خطر بازداشت: برنامه‌ریزی داده، تماس و کمک مسئولانه

اگر احتمال بازداشت، توقیف دستگاه یا بازرسی اجباری برایتان واقعی است، بهتر است قبل از آن روز تصمیم‌هایی گرفته باشید. این صفحه مشاورهٔ حقوقی نیست و جای وکیل را نمی‌گیرد. هدفش کم کردن دادهٔ همراه، روشن کردن تماس اضطراری، و پرهیز از کاری است که بدون هماهنگی به دیگران آسیب بزند. دیگران را وادار به کاری نکنید که خودشان را هم در معرض خطر بگذارد.

جزئیات قفل و همراه داشتن کمتر در راهنماهای امنیت فیزیکی اطلاعات و امنیت دیجیتال در سفر آمده است. پشتیبان را از راهنمای پشتیبان قابل بازیابی بسازید.

دادهٔ همراه را کم کنید

گوشی و لپ‌تاپی که همراه‌تان است ممکن است باز شود یا گرفته شود. فایل و حسابی را که برای آن روز لازم نیست همراه نبرید. هر برنامهٔ باز، هر گپ همگام‌شده و هر فایل روی میز می‌تواند دایرهٔ افشا را بزرگ کند.

1. یک روز در میان، وقتی خطر نزدیک‌تر است، دستگاه همراه را مرور کنید: کدام حساب‌ها روی آن بازند و کدام پرونده‌ها لازم نیستند.
2. سندهای کاری حساس را از دستگاه همراه به جایی که با خودتان نمی‌آید منتقل کنید و همان نسخه‌ها را از دستگاه پاک کنید اگر دیگر لازم نیستند.
3. گالری، دانلودها و پیام‌رسان‌هایی را که تاریخچهٔ بلند دارند ببینید؛ گاهی یک فایل قدیمی بیشتر از چیزی که امروز نیاز دارید افشا می‌کند.
4. دستگاه دوم یا رایانهٔ خانه را با همهٔ زندگی دیجیتال‌تان در کیف نگذارید اگر آن روز به آن نیاز ندارید.

قفل، زیست‌سنجی و رمزگذاری را بفهمید

قفل قوی بگذارید. در بعضی نظام‌های حقوقی اجبار برای اثر انگشت با اجبار برای گفتن رمز وضعیت متفاوتی دارد و بعضی افراد در چنین شرایطی زیست‌سنجی را خاموش می‌کنند. این بستگی به قانون محل و شرایط شما دارد، نه به یک نسخهٔ واحد برای همه. رمزگذاری دیسک وقتی دستگاه قفل است کمک می‌کند، اما اگر وادار به باز کردن شوید دیگر از آن لایه کاری برنمی‌آید.

1. قفل را طوری بگذارید که بتوانید هر روز از آن استفاده کنید؛ قفلی که همیشه دورش می‌زنید عملاً وجود ندارد.
2. اگر زیست‌سنجی را خاموش می‌کنید، از قبل با رمز یا پین قوی وارد شدن را تمرین کنید تا در شتاب قفل را برندارید.
3. پیش‌نمایش اعلان روی صفحهٔ قفل را برای پیام‌رسان‌های حساس محدود کنید.
4. رمزگذاری دیسک را روشن و کلید بازیابی را جدا از دستگاه همراه نگه دارید.

پشتیبان و بازیابی را از دستگاه همراه جدا کنید

کدهای بازیابی و پشتیبان را فقط روی همان دستگاه نگذارید. اگر دستگاه گرفته شود، همان تنها نسخه هم از دسترس شما خارج می‌شود. یک نسخهٔ قابل‌بازگشت را از قبل جایی امن، پیش کسی که به او اعتماد دارید یا در حسابی که از دستگاه همراه جداست نگه دارید.

1. خزانهٔ رمز، کدهای پشتیبان عامل دوم و کلید بازیابی دیسک را جایی بنویسید که با گوشیِ همراه از بین نرود.
2. یک‌بار در شرایط آرام بازیابی را آزمایش کنید تا در روز حادثه تازه نفهمید راه برگشت بسته است.
3. به کسی که نسخه را نگه می‌دارد بگویید حق ندارد بدون قرار قبلی حساب‌هایتان را باز کند یا چیزی را پاک کند.
4. اگر حسابی از دستگاه دیگر در دسترس است، بعد از یک حادثه مسیر بازیابی حساب به‌خطر‌افتاده را از همان دستگاه دیگر دنبال کنید، نه لزوماً از دستگاه گرفته‌شده.

