خاطرات اکبر هاشمی - ۲۸ اسفند ۱۳۷۷

در خانه بودم. نوار معاینه قلب، به کمرم بسته بود و تا شب، همه حالات و حرکات و کارهاى انجام شده را با قید زمان، یادداشت مى کردم؛ براى اینکه در حالات مختلف، عکس العمل قلب را ثبت کند. دوبار هم با ورزش، شمار نبض خودم را از 140 بار در دقیقه گذراندم. ظهر، فائزه و مهدی و یاسر و بستگان دیگر اینجا بودند و فائزه، پذیرایى مى کرد. فائزه فردا عازم مکه است؛ با اصرار فرزندش حسن مى رود.

وقت زیاد، صرف خواندن بولتن هاى خلاصه جراید در روزهاى آخر سال کردم؛ جمع بندی هاى متضادی دارند. روزنامه هاى چپ، ستایش زیادی از عملکرد رییس جمهور، در سال جارى دارند، ولى چون مى بینند، وضع اقتصادی و فرهنگى در روابط با بعضى از همسایگان و وضع امنیت کشور، بدتر شده، تقصیر را به گردن جناح راست مى اندازند و منجمله مشکلات اقتصادی را بدون دلیل و با صرف ادعا و حرف هاى واهى، منتسب به عملکرد دولت من مى کنند.

جراید راست، انگشت روى مشکلات اقتصادی وگرانى زیاد و بیکارى روزافزون و راکدماندن بسیارى از طرح هاى اقتصادی و نیزآسیب دیدن آرمان هاى انقلاب وگستاخ شدن ضدانقلاب و تبلیغات گمراه کننده و رو دادن به نویسندگان و هنرمندان وگروهک هاى مخالف انقلاب، مى گذارند و روزنامه هاى مستقل،کمتر به این گونه بحث ها مى پردازند.

آیت الله خامنه اى هم در ملاقات هاى اخیرمان، صریحاً از وضع وزارت ارشاد و دادن جایزه به آثار مضر نویسندگان و وضع جراید، ناراحتی خود را اظهارکردند و گفتند، به آقاى [سیدمحمد] خاتمى، [رییس جمهور] و آقاى [عطاءالله] مهاجرانى، [وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی]، تذکر جدی داده اند و جلوی دادن جایزه [ویژه هیأت داوران] تصویب شده [به کتاب «مدار صفردرجه»، به عنوان رُمان برگزیده بیست سال ادبیات داستانی]، به آقاى احمد محمود، [نویسنده معاصر]، گرفته شده است.

عفت و فاطى از دبى و کویت، تلفنى صحبت کردند. فاطى و همراهان، به خاطر نداشتن ویزاى عربستان سعودی، بالاجبار یک شب دیگر در کویت مانده اند. آخر شب، دکتر میلانى نیا آمد و نوار [قلب] را باز کرد؛ یادداشت هاى مربوط به نوار را تحویل ایشان دادم.