خاطرات اکبر هاشمی - ۲۰ دی ۱۳۷۷

در راه دفتر، براى عیادت آشیخ محمد هاشمیان، به بیمارستان دی رفتم. دو دکتر قلب و مثانه و رییس بیمارستان آمدند و توضیح دادند. یک رگ قلب مسدود بوده که با بالن باز کرده اند و براى جلوگیرى از انسداد، داروى هپارین [Heparin] داده اند که خون را رقیق کند و رقت خون، باعث خونریزى مثانه شده و ناچار مثانه و پروستات را عمل کرده اند که آن هم لازم بوده. مریض و دکترها همه راضى بودند. [همسرش،] همشیره صدیقه هم بود. در هنگام مراجعت، جمعى از مراجعان بیمارستان، در سالن ورودی، براى بدرقه اجتماع کرده بودند. به احساسات شان پاسخ دادم و بعضى هم خواسته اى داشتند.

به دفترم رفتم. آقای [غلامرضا] آقازاده، [رییس سازمان انرژی اتمی] آمد. گزارشى از پیشرفت بخشى از کارهاى سازمان انرژى هسته اى داد؛ منجمله ساخت کارخانه تولید سوخت هسته اى که قرار بود چینى ها بسازند و با فشار آمریکا منصرف شدند. قرار است خودمان بسازیم و برنامه هاى لیزرى و... ضمناً از وضع عمومى کشور و به خصوص از قتل ها و افشاگرى، اظهار نگرانى کرد. آقاى [جلیل] بشارتى، [رییس] دفتر مناطق محروم [ریاست جمهوری] آمد و گزارش کار داد. آقاى [حسین] مرعشى، [نماینده کرمان] آمد و از اوضاع مجلس و اختلافات، گزارشى داد.

افطار به خانه آمدم. شب آقاى احمد شجاعى، دوست آقاماشاءالله [قابوستیان، از پاسداران محافظ] آمد؛ از مستعفی هاى وزارت اطلاعات و علاقه مند به آیت الله منتظرى است. استمدادکرد، براى نجات بعضى از متهمان قتل هاى اخیر و نیز دادن فرصت براى تصفیه وزارت [اطلاعات] از بعضى نیروهاى راست افراطى و همان مطالبی که آقاى خاتمى، [رییس جمهور] هم دنبال آن است.

مجلس عراق تصویب کرده که شناسایى دولت کویت پس گرفته شود و کویت، مثل گذشته جزیى از عراق به حساب آید؛ طارق عزیز، [معاون نخست وزیر] هم اعلان کرده است. به نظر مى رسد که مسأله داغ و بحرانى شود و بعد از ماه مبارک رمضان، عکس العمل تُند آمریکا را داشته باشد، به خصوص با اقدامات عراق در رد مصوبه مناطق پرواز ممنوع و لغو برنامه بازرسى ها.