سکوت، تا وقتی پای خودت وسط نیامده باشد

 اظهارنظر اخیر نوید محمدزاده درباره بازداشت و انتقال پدرزن افغان‌تبارش (پدر فرشته حسینی) موجی از واکنش‌های تند را در فضای مجازی برانگیخته است.

او در استوری اینستاگرامی‌اش نوشت:
«این چه کاریه که ساعت ۷ صبح پدرزن افغانیمو اومدید گرفتید؟»
و توضیح داد که پدر همسرش را بدون اطلاع، سوار اتوبوس کرده‌اند و در مرز رها کرده‌اند با این جمله: «برگرد کشور خودت.»

اما آنچه این اتفاق را از یک مسئله‌ی شخصی به یک موضوع سیاسی‌ـ‌اجتماعی تبدیل کرده، نوع واکنش کاربران به خود محمدزاده است. بسیاری با یادآوری مواضع گذشته‌ی او یا بهتر بگوییم، سکوت ممتد او در برابر بحران‌ها، از خود می‌پرسند:

چرا وقتی جنگ در ایران آغاز شد، نوید محمدزاده سکوت کرد؟
چرا در مقابل بحران‌های اجتماعی، هیچ واکنشی نداشت؟
و حالا که پای خانواده‌اش در میان است، از مردم توقع حمایت دارد و خواهان همدلی است؟

این انتقاد، تنها متوجه شخص او نیست؛ بلکه بازتابی‌ست از بی‌اعتمادی فزاینده به سلبریتی‌هایی که تا وقتی آسیب به خودشان نرسد، سکوت را انتخاب می‌کنند. جامعه‌ای که زیر بار جنگ، فشار اقتصادی، تبعیض و سانسور خم شده، دیگر تاب شنیدن «درد شخصی بدون درد جمعی» را ندارد.

نوید محمدزاده، یکی از مشهورترین چهره‌های سینمای ایران، اکنون در آستانه‌ی یک چالش حیثیتی بزرگ قرار دارد:
سکوتش در گذشته، امروز صدای اعتراض را برایش بی‌اعتبار کرده است./چند ثانیه