خاطرات اکبر هاشمی - ۱۲ تیر ۱۳۶۴

مهدى را بیدار کردم که صبحانه بخورد و با بچه ها دنبال کارش برود. حسن فرزند احمدآقا هم مثل بچه هاى من - یاسر و مهدى- همراه ما بود. کمى ورزش کردم و بعد از استحمام مقدارى تلویزیون تماشا کردم. یک کانال تلویزیون ژاپن در اختیار آمریکایى ها است و برنامه هاى جالب به زبان انگلیسى دارد و این روزها درباره تروریسم به مناسبت آزاد شدن مسافران هواپیماى ربوده شده آمریکایى در لبنان، تهاجم تبلیغاتى دارند. لابد مى خواهند حضور ما را در ژاپن تحت الشعاع قرار دهند و به نحوى جریان را از طریق شیعه و جهاد اسلامى به ما مربوط کنند. ژاپنى ها براى اینکه زهر قضیه را بگیرند، از ما مى خواهند که تروریسم را صریحاً محکوم نماییم.

وزیران صنعت و روابط صنعت با خارج و برنامه ریزى ژاپن به ملاقات آمدند و پس از مذاکرات کلى با من، با آقاى آقازاده و مجریان دیگر مذاکره را ادامه دادند. مصاحبه اى با روزنامه یومیورى کردم. ملاقاتى با نمایندگان انجمن هاى اسلامى داشتم. گفتند بیست انجمن اسلامى در ژاپن فعال است و یکصد هزار مسلمان در این کشور وجود دارد و با هم اختلاف داشتند. در حضور من بگو مگو کردند و براى بناى مسجد کمک خواستند.

ناهار مهمان فدراسیون سازمان هاى اقتصادى ژاپن بودیم. گفتند که اینها خیلى مى توانند براى ایران کار کنند و مؤثر باشند. پس از ناهار براى آنها صحبت کردم. عصر در کلوپ خبرنگاران براى مصاحبه مطبوعاتى شرکت کردم. بیش از حد خبرنگار آمده بودند. درباره جنگ، آمریکا، مسأله تروریسم، خرید اسلحه و ... به سئوالات شان جواب دادم. در ضیافت عصرانه انجمن دوستى ایران در ژاپن و انجمن پارلمانى و دوستى ایران و ژاپن شرکت کردم و سخنرانى نمودم.

رییس دو انجمن هم صحبت هاى محبت آمیز نمودند. اکثراً افرادى هستند که به نحوى با کمپانى هاى شاغل در ایران ارتباط دارند. سفراى قدیم ژاپن در ایران هم جزو آنان هستند.

ساعت شش ونیم نخست وزیر و وزیر خارجه ژاپن براى ملاقات خصوصى به کاخ آمدند. نتایج سفر را جمع بندى کردیم که کاملاً مثبت است. قرار شد نفت بیشترى از ما بخرند و سهم ارزى پروژه ها را با نفت بپردازیم و همکارى بیشترى درباره واگذارى پروژه به ژاپن داشته باشیم.

درباره رابطه با آمریکا از ما نظر خواستند. گفتم آمریکا باید گذشته بد خود را جبران نماید تا زمینه ایجاد روابط فراهم شود و این احتیاج به زمان دارد و به غربى ها هم پیغام دادیم ما خواهان تشنج در منطقه نیستیم. از طرف من در کاخ محل اقامت، ضیافتى براى شام بود که هیأت شخصیت هاى ژاپنى و بعضى از سفراى اسلامى شرکت داشتند و ساعت نه ونیم تمام شد. رییس مجلس ملى ژاپن اهل ناکازاکى است و خودش از فاصله چهل کیلومترى، منظره انفجار بمب اتمى [در سال 1945] را دیده و صداى آن را شنیده است.

آقاى آقازاده آمد و گزارش مذاکراتش را داد. راضى است و معتقد است روحیه خوبى در ژاپنى ها براى همکارى مشاهده مى شود. امروز تمجید زیادى از سخنرانى دیشب من مى کردند و از تأثیر آن در ژاپن مى گفتند.