خاطرات اکبر هاشمی - ۱ فروردین ۱۳۷۱

ماه رمضان است. مطابق معمولِ سحرهاى دیگر، با زنگ ساعت بیدار شدم. سماور را روشن و غذا را گرم کردم. سپس یاسر را بیدار نمودم. مقدارى از دعاى ابوحمزه [ثمالی] را خواندم. یاسر سفره را چید، سحری خوردیم.

بعد از نماز صبح تا ساعت هشت و نیم خوابیدم. سپس به مطالعة گزارش ها و انجام کارهاى مانده از آخر سال گذشته پرداختم. چند نفر از بستگان براى دیدار عید آمدند.

آقاى [منوچهر] متکى، [معاون بین الملل وزارت امور خارجه]، تلفنى در مورد صلیب سرخ پرسید. قرار شد کارشان را به خاطر تجاوز از وظایف و اختیارات شان، معلق نماییم و به آنها بفهمانیم که برخورد ناصواب اردو گاه غرب با مسالة حقوق بشر و سوءاستفاده از این مسایل در جهت تبلیغات مغرضانه، اعتماد ما را سلب کرده است.

آقاى [محمدحسین] زرندى، امام جمعه باختران [=کرمانشاه]، تلفنى از ترکیب هیأت نظارت شوراى نگهبان در استان شکایت و تقاضاى رسیدگى داشت. آقایان [غلامعلی] شهرکى و [فخرالدین] رضازهى، نمایندگان زابل و سراوان، براى مشکلى که براى آقای رضازهى در انتخابات پیش آمده است، استمداد کردند؛ قبل از انتخابات، رضازهى عضو انجمن شهرستان بوده و اصلاح اخیر قانون انتخابات در مجلس، او را از حق انتخاب شدن محروم کرده است.

عصر و شب هم بستگان آمدند. بیشتر وقت صرف مطالعة گزارش ها شد. آتش بسی که به ابتکار ایران در منطقة قره باغ، [میان جمهوری آذربایجان و جمهوری ارمنستان] برقرار شده است، نسبتاً مراعات مى شود، ولى رسانه هاى غربى مایل نیستند آن را به نام ایران مطرح کنند. اعلان تعلیق فعالیت سازمان صلیب سرخ جهانی در ایران، انعکاس وسیعى یافته است و انتظار مى رود سر و صداى زیادی راه بیندازند.