پی‌نوشتی بر روزنوشت ۱۸ خرداد ۱۳۷۹ اکبر هاشمی رفسنجانی

 آقای امیر فرشاد ابراهیمی در تیرماه سال ۱۳۷۸ که نیروهای انصار حزب الله در حادثه کوی دانشگاه به خوابگاه دانشجویان دانشگاه تهران حمله کردند دانشجوی دانشگاه تهران بوده و در آن زمان یکی از اعضای اصلی انصار حزب الله محسوب میشد و در اعتراض به این حمله با ارسال نامه‌ای به مطبوعات و خبرگزاریها، از عضویت در انصار حزب الله استعفا داد.

و با حضور در میان دانشجویان مجروح و آسیب دیده به افشاگری پیرامون انصار حزب الله و وابستگی هایشان به جناحهای سیاسی پرداخت.

در بیانیه معروف شورای عالی امنیت ملی او به عنوان یکی از عوامل آشوبها معرفی شد و پس از تحمل هشت ماه بازداشت با پیگیریهای  ریاست جمهوری به صورت موقت آزاد شد.

پس از آزادی خانم شیرین عبادی و آقای محسن رهامی وکلای دانشجویان آسیب دیده کوی دانشگاه، وکالت او را نیز پذیرفتند.

این دو وکیل در خلال رسیدگی به شکایت وی از اظهاراتش نوار ویدیویی تهیه نمودند که بعدها همان نوار، مقدمات بازداشت دوباره وی را فراهم کرد و سر آغاز پرونده‌ای گردید که با نام نوار سازان مشهور شد.

آقای ابراهیمی در این نوار به گذشته‌های خود و ارتباط انصار حزب الله با برخی مقامات اعتراف کرد. وی به همین علت به مدت دو سال زندانی شد و ۱۸ ماه آن را در انفرادی گذراند.

همچنین دو وکیل دعاوی که اعترافات او را ضبط کرده بودند نیز به زندان افتادند.

در اعترافات وی آشکار شد که به علت روابط ویژه گروههای فشار با مراکز قدرت آنها از تعقیب قضایی و مجازات مصون هستند و از امکاناتی برخوردارند که به اشاره مقامات بالاتر از سوی نهادهای حکومتی در اختیارشان قرار می گیرد.