خاطرات اکبر هاشمی - ۶ فروردین ۱۳۶۴

ساعت یک ونیم بامداد، با صداى انفجار بمب هاى هواپیماهاى عراقى و شلیک ضدهوایى ها بیدار شدم. صبح معلوم شد که یک ساختمان سه طبقه در کوى 13 آبان و یک مسجد در دولت آباد، در جنوب شرق تهران، در اثر اصابت بمب ویران شده است و 9 نفر شهید داشته ایم.

ساعت هشت ونیم به مجلس رفتم. گزارش ها را خواندم و ساعت نه ونیم به دفتر آیت الله خامنه اى رفتم؛ درباره مجلس اعلاى [انقلاب اسلامى] عراق و جنگ صحبت کردیم. آقاى صیاد[شیرازى] مطابق قرار قبلى از جبهه آمد و طرح خود و مانور آن را توضیح داد. پیشنهادهاى او را پسندیدیم و وقتى معین کردیم. مسئولیت عملیات به عهده ایشان محول شد، به گونه اى که سپاه هم در این عملیات تحت امر او باشد.

ظهر به دفترم رفتم. عراق مدعى است که دیشب دو کشتى را زده است، اما این کشتى ها ایرانى نبوده است. یک کشتى عربستان سعودى موشک خورده و عراق دچار اشتباه شده است. آقاى [محمد] غرضى [وزیر نفت] تلفنى گفت که فشار بر کشتى هاى نفتى زیاد شده و ممکن است که نتوانند به تعهد خود در این ماه عمل کنند.

صبح امروز، بوى تند گاز در بخشى از تهران به مشام مى رسید. بعضى ها تصور کردند که ناشى از بمب هاى عراقى است، اما پس از تحقیق، این احتمال رد شد. احتمالاً در اطراف خیابان فردوسى، همان ماده بودارى که به گازهاى مصرفى اضافه مى کنند، منتشر شده است.

بعد از ظهر [آقاى رضا امراللهى] رییس [سازمان] انرژى اتمى آمد و درباره غنى کردن اورانیوم در فرانسه مشورت کرد. قرار شد گزارش کاملى بدهد و پس از آن نظر خود را اعلام کنیم. از سازمان برنامه و بودجه هم براى اصلاح اشتباهى که در لایحه بودجه در زمان تنظیم نهایى رخ داده است، نزد من آمدند.

شب جلسه شوراى عالى انقلاب فرهنگى داشتیم. در مورد گزینش [دانشجویان دوره] فوق لیسانس و رؤساى گروه هاى برنامه ریزى، تصمیماتى اتخاذ شد. آقاى [محسن] رفیق دوست آمد و از کار [انتقال] موشک ها گزارشى ارایه کرد.