خاطرات اکبر هاشمی - ۲۵ اردیبهشت ۱۳۷۶

عفت و بستگان، براى مراسم عزادارى [محرم] در على آباد سادات، با اتومبیل عازم رفسنجان شدند. براى نتایج سفر به تاجیکستان و ترکمنستان مصاحبه رادیو تلویزیونى داشتم.

دکتر [محمدعلی] نجفى، [وزیر آموزش و پرورش] آمد. گزارشی از کمبودها و نیازهاى آموزش و پرورش را آورد. ضمناً خبر داد که به حمایت از آقاى [سیدمحمد] خاتمى، براى نوار تبلیغاتى که بناست از صداوسیما پخش شود، صحبت کرده، ولى دفتر رهبرى به او گفته است که بهتر است پس بگیرد و در مقابل استدلال او که گفته چرا آقاى [علی اکبر] ولایتى که وزیر است، همین کار را براى آقاى ناطق [نوری] کرده؟ جواب داده اند که به خاطر وسعت و فراوانى نیروهاى انسانى موجود، آموزش و پرورش قابل مقایسه با وزارت امورخارجه نیست. در عین حال گفته اند، این دستور نیست، بلکه نظر است.

آقایان [مهدی] کروبى، [سیدمحمد موسوی] خویینى ها، [غلامجسین] کرباسچى، [محسن] نوربخش و [محمدعلی] نجفى آمدند. به شدت از اظهارات رهبرى در ملاقات با کارکنان صداوسیما، راجع به انتخابات و تبلیغات و نیز تفسیرهایی که از آن مى شود و اقداماتى که ائمه جمعه و بسیج و اطلاعات و سپاه و صداوسیما براساس آن دارند، اظهار نگرانى کردند. بعضى ها پیشنهاد کناره گیرى آقاى خاتمى را داشتند و بعضى ها مخالف بودند.گفتند وضع آقاى رى شهرى هم چنین است. نصیحت شان کردم که کنار نروند و به خاطر صریح نبودن اظهارات رهبرى،گفتم آنها هم مى توانند به نفع خودشان تفسیر کنند.

همان موقع از دفتر رهبرى خبر دادندکه ایشان با ملاقات آقاى کروبى و آقاى خویینى ها موافقت کرده اند. گفتم مى توانند در این ملاقات از نظر رهبرى بهتر مطلع شوند. از این خبر خوشحال شدند و اصرار دارند که من براى رفع مشکل کمک کنم. عصرکارهاى مانده را تکمیل کردم و به خانه آمدم. شب، فاطى و یاسر و مهدی و بچه ها اینجا بودند.