خاطرات اکبر هاشمی - ۱۷ فروردین ۱۳۶۰

اول صبح براى ادامه كار مجلس، در موضوع دودوازدهم بودجه، به مجلس رفتم. در موضوع بودجه، مهندس [عزت‌اله] سحابى  ، فواد كريمى  و ديگران صحبت كردند. مطالبى كه ‌درباره بودجه كاخ رياست‏ جمهورى - شانزده ميليون تومان براى اصلاح ساختمان، بودجه‌ عظيم ادارى و بودجه سرى رياست‏ جمهورى -گفتند، مؤثر واقع شد. 

آقاى خامنه‌اى عازم كردستان شدند. از فرودگاه سندى فرستادند در مورد اظهارات آقاى ‌بنى‌صدر در خدمت امام، در جواب اعتراض امام به عدم واگذارى توپ يكصدوهفتادوپنج به‌آبادان  . (اين [سند] در اصل شكايت سرهنگ شكرريز فرمانده واحد مستقر در آبادان است).

آقاى بنى‌صدر گفته بودند كه از اين توپ‏ها كم داريم و گلوله‌هاى آن هر يك ده هزار دلار است و دلار را هم به نرخ آزاد بيست تومان حساب كرده بودند كه قيمت هر گلوله دويست‌هزارتومان مى‌شد.

اين سند مى‌گويد سى‌وهفت اراده توپ و گلوله زياد در انبار داريم و قيمت هر گلوله ‌هشتصدوپنجاه دلار است. گزارشى از مرز تركيه با ايران، توسط [كامل عابدين زاده] نماينده‌ خوى رسيد كه نقل و انتقالات مشكوكى در آنجا ديده مى‌شود. نسخه‌اى از آن را براى امام ‌فرستادم. 

آقاى [حسين] حسينى [واعظ راميانى] نماينده مينودشت [راميان] كه پاى پسر سربازش قطع ‌شده بود، براى انتقال ايشان از اروميه مى‌خواستند از هواپيماهاى ارتشى استفاده كنند كه ‌تماس برقرار شد. آقاى محمد مجتهد شبسترى آمد و بيش از يك ساعت درباره ماهيت ‌اختلاف ما (خط امام) با ليبرال‏ ها (آقاى بنى‌صدر و نهضت آزادى و...) توضيحاتى مى‌خواست ‌و گفتم، مسأله بر سر «اسلام فقاهتى» است.

آنها اين فقه را قبول ندارند و ما راهى در حكومت‌ اسلامى جز با اجراى همين فقه (با كار بيشتر و اجتهاد زنده) نمى‌بينيم و نمونه‌هاى زيادى‌آوردم كه اين در حقيقت، خواست امام است و ما سپر شده‌ايم. 

قرار بود، در جلسه شوراى عالى قضایى شركت كنم، رفتم كسى نبود، به خانه آمدم. [مرا به] اين جلسه، آقاى [محمد على] موحدى كرمانى دعوت كرده بودند كه درباره وضع روحانيون ‌ناصالح بحث و تصميم‌گيرى شود.