خاطرات اکبر هاشمی - ۱۳ اسفند ۱۳۷۴

[آقای حسن موراتوویچ]، نخست وزیر بوسنی و هرزگوین آمد. گزارشی از پیشرفت اجرای صلح دیتون داد و اظهار رضایت کرد. تأکید داشت که علی رغم مخالفت آمریکا، مصمم اندکه با ایران کارکنند. از ما خواست که در بازسازی و امور نظامی و اداره آسیب دیدگان جنگ، کمک شان کنیم. تقاضای وقت خصوصی کرد و گفت، آمریکا و یهودیان، در جنگ کمک زیادی کردند و اینک می خواهند که بوسنی، اسراییل را به رسمیت بشناسد؛ نظر ما را خواست. گفتم ما نمی خواهیم نظرمان را به شما تحمیل کنیم. هر چه خودتان صلاح می دانید، عمل کنید و وضع شما را هم درک می کنیم، ولی می دانیم که بخشی از حامیان مسلمانتان را از دست می دهید و بسیارند کشورهای مسلمان که با آمریکا روابط خوبی دارند و اسراییل را به رسمیت نشناخته اند. خواست از نفوذمان بر کُرواسی، برای حل مشکلات مسلمانان بوسنی استفاده کنیم؛ از مشکلاتی که با کُرواسی دارند، نگران اند.

ستاد تنظیم بازار، جلسه با چند مصوبه و ارزیابی مثبت در عملکرد گذشته و ارایه این سیاست ها با اصلاحاتی در سال آینده، داشت. عصر در جلسه هیأت دولت، ارتقای حقوق و گروه کارکنان دولت را تصویب کردیم. برای استقبال از [آقای برهان الدین ربانی]، رییس جمهور افغانستان، به فرودگاه [مهرآباد] رفتم. آنها به سعدآباد رفتند و من به دفتر رهبری رفتم. دربارة انتخابات و مسایل بوسنی و هرزگوین صحبت کردیم.

به سعدآباد رفتم. با آقای ربانی، ابتدا مذاکره خصوصی داشتم. اوضاع افغانستان را توضیح داد و گفت، پاکستانی ها از طریق سفیرشان در مسکو و یکی از سران احزاب، به طور غیررسمی پیام آشتی داده اند. گفت، متوجه شده اند که طالبان شکست می خورد. مدعی است که آمریکا و پاکستان از طالبان حمایت می کرده اند و اکنون پشیمان اند. گفت مسایلش با آقای [گلبدین] حکمتیار، [رهبر حزب اسلامی افغانستان] در حال حل شدن است و با [محمدکریم] خلیلی، [رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان] حل شده و مشکل مهمی ندارد و نیروی کافی برای دفاع دارد. خیلی از کمک های ایران ممنون است و از اطاعت زیاد سران عربستان سعودی از آمریکا گفت. جریانی از زمان جهاد افغانستان نقل کرد که در سفر به عربستان، تقاضای ملاقات با شاه عربستان داشته، نداده اند و وقتی فهمیده اند که بناست به آمریکا برود، با دستپاچگی ملاقات داده اند. مذاکرات رسمی و شام انجام شد.