خاطرات اکبر هاشمی - ۱۸ بهمن ۱۳۶۱

صبح زود از جبهه سراغ گرفتم. معلوم شد خط مقدم و استحكامات عراقى ها را در مرز شكسته اند و چند پاسگاه خودى و عراقى را از چنگ آنها بيرون آورده اند. چند كيلومتر در خاك عراق به طرف العماره پيشروى كرده اند، ولى به تمام اهداف نرسيده اند.

قبل از دستور [مجلس شوراى اسلامى] درباره عمليات [اخير] صحبت كردم.  لايحه سيستم بانكى بدون ربا در شور اول تصويب شد و اين گام مهمى به سوى اسلامى كردن بانك ها است.  

در تنفس براى جمعى از هنرمندان سراسر كشور كه براى [مراسم] دهه فجر به تهران آمده اند، صحبت كردم.  ظهر جمعى از مديران شركت هاى ساختمانى آمدند و از سختگيرى هاى مسئولان و عدم پذيرش تعديل با تورم و بالا رفتن هزينه كارها شكايت داشتند، قرار شد رسيدگى كنم. عصر مصاحبه اى تلويزيونى براى شب 22 بهمن كردم.  ملاقاتى با آقاى شفيق معاون وزارت بازرگانى داشتم كه درباره كالاهاى مصرفى و سياست توزيع توضيح داد و سياست مصرف را خواست؛ گفتم نمى خواهيم به مردم رياضت دهيم.

آقاى رضوى مسئول كالاهاى متروكه گمرك آمد و از اينكه شبهه هایى در مشروعيت كارشان شده، نگران بود. گفتم تا قانون اصلاح نشده و يا شوراى نگهبان اعلام عدم مشروعيت نكرده، به قوانين گذشته عمل كنند. وى گزارشى از حجم كارش داد. ستاد هفت نفره تقسيم زمين [شهرى] آمدند و سخت نگران عوارض نامطلوب رد طرح اراضى از طرف شوراى نگهبان بودند.

شب در هتل آزادى در مراسم شام مهمانان سالگرد انقلاب [اسلامى] كه به نام من داده بودند، شركت كردم و برايشان درباره جنگ تحميلى صحبت نمودم و جواب سئوال هایشان را دادم.  به خانه آمدم. فيلم عمليات والفجر را ديدم. بچه ها هم در شام و مراسم شركت كرده بودند؛ از من ديرتر به خانه آمدند. آخر شب تلفنى با آقاى موسوى اردبيلى كه در جبهه است، گفتگو كردم.