خاطرات اکبر هاشمی - ۲۸ فروردین ۱۳۶۲

پیش از آغاز جلسه علنى، گزارش ها را در دفترم خواندم. صدام در سمینار علماى پنجاه کشور که در بغداد برگزار شده است، صحبت نموده و عوام فریبى زیادى کرده است. در جلسه علنى، چند لایحه تصویب شد. آخر جلسه را به آقاى محمد خامنه اى نایب رییس دوم مجلس سپردم که در دوره نیابتش، تصدى اداره مجلس را دیده باشد. ظهر گروهى از نمایندگان گیلان آمدند و از گرانى برنج در گیلان گفتند و چاره جویى مى کردند. آنها از اینکه به خاطر مخالفت نمایندگان زنجان و میانه، سد استور مورد تردید قرار گرفته است، گله داشتند. از مازندران هم براى گرفتن هتل بانک ملى براى دانشگاه آمدند. عصر جلسه اى براى اصلاح جزوه مواضع حزب [جمهورى اسلامى] داشتیم. سپس جلسه شوراى مرکزى حزب بود که راجع به جنگ و روابط با شوروى بحث شد. آقایان [میرحسین] موسوى نخست وزیرو [حبیب الله] عسکراولادى، اول اختلافات شان را گفتند که آقاى عسکراولادى خیلى عصبانى شد. آقاى موسوى از ضعف مدیریت گفت و مشکلات زمین و برنج و... که به خاطر ضعف [مدیریت] وجود آمده است.

آخر شب به خانه آمدم. در مورد تبلیغات جنگ در جلسه تصمیم گرفته شد که آهنگ آن باید آهنگ پیروزى باشد، نه عدم موفقیت. بعضی ها از بى اعتماد شدن مردم به اخبار رسانه ها در صورت نگفتن واقعیت هاى نتایج عملیات والفجر 1 نگران بودند. از اول سعى داشته ایم که حتى المقدور واقعیت هاى جبهه را به مردم بگوییم، ولى دشمن معمولاً به جنگ روانى متوسل مى شود و با امکانات فراوان حامیان شرقى و غربى و مرتجعین منطقه، حقایق را به نفع خود، وارونه جلوه مى دهد؛ حتى در شکست هایى مثل فتح خرمشهر و فتح المبین هم به عنوان عقب نشینى مظفرانه، به مردم و نظامیانش روحیه مى دهد.

بالاخره مخالفان تبلیغات در این عملیات قانع شدند که در جنگ، منطقى نیست واقعیت ها حتى به نفع دشمن گفته شود، گرچه به خاطر پراکنده شدن رزمنده ها در بین مردم، حقایق روشن مى شود. با آقاى [حسن] غفورى فرد [وزیر نیرو] درباره سد استور صحبت کردم. مرعوب مخالفت هاى نمایندگان است. آقاى [عباس] شیبانى از برگشتن پزشکان از خارج خوشحال بود و گفت جمعى به کرمان مى روند.