرسيدند كه فردا در نمازجمعه در مورد استيضاح آقاي مهاجراني چه خواهم گفت؟ گفتم، بنا دارم چيزي نگويم. ايشان هم همين را تأييد كردند وگفتند، گرچه آقاي مهاجراني را ديگر براي اين وزارت صالح نمي‌دانند، اما در اين مورد چيزي به نمايندگان نگفته‌اند و به‌ حال  خودشان واگذار كرده‌اند. 

شب آقايان دكتر [علی‌اکبر] ولايتي، [مشاور رهبری در امور بین‌الملل] و دكتر علي لاريجاني، [رییس سازمان صدا و سیما] آمدند. آنها هم مي‌خواستند بدانند، من فردا در نمازجمعه راجع به استيضاح چه خواهم گفت و وقتي‌كه فهميدند چيزي نمي‌گويم، راحت شدند؛ معلوم مي‌شود جريان راست، خيلي نگران خطبة جمعة فرداست. سپس راجع به خطرهاي انتخابات مجلس آينده و نيز رياست‌جمهوري گفتند و اعتراف كردند كه غير از من، كسي نمي‌تواند جريان را اصلاح كند.گفتم،كارهاي دوستان شما مرتباً وضع را بدتر مي‌كند، منجمله برخورد با فائزه و روزنامه زن و اصولاً افرادي مثل [حسین] الله‌كرم، منصور ارضي و [مسعود] ده‌نمكي و ... باعث منفور شدن جريان راست مي‌شوند و آدم‌هاي حسابي حاضر نيستند، به چنين جرياني بپيوندند.