تماس و کمک مسئولانه

از قبل با یک یا دو نفر هماهنگ کنید که اگر خبری از شما نرسید چه کنند: با چه کسی تماس بگیرند، چه چیزی را عمومی نکنند، و چه داده‌ای را حق ندارند از طرف شما باز کنند. کمک شتاب‌زده — مثلاً ورود به حساب شما یا پاک‌کردن چیزها بدون برنامه — گاهی وضعیت را بدتر می‌کند.

1. یک نفر اصلی و در صورت امکان یک نفر جایگزین انتخاب کنید که خطر محلی را می‌فهمند.
2. بنویسید بعد از چه مدتی بی‌خبری باید چه کاری بکنند، و چه کاری نباید بکنند.
3. مشخص کنید آیا اجازه دارند خانواده، وکیل، یا سازمان را خبر کنند و آیا حق انتشار عمومی دارند یا نه.
4. فهرست تماس اضطراری را جایی غیر از همان گوشی هم داشته باشید. اگر دستگاه گرفته شود، باید کسی بتواند بدون آن فهرست آدم‌های لازم را پیدا کند.
5. دیگران را به نگهداری دادهٔ خیلی حساس یا به کاری که خودشان را در معرض بازداشت بگذارد وادار نکنید.

با وکیل حرف بزنید، نه فقط با این صفحه

قانون محل دربارهٔ بازرسی دستگاه، حق سکوت، و آنچه می‌توان از شما خواست فرق می‌کند. این صفحه آن قانون را برایتان تفسیر نمی‌کند.

1. اگر این خطر برایتان جدی است، با وکیل یا فرد مطلعی که به او اعتماد دارید و وضعیت محلی را می‌شناسد صحبت کنید.
2. سؤال‌های مشخص بپرسید: اگر دستگاه گرفته شد چه حقوقی دارید، و نزدیکان‌تان از نظر حقوقی چه کاری می‌توانند بکنند.
3. شمارهٔ وکیل یا مرجع مورد اعتماد را در فهرست خارج از گوشی بگذارید.

آنچه این صفحه از شما نمی‌خواهد

• پنهان کردن جرم یا از بین بردن دلیل برای اخلال در یک فرآیند قانونی.
• وادار کردن دوست یا همکار به ورود به حساب شما یا دروغ گفتن از طرف شما.
• نصب ابزار ناشناس «پاک‌سازی فوری» در لحظهٔ ترس.

هدف، کم کردن دادهٔ غیرضروری همراه و داشتن یک قرار تماس روشن است تا اگر اتفاقی افتاد آسیب به شما و به اطرافیان‌تان کمتر شود و هیچ‌کس از روی ترس یا شتاب کار نسنجیده‌ای انجام ندهد.

اگر دستگاه برگشت، آن را فوری قابل اعتماد ندانید

دستگاهی که از دست شما خارج شده ممکن است تنظیم یا محتوای تازه‌ای گرفته باشد. این به معنای قطعیت نفوذ نیست؛ معنای عملی‌اش این است که قبل از باز کردن دوبارهٔ همهٔ حساب‌ها کمی فاصله بگذارید.

1. حساب‌های اصلی را از دستگاه دیگری که همراه نبوده بررسی کنید: نشست‌های تازه، تغییر رمز یا عامل دوم.
2. رمزها را در صورت امکان از روی همان دستگاه برگشته عوض نکنید.
3. اگر نشانه‌ای دیدید، مسیر پاسخ به بدافزار و بازیابی حساب را از دستگاه دیگر دنبال کنید.
4. تا وقتی وضعیت روشن شود، دادهٔ خیلی حساس تازه را روی همان دستگاه نگذارید.

قرار را محرمانه و ساده نگه دارید

نوشتن یک برنامهٔ طولانی در گپ بزرگ می‌تواند خودش افراد بیشتری را درگیر کند. قرار اضطراری باید برای همان یک یا دو نفر قابل اجرا باشد.

