چرا حاکمیت بر پیمودن مسیر خطا اصرار می ورزد

شهاب‌الدین حائری‌شیرازی

حاکمیت می‌داند عدم مشارکت مردم وقتی معنادار شود و فرضا مشارکت را به زیر ۳۰ درصد برساند، برایش در صحنه بین المللی تبعات خاص و ضخیمی دارد.

حاکمیت می‌داند آنچه نخبگان و مردم را بی‌تفاوت کرده نسبت به انتخابات و مشارکت، تصاحب اختیارات مناصب انتخابی توسط رهبری و واگذاردن این اختیارات به افراد و شوراهای انتصابی یا  تحت فرمان است.

تحریم انتخابات براندازی نیست بلکه تعطیل اختیارات مجلس، براندازی است.

حاکمیت می‌داند این شیوه حکمرانی مملکت را با ناکارامدی در همه عرصه‌ها مواجه نموده.

همه اینها را میدانند و بیش و بهتر از ما می‌دانند اما بدنبال هدفی غیر از توسعه هستند که همچنان بر مسیر خطا اصرار می‌ورزند.
مسئله امروز ملت ایران با مسئله حاکمیت متفاوت است برای همین مصرانه در تعقیب کاهش حضور حقیقی و اثر گذار مردم است.

حاکمیت نمی‌خواهد در آینده نزدیک تمام آنچه افتخار خود به مردم معرفی کرده، اسباب تباهی وعقب ماندگی معرفی شود.
نمی‌خواهد دوران حکومت، دوران پس‌رفت و خطاهای باورنکردنی خوانده شود.

می‌داند اگر نمایندگان واقعی مردم به صحنه بیایند چنین خواهد شد.
مملکت در حال نابود شدن است برای آنکه حاکمیت می‌خواهد پس از رفتن، نام نیک داشته باشد.

 این عین ظلم و ستم به این مملکت است که برای زیر سوال نرفتن شعارهای پوچ که مملکت را ۴۵ سال است معطل کرده، برای آنکه یک کلمه نخواهیم عذرخواهی کنیم، نخواهیم مسیر غلط را اصلاح کنیم، تن دهیم به نابود شدن زندگی مردم زیر چرخ تورم ناشی از تحریم وشعارهای پوچ.