خاطرات اکبر هاشمی - ۱۸ اسفند ۱۳۷۳

ساعت هفت و نیم صبح به فرودگاه [مهرآباد] رسیدیم و بلافاصله به سوى بیرجند پرواز کردیم. مهدی و یاسر و حسین [مرعشی] و آقاى نعمت زاده و چند نفر از نمایندگان مجلس هم همراه بودند. هواپیماى حامل خبرنگاران که قبل از ما پرواز کرده بود، به خاطر اینکه پس از پرواز چرخ هایش جمع نشده بود، به تهران بازگشت و با تأخیر با هواپیماى دیگرى دیرتر رسیدند.

در راه، آقاى نعمت زاده، [وزیر صنایع]، دربارة طرح هاى سیمان در دست احداث توضیح داد و به طرح کامل با ظرفیت 12 میلیون تن سیمان، با ارزبرى نزدیک به یک میلیارد دلار و هزینه ریالى صدو بیست و پنج میلیارد تومان که تا نیمه اول سال 1376 همه آنها به تولید مى رسند و کل تولید سیمان کشور، از سى میلیون تُن تجاوز خواهد کرد و به صادرات خواهیم رسید، اشاره کرد.

[آقای سیدمحمدحسین زینلی]، نماینده بیرجند، توضیحاتى دربارة کارخانه تایرسازى در دست احداث بیرجند داد. کمبود ریال دارند و استمداد کرد. در فرودگاه بیرجند، جمع زیادی از مسئولان استان [خراسان] و شهرستان و علما و مردم به استقبال آمده بودند. از جلوی صف مستقبلان عبور کردم و به احساساتشان پاسخ دادم.

بلافاصله با اتومبیل به سوى کارخانه سیمان خاش حرکت کردیم. دو هلى کوپتر هم در دو طرف جاده، بالای سرمان پرواز مى کردند.[آقای اسماعیل مفیدی]، استاندار خراسان، در ماشین توضیحات مى داد. جاده بسیار خوبى است و خلوت، ولى عمدتاً از بیابان عبور مى کند. آبادی هاى کمى در مسیر است.

اوضاع استان و رونق بازار به خاطر خرید فراوان مسافران ترکمنستانى و صادرات کالاهاى مصرفى به کشورهاى آسیاى میانه و افغانستان و رشد بسیار خوب صنایع مصرفى و به خصوص محصولات غذایى که نمایشگاهش هم اکنون در خراسان برپاست و معاملات مرزى با افغانستان که عمده نیاز استان هاى غربى افغانستان و بسیارى از آنها با سوبسید از ایران تأمین مى شود، خوب است.

از روستاى سده عبور کردیم. مردم در دو طرف جاده، براى استقبال اجتماع کرده بودند. پیاده شدم و از میان مردم عبور کردم.با قربانى زیاد و با نُقل و گلپاشى و دودکردن اسفند، محبت خودشان را ابراز کردند.

ساعت ده به کارخانه سیمان در دوازده کیلومترى خاش رسیدیم. پس از عبور از مقابل صف مستقبلان که از مسئولان کارخانه و شهرستان بودند، در سالن کنترل به توضیحات توجیهى مهندس شیرودی گوش دادیم. کارخانه با چهل میلیون دلار و پنجاه میلیارد ریال ساخته شده و ظرفیت تولید دو هزار تُن سیمان در روز دارد. داراى 380 نفر پرسنل و مدرن ترین تکنولوژى و به مقدار قابل توجهی، ساختداخل است. خبرنگاران رسیدند. سپس از بخش هاى مختلف کارخانه از جمله سنگشکن، انبار مواد اولیه، نوار نقاله ها، سیلوهاى مخلوطکن، آسیاب بزرگ، سیکلون هاى پیشگرمکن، کورة عظیم پُخت سیمان و مشعل کوره، با حرارت هزار و پانصد درجه بازدید کردیم.

این حرارت، پس از خروج از کوره، در حدود 850 درجه سانتیگراد است و عمده آن، صرف پیشگرمکردن سیکلون ها مى شود که صرفه جویى زیادی در مصرف انرژى است که در کارخانه هاى قدیمى نبوده است. سپس از انبارهاى سیمان و ذخیره کلینکر و آسیاب سیمان، پس از کلینکر، با مخلوطشدن با گچ و سرانجام بارگیرى فله و پاکت در کامیون ها، مجموعاً جالب و مهم است و خوشبختانه کشور به قدرت طراحى و ساخت رسیده است.

بعد از نماز، ناهار، استراحت و استماع اخبار رادیو، و در مصاحبه رادیو و تلویزیونی شرکت کردم. سپس پردهبردارى از لوح افتتاح انجام شد و به اجتماع کارکنان و مسئولان شهر قائن رفتیم. پس از برنامه هاى سرود دختران شاهد و اجراى موسیقى محلى و گزارش و خیرمقدم فرماندار از پیشرفت هاى شهرستان در برنامه اول و پس از انقلاب و گزارش وزیر صنایع از عملکرد صنایع سیمان و طرح هاى جدید، من دربارة اهمیت صنایع سیمان و برنامه هاى دولت و موفقیت ها سخنرانى کردم.

از آنجا براى بازدید از کارخانه در دست ساخت تایر کویر، به سوى بیرجند حرکت کردیم. ما را برخلاف قرار، از خیابان هاى شهر عبور دادند. مردم در مسیر اجتماع کرده بودند و به گرمى استقبال کردند؛ قرار نبود از شهر عبور کنیم. کارخانه تایر را با ماشین بازدید کردیم؛ خیلى وسیع و عظیم است. اکثر ماشینآلات از خارج وارد شده و به نظر نصب است. برای خرید بقیه تجهیزات، کمبود اعتبار دارند. قرار شد وزیر صنایع کمبودها را بدهد و شریک شوند. در فرودگاه، بدرقه گرمى کردند و سرودی براى بدرقه خواندند. ساعت هفت و نیم شب به تهران رسیدیم.