خاطرات اکبر هاشمی - ۹ فروردین ۱۳۶۴

تا ساعت ده ونیم در منزل بودم و پس از آن، براى اقامه نمازجمعه به دانشگاه [تهران] رفتم.

جمع زیادى از نمازگزاران آمده بودند و خیلى پرشور برخورد کردند. خیلى جالب توجه است و چنین چیزى انتظار نمى رفت؛ زیرا شایعه حمله عراق یا انجام خرابکارى بود. همچنین، خبرى رسیده بود که بناست به من سوء قصد شود، اما به خوبى گذشت.

عصر آقاى حسین تاش آمد و گزارش وضع فعالیت واحد موشکى سپاه و همکارى خوب لیبى را داد. دستور دادم که براى فردا آماده باشند. از دفتر مشاورت [امام در ارتش] آمدند و گزارشى از وضع پدافند تهران دادند. برنامه اى هم براى قوى تر کردن دفاع ریخته اند. احمدآقا هم آمد و راجع به مسایل جارى مذاکره کردیم.

امروز از طرف عراق حمله اى به شهرها نشد. ساعت ده خوابیدم. هنوز به خواب نرفته بودم که وضعیت قرمز اعلام شد و ضدهوایى ها به مدت طولانى کار کردند. بعداً معلوم شد که هواپیماهاى عراقى نتوانستند کارى انجام دهند و فرار کردند.