1. جزئیات غیرضروری را در گروه عمومی ننویسید.
2. با همان افراد یک‌بار مرور کنید که پیام «اگر خبری نشد» را چطور تشخیص می‌دهند؛ یک قرار مبهم در لحظه کمک نمی‌کند.
3. اگر عضوی از یک جمع هستید، هماهنگی گروهی را در راهنمای امنیت جسمی و دیجیتال جامعه ببینید و آن را با قرار شخصی‌تان قاطی نکنید مگر خود گروه بخواهد.

سفر و حضور در جمع را جدا برنامه بریزید

خطر بازداشت همیشه به سفر گره نخورده، اما مرز، تجمع یا مأموریتی در شهر دیگر می‌تواند همان روز را حساس‌تر کند. راهنمای سفر جزئیات بیشتری دارد؛ اینجا فقط پیوند با دادهٔ همراه است.

1. قبل از حرکت، دستگاه را از پرونده و حساب اضافه خالی کنید.
2. شارژر و کابل ناشناس را به دستگاه حساس نزنید.
3. اگر می‌توانید، شماره یا دستگاه ساده‌تری برای هماهنگی روزمره ببرید و آرشیو اصلی را در خانه بگذارید.

حساب‌ها را از پیش سبک کنید

بعضی افشاها از خود دستگاه نمی‌آید، از حسابی می‌آید که روی همان دستگاه باز مانده و از راه ابر همه چیز را نشان می‌دهد. کم کردن دادهٔ همراه شامل بستن نشست‌های اضافی هم هست.

1. در پیام‌رسان‌ها دستگاه‌های متصل را ببینید و آنچه لازم نیست قطع کنید.
2. ورودهای باز مرورگر به ایمیل و فضای ابری را ببندید اگر آن روز به آن‌ها نیاز ندارید.
3. همگام‌سازی گالری یا سندها را اگر همهٔ آرشیو را روی گوشی می‌آورد موقتاً محدود کنید.
4. پس از عبور از آن دوره، نشست‌ها را آگاهانه و با رمز تازه در صورت نیاز از نو باز کنید.

برای خانواده یا همکار توضیح کوتاهی از قبل آماده کنید

اگر نزدیکان نمی‌دانند در صورت بی‌خبری چه کنند، ممکن است از ترس در شبکهٔ اجتماعی جزئیاتی بنویسند که کمکی نمی‌کند. یک توضیح کوتاه و از پیش توافق‌شده جلوی واکنش شتاب‌زده را می‌گیرد.

1. بگویید با چه کسی باید تماس بگیرند و چه چیزی را عمومی نکنند.
2. از آن‌ها نخواهید کاری کنند که خودشان را به خطر بیندازد.
3. اگر نمی‌خواهید جزئیات کارت‌تان را بدانند، همان را محترم بشمارید و فقط قرار تماس را روشن بگذارید.

اشتباه‌های رایج

• همراه داشتن همهٔ آرشیو کاری «برای احتیاط» در همان روزی که خطر بیشتر است.
• تنها نسخهٔ پشتیبان و کد بازیابی روی همان گوشی.
• نبودن قرار با کسی، با این فرض که «بقیه خودشان می‌دانند».
• درخواست از دیگران برای پاک کردن حساب‌ها بدون برنامه و بدون درک خطر خودشان.
• گمان اینکه رمزگذاری دیسک بعد از باز شدن اجباری صفحه همچنان متن را پنهان می‌کند.

از همین امروز چه کار کنید

1. اگر این خطر برایتان جدی است، با وکیل یا فرد مطلعی که به او اعتماد دارید صحبت کنید.
2. دادهٔ غیرضروری را از دستگاه همراه بردارید و نسخهٔ پشتیبان قابل بازیابی را در یک جای بسیار امن جداگانه و فقط نزد خودتان، کاملاً خارج از کیف روزانه و خارج از همان دستگاه همراه، نگه دارید.
3. با یک نفر قابل اعتماد قرار تماس و «اگر خبری نشد» بگذارید.
4. قفل دستگاه همراه و روش بازیابی حساب‌های اصلی را یک‌بار در شرایط آرام مرور کنید تا در خود روز حادثه تازه و با عجله به آن‌ها فکر نکنید.
5. فهرست تماس اضطراری را جایی غیر از همان گوشی بنویسید و یک‌بار با همان فرد قابل اعتماد مرور کنید که قرار «اگر خبری نشد» برای هر دو طرف روشن است.