خاطرات اکبر هاشمی - ۱۹ مرداد ۱۳۶۱

بنا به دعوت رییس مجلس سفلای هند - که پانصدوچهل‌ودو عضو دارد - امروز در رأس هیأتی چهل‌ودو نفره از مجلس، دولت، ارتش و صداوسیما عازم هند شدیم. ساعت نه ونیم صبح با یک ساعت و نیم تأخیر از تهران با شاهین و اسکورت دو شکاری (به خاطر خطر جنگ) پرواز کردیم. علت تأخیر، عدم هماهنگی نیرو و ستاد و فرودگاه بود. معلوم شد کاپیتان هواپیما ممنوع‌الخروج است؛ بی‌نظمی!

ساعت یک به وقت تهران و سه به وقت دهلی وارد دهلی شدیم. خبرنگاران و عکاسان و جمعی از مردم هند و ایرانی‌ها استقبال کردند. رییس مجلس و وزیر خارجه و جمعی از شخصیت‌های هند آمده بودند. مصاحبه کوتاهی شد و عکس گرفتند. به «حیدرآباد هاوس» که در زمان استعمار انگلیس مهاراجه‌ای آن را ساخته و خیلی قدیمی است - برای اقامت - منتقل شدیم.

به تازگی باران باریده و هوا مرطوب است و 29 درجه بالای صفر. تاج گلی نثار مقبره گاندی کردیم. مقبره در محوطه چمن کاری شده‌ای است و رؤسای جمهوری دنیا، هر یک در آنجا درختی به نامشان ثبت است و معمولاً درخت انبه. سپس دیداری کوتاه و مذاکرات دوستانه و ساده با رییس مجلس داشتیم. جمعی از همراهان در اینجا و جمعی در هتل مستقر شدند.

بعداز استراحت و شام در خانه فرهنگ ایران و در جمع دانشجویان ایرانی و جمعی از هندیان حاضر شدیم. آقای دکتر [حسن] روحانی صحبت کردند و من هم مختصری. بین سفارت و آقای منوچهر متکی از همراهان ما که قبلاً در هند دانشجو بوده، تفاهم نبود و لذا با تأخیر رفتیم. از فلفل زیاد غذاها دهان همه آتش گرفته بود. گفتند که از جمعیت حدود هفتصد میلیونی هند،، بنابر آمار رسمی 82 درصد هندو و 11 درصد مسلمانند که مسلمانان نسبت خود را بیشتر - 14درصد - می‌دانند. چون هندوها گوشت نمی‌خورند، ذبیحه‌ها عمدتاً از مسلمانان است. سفیر ما آقای اسدی لاری می‌گوید که اکثریت مردم از فقر و نیاز شدیدی رنج می‌برند.

مزد یک کارگر ساده، بیست روپیه است که هر روپیه یک تومان است. بیشباهت به ایران نیست. حقوق یک نماینده مجلس هزار روپیه و وزیر دو هزار و پانصد روپیه، با مسکن و ماشین مجانی. تلویزیون مراسم ورود ما و مصاحبه را پخش کرد. سئوالات مهم درباره محل کنفرانس غیرمتعهدها بود که آنها مایلند در هند باشد.