خاطرات اکبر هاشمی - ۹ فروردین ۱۳۶۰

 قرار بود جلسه علنى مجلس شوراى اسلامى داشته باشيم. اول صبح، هيأت ریيسه تشكيل ‌شد، ولى عده نمايندگان حاضر، به نصاب يكصدوهشتاد نفر نرسيد و نتوانستيم جلسه رسمى ‌علنى داشته باشيم؛ به طور غير رسمى درباره مناطق جنگى صحبت كرديم. مجلس يك هفته ‌ديگر تعطيل شد. تا عصر در مجلس ماندم و كارهاى متفرقه را انجام دادم. 

از روزنامه آزادگان تلفن كردند كه چاپخانه، به دليل مقروض بودن، از چاپ روزنامه ‌خوددارى كرده است. قرار شد با بنياد مستضعفان صحبت كنم و حل نمايم. 

آقاى [حسين] انصارى [راد] نماينده نيشابور از عملكرد استاندار خراسان، حزب جمهورى ‌اسلامى، دادگاه، جهاد و سپاه شكايت داشت؛ گويا به دليل اينكه ايشان را با بنى‌صدر مى‌پندارند، با ايشان ناسازگارند.

نمايندگان خرمشهر از مشكلات آوارگان جنگى شكايت داشتند. خبر سوء قصد به جان ‌آقاى ربانى شيرازى در شيراز و نجات ايشان رسيد .  
با ايشان، در بيمارستان نمازى تلفنى ‌صحبت كردم و تلگرافى هم برايشان مخابره نمودم  . 

خبرى داشتم كه دكتر تقى‌زاده نماينده آقاى بنى‌صدر در لندن، به سفارت عراق رفته و مدتى آنجا بوده است؛ قاعدتاً بى‌ارتباط با هيأت ميانجى نيست . خبر را به آقاى رجایى دادم كه‌ در شوراى عالى دفاع، حساب دست‏شان باشد. 

عصر به جلسه شوراى مركزى حزب جمهورى اسلامى رفتم. درباره مسایل روز، چند ساعتى بحث كرديم. روى برنامه‌هاى اقتصادى - به منظور تعديل ثروت و رفع تبعيضات ‌اقتصادى – بحث‏هايى شد و تصميماتى اتخاذ گرديد. 

بعد از نماز مغرب و عشا، جلسه مشترك نمايندگان و مسئولان اجرايى هوادار حزب ‌تشكيل شد. آقاى بهشتى و من صحبت‌هايى كرديم، سپس چند نفر درباره وضع آوارگان جنگ، صحبت كردند؛ منجمله آقاى [مصطفى] ميرسليم مسئول بنياد جنگ‏زدگان. 

آخر شب، تلفنى با [فرزندم] محسن كه در بلژيك تحصيل مى‌كند ، صحبت كرديم. از كار سفارتخانه و فعاليت انجمن‌اسلامى و نفوذ انقلاب در  دانشجويان اسلامى عرب و ضعف ‌ضدانقلاب، راضى بود.