یک سوال بزرگ درمورد اطلاع رسانی عجیب بیماری و وضعیت دکتر صادق زیبا کلام برایم پیش آمده

 به محض بازداشت دکتر صادق زیباکلام از اجرای حکم و اعزام به بازداشتگاه اوین بجای زندان تهران بزرگ و نگهداری ویژه در اندرزگاه یک این بازداشتگاه برای رسیدگی به موارد قضایی-پزشکی صحیح تر، از موضوع مطلع شدم و همچنین از پرونده‌های دیگری که دادسرای عمومی وانقلاب تهران با اشاراتی آنها را اجرایی نکرد نیز اطلاع دارم وخودشان هم اطلاع دارند.

در جریان اخبار موثق پیگیریهای منسوبین و وکیل محترم او و دستورات و معذورات قانونی دادستان عمومی و انقلاب تهران برای استفاده از پابند الکترونیکی هم بودم که معاون دادستان هم آنرا برای وکیل محترم و دیگر بستگان آقای دکتر زیباکلام  مستنداً شرح دادند.

در زمانی هم که به ایشان به دلایلی مرخصی اضطراری داده شد و این مرخصی تمدید نیز شد و تا زمان برگشت به زندان هم در جریان بودم.

اما از من خواسته شد به تقاضای دکتر زیباکلام موضوعات را رسانه‌ای نکنم و نکردم زیرا صلاح و خواسته استاد دکتر زیباکلام این بود و من برایم صحت و سلامت و آرامش و انسانیت در مراحل بسیار بالاتری نسبت به لایک و بازدید و فالوور قرار دارد.

پس از منع قانونی برای اعمال استفاده از پابند الکترونیکی و تفسیر قضایی از آن، نوبت به درخواست دکتر زیباکلام و وکیلشان برای بررسی بیماری‌اش و اینکه آیا نگهداری او در زندان به تشدید آن منجر میشود یا خیر؟ از دادستان شد.

در حالیکه دادستان و معاون او مکاتبات لازم را با اداره کل پزشکی قانونی استان تهران نموده و در حال بررسی اسناد و مدارک پزشکی برای طرح در کمیسیون پزشکی بودند در دقیقه ۹۰، یکباره با موج حمایت از دکتر زیباکلام و انتقاد از ادامه بازداشت او و اظهار نظرهای بعضا دلسوزانه اما غیر دقیق مواجه می شویم و موجب موضع گرفتن و بستن گارد قوه قضاییه و  انتشار اطلاعیه آنها شدیم.

آیا نباید در این گونه موارد به خواسته و مصلحت استاد توجه شود و یا اطلاعات دقیق از وکیل محترم ایشان اخذ شود؟
بخصوص

سرکار خانم آذر منصوری و استاد حجت الاسلام دکتر محسن برهانی که بدون دقت و بررسی دقیق اینگونه احساسی توییت میزند و سپس جناب حسین دهباشی توضیحات به ایشان می نویسد و اصلاح میکنند اما موج ادامه می یابد آیا میدانند عواقب آن برای فردی که در زندان محبوس است و در حال نهایی شدن رایزنی ها برای آزادی است چیست؟

براستی چرا اینگونه بی محابا عمل می کنیم؟ آیا این رفتارها صحیح است؟ یا عذرخواهی دردی را دوا میکند یا موج ایجاد شده را بر میگرداند؟

عبدالله عبدی