خاطرات اکبر هاشمی - ۱ تیر ۱۳۶۴

نزدیک طلوع آفتاب براى نماز بیدار شدم و دیگر نخوابیدم. کم خوابى دارم. منظره طلوع آفتاب در ساحل مدیترانه که از روى تختخواب مشهود است، خیلى زیباست. مواردى را که باید در بیانیه مشترک بیاوریم - مسایل جنگ و لبنان و فلسطین - یادداشت کردم که به وزارت خارجه بدهم.

گروه نظامى همراه آمدند و گزارش ملاقات هاى دیروز خود را دادند. اخبار را آوردند که مطلب مهمى نداشت. هنوز موضوع هواپیماى ربوده شده آمریکایى در بیروت مهم ترین مسأله دنیا است. هواپیماربایان، اسراییل و آمریکا را مستأصل کرده اند و آزادى حدود 700 زندانى فلسطینى و لبنانى در اسراییل را مى خواهند.

با جمعى از همراهان از پایگاه هوایى طرابلس بازدید کردیم. سالن اورهال میراژ و هواپیماى میگ 25 و شکارى هاى آموزشى را دیدیم. نظامیان ماندند که توضیح بیشترى در مورد موشک هاى سام و مشخصات میگ ها بگیرند و ما سوار بر خودرو، به صورت عبورى از بندرگاه دیدار کردیم؛ بندر عظیمى است.

قرار بود با [سرگرد عبدالسلام] جلود ملاقات داشته باشیم که به خاطر بى نظمى آنها به عصر موکول شد. عصر جلسه طولانى و پنج ساعته با جلود و وزراى همراهش داشتیم. درباره جنگ با عراق و آینده این کشور و قیمت نفت و مخالفان نظام عراق و مسأله لبنان و فلسطین و سوریه و [جنش] امل و نبیه برى و مسأله آقاى [موسى] صدر مذاکره کردیم که نتیجه بخش بود.

قرار شد کمک هاى نظامى موشکى و رادارى و... بکنند و بیانیه مشترک بدهیم. شام را آقاى جلود به افتخار من با دعوت سفراى خارجى مقیم لیبى داد و سرمیز شام سخنرانى مفصلى کرد و حرف هاى خوبى گفت. چون دیر شده بود، من در جمع مختصر صحبت کردم. جلسه خوبى بود.