خاطرات اکبر هاشمی - ۳ آذر ۱۳۷۱

ساعت هفت صبح از خانه بیرون رفتم. کارهاى عقب مانده را انجام دادم. ساعت نُه صبح براى استقبال آقاى اسلام کریم اُوف، رییس جمهور اُزبکستان، به فرودگاه رفتم. مراسم رسمى و مصاحبه انجام شد. با هم به دفترم آمدیم. در راه مذاکرات دوستانه و تعارف گونه اى داشتیم.

ابتدا او را به کاخ مرمر بردم. این محل را براى بعضی مراسم آماده کرده ایم. تعمیر آن از زمان ریاست جمهورى آیت الله خامنه اى شروع شده بود که به تازگى تمام شده است و براى اولین بار میهمان به آنجا بردیم.

به دفترم رفتم و مقدارى کار کردم. میهمانان آمدند. ابتدا به تقاضاى آقای کریم اوف، مذاکره خصوصى با حضور وزیران امور خارجه و رؤساى دفتر داشتیم. مقدارى از اهمیت اُزبکستان گفت؛ کشورش را از همسایگانش مهم تر مى داند. گله داشت که چرا دکتر ولایتى، [وزیر امورخارجه]، اول به آنجا نرفته است.

سپس از ضرورت ایجاد خطوط مواصلاتى راه، راه آهن، هواپیمایى و مخابرات بین دو کشور گفت و از اهمیت ایجاد راه از طریق افغانستان و سرانجام خواست که ما در همکارى ها، از حربه دینى و مذهبى براى نفوذ در کشورشان استفاده نکنیم. من هم حرف هاى او را تأیید کردم و ضرورت فعال شدن بانک هایشان را گوشزد کردم. در جلسه رسمى و علنى مذاکرات، پس از معرفى همراهان، کلیات همکارى های دو کشور را گفتم. او از فراوانى تولیدات طلا و گاز گفت. به اقامتگاه رفتند.

بعد از نماز و ناهار و استراحت، کارهایم را تا عصر انجام دادم. هیأت دولت جلسه داشت. دو تبصره دیگر از لایحه بودجه تصویب شد. بعد از نماز جماعت مغرب و عشا، براى مراسم ضیافت شام، به سوى سعدآباد حرکت کردیم. قبل از صرف شام، مذاکرات خصوصى و دوستانه داشتیم. توقع دارد که در ساخت و بهره بردارى راه آهن سرخس - تجن شریک شوند؛ پذیرفتم. به نوعى رقابت و اختلاف با ترکمنستان و قزاقستان را اظهار مى کنند. مایل است روابط ویژه اى با ما داشته باشد. اطلاعات زیادى دربارة وضع معادن، انرژى، تولیدات و زندگى در اُزبکستان گرفتم. از برنامه هاى ملاقات امروز خود اظهار رضایت نمود و گفت به خاطر اهمیت و سودمند بودن مذاکرات، برنامه بازدید از موزه فرش را لغو کرده است. بعد از شام به خانه آمدم.