انتشار سندی متقن و مهم یا انتشار نامه‌ای فاقد ارزش؟

صرفا برای اطلاع از روند یک مکاتبه اداری، عرض میکنم که عبدالملکی بعنوان مشاور رییس جمهور یک گردشکار به او نوشته و «پیشنهاد» داده فلان مبلغ برای فلان کار از محل تبصره فلان به «وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی» پرداخت شود نه به او.«متن پیشنهاد گویاست»

رییس دفتر رییس جمهور هم «بدون پی نوشت رییس دولت» آن را برای «بررسی و اعلام نتیجه» به سازمان برنامه و بودجه فرستاده.

تا اینجا چون صرفا مشاور رییس جمهور یک پیشنهاد به رییس دولت «صرف نظر از محتوا» داده و رییس دفتر رییس جمهور «بدون پی نوشت رییس جمهور دال بر موافقت یا مخالفت» آن را برای بررسی به سازمان برنامه ارجاع کرده رویه معمول است و نمیشود ایرادی بر آن گرفت.

اما اگر این فرایند و اختصاص احتمالی بودجه با دستورات وبررسی مکاتبات بعدی منجمله پاسخ رییس وقت سازمان برنامه و بودجه متضمن خلاف ضوابط و مقررات باشد آن اسناد برای رسیدگی نهادهای نظارتی و اطلاع عمومی باید رسانه‌ای شود و در غیر اینصورت مرقومه منتشره صرفا برای لایک جذابیت دارد.

از این دست نامه‌های با مهر محرمانه و بالاتر در هفته دهها مورد به من واصل میشود که همچون این مرقومه لایه پنهان برای عموم دارد و صرفا هدف بیان حقیقت نبوده و به دنبال امیال دیگری از جمله اهداف حزبی یا تسویه حساب های شخصی هستند که رسالت خبرنگار تشخیص سره از ناسره است و ایضا بیان همه ی حقیقت و روند صحیح یک مطلب یا فرایند به مخاطبین.

عبدالله عبدی