بچهها پس از آخرین امتحان، کتابها را با شادی میدرند. نه از سر بازی، نه از سر شیطنت؛ بلکه نوعی انتقام است.
عبدالرضا خزایی / روزنامهنگار
بچهها پس از آخرین امتحان، کتابها را با شادی میدرند. نه از سر بازی، نه از سر شیطنت؛ بلکه نوعی انتقام است. انتقام از سالی که در آن باید حفظ میکردند، نه میفهمیدند. نشانهایست از رابطهای خشونتبار میان کودک و نظام آموزشی؛ جایی که کتاب، نه ابزار دانایی، که ابزار فشار بوده است.
ما سال تحصیلی را با جشن الفبا شروع میکنیم، اما با فریاد پارهکردن کتابها پایان میدهیم. این تناقض، دردناک است. چه کردهایم که کتاب برای کودک، به جسم بیجان خشم تبدیل میشود؟
این ویدیو، سند شکست ماست. نه شکست بچهها، نه شکست معلمها؛ شکست ما بزرگترها. شکست متولیان فرهنگیای که آموزش را به خطکشی، ترس و تنبیه فرو کاستهاند.
ای کاش کسی در آن مدرسه، بهجای سرزنش یا سرکوب، فقط میپرسید: چرا بچهها اینقدر از کتابها بیزار شدهاند؟/چندثانیه
کمتر از یک دقیقه زمان بگذارید، ثبتنام کنید و نظرتان را زیر همین پست به اشتراک بگذارید.
پیامهای توهینآمیز و یا حاوی دعوت به خشونت حذف خواهند شد.
ثبت نام