خاطرات اکبر هاشمی - ۱۹ اسفند ۱۳۷۴

به دفترم رفتم. تا شب تعداد زیادی از نتایج آرای شهرستان ها خوانده شد؛ حدود نیمی از نمایندگان فعلی حذف می شوند. هر دو طرف- کارگزاران و جامعه روحانیت مبارز – مدعی اند که اکثریت آورده اند. تعدادی از صندوق های تهران، مشخص شده - از حدود هفتاد هزار رأی- که تا آخر شب مرتب شده، فائزه اول و آقای ناطق نوری، با تفاوت حدود

هفتصد رأی، دوم است.

جمعی از مسئولین کمیته امداد [امام خمینی(ره)] آمدند. آقای [سیدرضا] نیری، [سرپرست کمیته امداد] گزارش داد و من هم صحبت تشویق آمیز کردم. پانزده میلیون تومان برای جشن نیکوکاری کمک نمودم. آقای [یحیی] آل اسحاق، [وزیر بازرگانی] و معاونان آمدند. گزارش کار تعزیرات و مقدمات گات [=موافقت نامه عمومی تعرفه و تجارت] را دادند. رهبری گفته اند، اگر مذاکرات تعهدی ایجاد نمی کند، شروع مذاکرات بلامانع است. جمعی از مسئولین گروه هنری و فرهنگی روایت فتح آمدند. گزارش کار دادند و استمداد کردند. تقاضای مصاحبه برای پُل بعثت داشتند.

عصر دکتر [علی اکبر] ولایتی، [وزیر امورخارجه] آمد. گزارش سفر به قفقاز و آسیای میانه و روسیه و اوکراین را داد؛ راضی بود. گفت آقای یلتسین به من پیام فرستاده که مشترکاً کنگره مبارزه با تروریسم بگذاریم؛ در جلسه شورای عالی امنیت ملی هم قبول شد. قرار شد اعلان شود. دکتر [حسن] حبیبی، [معاون اول رییس جمهور] آمد. گزارش سفر روسیه را داد و کارهای جاری را مطرح کرد.

شب شورای عالی امنیت ملی جلسه داشت. مسایل فشارهای آمریکا و احتمال اثر بر روی اروپا و راه های مقابله با آن مطرح بود. آقای [مصطفی]پورمحمدی، [معاون اطلاعات خارجی وزارت اطلاعات]، گزارش سفر به بغداد و مذاکره با صدام [حسین، رییس جمهور عراق] را داد. پیغام صدام برای من را خواند. شام خوردیم.

مهدی تلفن کرد و گفت، کار شمارش آرا کُند است. در راه خانه، بدون اطلاع قبلی، به فرمانداری تهران رفتم. شیوه کارشان را دیدم. اطمینان دادند که جریان شمارش و انتقال آرا سالم است. تأخیرشان برای این بوده که خواسته اند از کامپیوتر استفاده کند و مسلط نبوده اند.