خاطرات اکبر هاشمی - ۲۶ فروردین ۱۳۷۸

صبح تا ساعت یازده، در منزل مطالعه كردم. به دفتر كوشك رفتم. ظهر عفت هم آمد؛ به‌خاطر مسأله فائزه ناراحت بود و گريه كرد. تا ساعت چهار بعد از ظهر، كارها را انجام دادم. آقاي [غلامحسین] محمدي‌گلپايگاني، از دفتر رهبري، تلفني وقت ملاقات خواست؛ گفتم پايين‌ نمي‌آيم. در مورد امامت‌جمعه براي آقاي [سیدحسن] طاهري‌خرم‌آبادي مشورت كرد؛ گفتم، پريروز آقاي طاهري در جلسه هيأت ریيسه [مجلس] خبرگان مطرح كرد، همه ما تأييد كرديم.

عصر به خانه آمدم و تا شب، باز هم به مطالعه گذشت. در مسایل جهاني، حمله نيروهاي ناتو،كوزوو به يك كاروان آوارگان به صورت اشتباهي وكشته شدن بيش از 60  نفر از مردم مظلوم، مورد توجه است. ابتدا خواستند به پاي رژيم صربستان بگذارند، نتوانستند و اشتباه و گناه را پذيرفتند؛ گران تمام خواهد شد. طرح آلمان، براي حل مسأله كوزوو، در بورس است؛ بعيد است يوگسلاوي بپذيرد. حمله محدود صرب‌ها به داخل خاك آلباني، زنگ خطر ديگري است.

شب، محمدتقي -كارگرمان در نوق- و فرزندش آمدند. از اوضاع نوق و مردم و بستگان و مزارع و منزل مسكوني و شوراها، پرس‌وجو كردم. مقداري كشك، تَرف [= قراقروت] و مغز پسته، گوشت، كره و ماست، سوغاتي آورده است.

شش نفر از هفت نامزد انتخاباتي رياست‌جمهوري الجزاير، به خاطر تقلب در انتخابات، استعفا داده‌اند و فقط آقاي [عبدالعزیز] بوتِفليقه مانده است. [بیل کلینتون]، ریيس‌‍‌‌جمهور آمريكا، در جمع صاحب‌نظران و مديران آمريكا، مطالب مهمي راجع به ايران گفته است. اعتراف كرده كه در دو قرن گذشته، غرب به ايران ظلم‌كرده و ايران به خاطر موقعيت مهم استراتژيك خود، مورد طمع قدرت‌هاي غربي و تجاوز به حقوق ايران بوده است. گفته که اكنون بايد به نحوي جبران شود و ايراني‌ها هم نبايد غرب را كافر بدانند و بايد با مذاكره، روابط تلطيف شود.