خاطرات اکبر هاشمی - ۲۶ اردیبهشت ۱۳۷۶

[امروز تاسوعاست.] براى خطبه هاى جمعه، زندگى امام حسین (ع) را مطالعه کردم. خطبه اول را دربارة عاشورا و اهداف امام حسین(ع) صحبت کردم و در خطبه دوم، مسایل روز و منجمله انتخابات را مطرح نمودم. سعى کردم که در اظهاراتم، بى طرفى را مراعات کنم و بر حضور مردم در رأی گیری و خوددارى مسئولان از دخالت ناروا در انتخابات و حفظ سلامت فضا و کار و مراعات حرکت رقبا در تبلیغات تأکیدکردم.

از عکس العمل هاى بعدی به دست آمد که جناح آقاى ناطق [نوری]، از صحبت ها ناراضی اند و توقع داشته اند، تابع همان جوى باشم که بعد از صحبت رهبرى درست کرده اند. جناح هاى دیگر، به خاطر حفظ بى طرفى و هشدار در مورد تقلب و نیز اعلان اینکه رأى من مخفى است و کسى نمى داند، اظهار خوشحالى کردند. نحوه پخش خبر از صداوسیما، همین نشان از ناراحتى آنها است.

عصر آقاى [سیدمحمد] خاتمى آمد. ضمن ابراز رضایت از توجه مردم به او و ادعاى داشتن رأى بیشتر از 50 درصد، از تبعات احتمالى اظهارات رهبرى اظهار نگرانى کرد. از صحبت هاى بى طرفانه من تشکر کرد. نگران بودند که من هم در نمازجمعه، مثل رهبرى صحبت کنم.گزارش مذاکراتش با آیت الله خامنه اى را داد که بعد از صحبت هاى قبلى ایشان در جمع روحانیت انجام شد؛ حاکى از اظهار اعتماد رهبرى به ایشان و نیز رضایت از نحوه تبلیغات و شور انتخابات است. تشویقش کردم که کناره گیرى نکند، زیرا در این صورت به انتخابات آسیب جدی وارد مى شود.

دکتر [حسن] روحانى آمد. اظهار نگرانى کرد از اینکه پس از موضع گیرى یک طرفه روشن رهبرى، اگر آرای مردم با نظر ایشان هماهنگ نباشد، ضربه بزرگى به نظام خواهد بود و این گونه موضع را اشتباه مى داند و از بى طرفى من اظهار رضایت کرد و گفت فشار زیادی روى او است که به نفع آقاى ناطق [نوری] اظهارى بنماید.