خاطرات اکبر هاشمی - ۲۴ مرداد ۱۳۷۱

بعد از نماز و استماع اخبار و صبحانه، استاندار آمد و براى صرف بعضى از هدایایى که در هرمزگان از شیوخ خلیج فارس گرفته بود، برای مصارف مورد نظرش اجازه خواست. گفتم مطابق آیین نامه مصوبه دولت عمل شود. مصاحبه کوتاهى در پایان سفر به همدان انجام دادم.

با هلی کوپتر از محوطه دانشگاه بوعلى به سوى زنجان پرواز کردیم. از منطقه کبوترآهنگ در شمال همدان و قیدار و خدابنده در جنوب زنجان عبور کردیم و در محل تیپ زنجان فرود آمدیم. با استقبال رسمى وارد شهر شدیم. مردم زنجان خیلى پرشور و به صورت وسیع استقبال کردند و گل زیادى در مسیر و روى ماشین ریختند؛ نمى دانستم این قدر خونگرم اند.

از دانشگاه علوم پزشکى زنجان بازدید کردیم. این دانشگاه را فرد خیّرى ساخته و تحویل دولت داده است. به خوبى تجهیز شده و بیش از هزار دانشجو گرفته است. تجهیزات مدرن و اساتید خوب کار مى کنند. بعد از بازدید، مصاحبه کوتاهى انجام دادم.

سپس به ورزشگاه رفتیم. در اجتماع بسیار عظیم مردم، امام جمعه و سرپرست استاندارى خیرمقدم گفتند، گزارش دادند و خواسته ها را مطرح کردند. من هم صحبت کردم. به خاطر گرما و ازدحام مردم کوتاه حرف زدم.

از آنجا به محل جمعیت هلال احمر رفتیم. هلال احمر، در مدت کوتاهى، یک مرکز فرهنگى عظیم با سالن هاى وسیع و کتابخانه هاى بزرگ ساخته است. روحانیون شهرستان زنجان جمع شده بودند. امام جمعه و آقاى [مصطفی] ناصرى، نماینده شهر صحبت کردند. تقاضا داشتند که براى اصلاح وضع اقتصادی شان کمک کنیم؛ فقیرند. من هم استقبال کردم. در مورد نقش مهم روحانیت در انقلاب و ضرورت تحول در سازمان و برنامه تحصیل حوزه ها سخنرانی کردم.

بعد از استراحت کوتاه و صرف ناهار در استاندارى، ساعت چهار بعد از ظهر، براى شرکت در اجتماع خانواده هاى ایثارگران به مسجد رفتیم. جلسه باحالى بود. سرود اجرا شد و دو شعر را دختر شهید و رزمنده اى خواندند که خواسته هاى استان را نسبتاً لطیف و هنرمندانه در برداشت و در مدح من بود. سپس مسئول آزادگان صحبت کرد؛ خودش هفت سال اسیر بوده و خوب حرف زد. من هم صحبت کوتاه تشویق آمیز و دلدارى دهنده اى کردم. خوب جلسه اى بود.

با هلی کوپترها به سوى خدابنده پرواز کردیم. در شهر محروم قیدار در اجتماع بسیار باحال و عظیم مردم شرکت نمودم. کنار میدان و خیابان محل اجتماع فرود آمدیم که نیاز به رفت آمد نبود. به نظر نسبت به جاهاى دیگر، اجتماع شان منظم تر و با شکوه تر بود. آقاى مقدم، امام جمعه هم صحبت هاى خوبى کرد. من هم مفصل دربارة برنامه هاى محرومیت زدایى و استعدادهاى خوب منطقه صحبت کردم.

منطقه بسیار مستعدى است. آب فراوان از چند رودخانه پُرآب و چشمه هاى بسیار زیاد دارد که در اطراف ارتفاعات مى جوشند. غنى از سفره هاى بى پایان آب زیرزمینى که ده ها حلقه چاه هم در گذشته توسط دولت حفر شده و بهره بردارى نمى شود. ریشه عقب افتادگى، انزواى منطقه و بن بست بودن است که با امتداد راه هاى موجود به همدان، بیجار و ابهر، از بن بست بیرون مى آید. آقاى [مسعود روغنی] زنجانى، [رییس سازمان برنامه و بودجه] هم همراهمان بود که گفتم براى عمران سریع کمک شود.

از آنجا به سلطانیه پرواز کردیم. در کنار گنبد معروف سلطان محمد خدابنده روی چمن هاى معروف و طبیعى که در افسانه ها است، فرود آمدیم. مغول ها با هدف استفاده کردن از این چمن ها به اینجا هجوم آورده بودند.

مردم منطقه اجتماع پُرشورى داشتند. مهم ترین خواسته آنها تسریع در خریدن منازل شان که در محدوده ممنوعه اطراف گنبد واقع شده و تعیین تکلیف آنها بود. وعده حل مشکل را دادم. نماینده آنها هم خوب صحبت کرد. از گنبد با توضیحات کارشناسان میراث فرهنگى بازدید کردیم. گفتند در قرن هشتم بناشده و فقط سه گنبد از این نوع در دنیا هست در ایتالیا و ایاصوفیه[استانبول] و اینجا که احتمالاً اینجا اقدم است؛ گرچه آنها بزرگ ترند. نسبتاً خوب مانده است.

مشغول اکتشافات و ترمیم هستند. کُندى به خاطر کمى اعتبار است. قرار شد تأمین کنیم. از پله هاى تنگ تا ارتفاع زیادى بالا رفتیم و اطراف گنبد گشتیم و زیرزمین را و بعضى از آثار را هم دیدیم. به زنجان برگشتیم. از فضا فرودگاه در دست احداث را بازدید کردیم. قول کمک دادم.

عصر هم مردم در خیابان ها جمع شده بودند و مهربانى مى نمودند. نمایندگان استان آمدند و خواسته ها را گفتند. در شوراى ادارى استان شرکت کردیم. آقایان رازانى و عبداللهى و مدیر جهادسازندگی خواسته ها و استعدادها و طرح ها و نیازها را گفتند. من هم صحبت کوتاهى کردم. شام صرف کردیم و سالن بسیار خوب سینماى آنجا را دیدیم. با خستگى کامل به مقر برگشتیم. مسواک زدم و استراحت کردم.