رهبر منصوب نمادین منتقدان جمهوری اسلامی و پدیده ولایت موروثی

یادداشتی از محسن کدیور

ولایت سیاسی فقیه فاقد مستند شرعی معتبر است. اقامه عدالت و دفاع از حق متوقف بر ولایت سیاسی فقیه نیست. امامت تلازمی با زمامداری سیاسی ندارد. ولایت فقیه چیزی جز سلطنت فقیه نیست، و سلطنت فقیه و غیرفقیه خلاف عقل و نقل است.

اینکه امروز به ابربحرانهای تودرتو مبتلا هستیم، دستاورد ولایت مطلقه فقیه است. ولایت مطلقه فقیه و مشخصا رهبر مقتول با لجبازی، یکدندگی، خودکامگی، و استبداد رأی سدّ راه آزادی، دموکراسی، حکومت قانون، تحقق منافع ملی، و زندگی رضایت‌مندانه اکثر مردم ایران بود.

اکثریت مردم ایران به رهبر مقتول نمره قبولی نمی‌دهند. پانزده سال قبل در تیر ۱۳۸۹ در نامه سرگشاده به ریاست وقت مجلس خبرگان رهبری خواستار استیضاح رهبری شدم. 
       
بار دیگر تکرار می کنم مسئله ایران انتخاب رهبر آینده نیست. مسئله ایران انتخاب نظام جایگزین جمهوری اسلامی است. با رهبری از جنس رهبر مقتول و با دست فرمان او صرفا مشکلات ما، و نارضایتی عمومی تشدید می‌شود.  
 
در تاریخ ۱۷ اسفند مجلس خبرگان رهبری مجتبی پسر رهبر مقتول را به لقب آیت‌الله ارتقا داده به عنوان سومین رهبر جمهوری اسلامی معرفی کرد.

ظاهرا سپاه با تک تک اعضای خبرگان تماس گرفته و به آنها تفهیم کرده است که دفاع از کشور در این شرایط جنگی یک گزینه بیشتر ندارد و آن پسر رهبر مقتول است.

از رهبر مقتول نقل قولهای متعددی مبنی بر اینکه او راضی به جاشنینی هیچ‌یک از پسرانش نبوده است پخش شده است. اما بر فرض صحت این نقل قولها، نمی‌توان آن‌ها را دال بر اراده واقعی رهبری دانست.

بسیار مستبعد است که خبرگانی که بدون استثنا ذوب در ولایت هستند و توسط شورای نگهبان منصوب رهبری به دقت مهره‌چینی شده‌اند بر خلاف منویات رهبری رای داده باشند.

اگر به جای مجلس خبرگان منصوب، مجلس خبرگان منتخب تصمیم‌گیرنده بود مطمئنا به دنبال کسی بود با دو شرط. یکی داشتن سابقه اجرایی در حد دو دوره ریاست جمهوری، و دیگری فرد مجربی که در جهان شناخته شده باشد و بتواند با عقلانیت کشور را از ورطه جنگ برهاند و حافظ منافع ملی باشد.

به نظر می‌رسد آنچه به نام تصمیم مجلس خبرگان منصوب اعلام شده، تصمیم سپاه پاسداران است. نه کشف است نه انتخاب. فرماندهان سپاه پسر رهبر را به این سمت منصوب کرده‌اند.

رهبر منصوب یقینا از سلامت جسمی و روحی برخودار نیست، آیا او از هشیاری لازم برخوردار است؟ آیا در چنین شرایطی اصلا با او درباره رهبری صحبت شده و او موافقت خود را اعلام کرده است؟ معلوم نیست.

پیام منتشرشده منسوب به رهبری به دیدگاههای فرمانده کل سپاه بسیار نزدیک است، مگر اینکه گفته شود آنها یک روحند در دو بدن.

پیام در مجموع ادامه کامل وضع موجود بدون کمترین اشاره‌ای به اجرای قانون اساسی، آبادانی ایران، آزادی محصوران و محبوسان سیاسی بود. حداقل از این پیام بوی نقش بن سلمان به مشام نمی‌رسد.  
                        
رهبر جدید رهبری نمادین است، یعنی تا اطلاع ثانوی او نقش فعالی در مدیریت کشور ندارد و فرماندهان سپاه در زیر اسم او کشور و جنگ را هرگونه صلاح بدانند اداره می‌کند، و نهادی هم برای حسابرسی، نظارت و سؤال در کار نیست.  

سپاه با کلیه مراجع تقلید برای بیعت تماس تماس گرفته است. 
آقای جوادی آملی در پیامی بی‌مخاطب عینا چنین نوشته است:

«بسمه تعالی. نظام امامت و امت از بهترین ره آوردهای وحیانی است، امید است پیشوایان رحیل با رهبران الهی محشور شوند، و آنچه مجلس محترم خبرگان رهبری انتخاب کرده‌ است حافظ غابر و جامع شئون قادم باشد. والسلام علی من اتبع الهدی.»

مرجعیت شیعه از رهبر منصوب نمادین تا کنون نه تنها استقبال نکرده است، بلکه عدم رضایت خود را به زبان خاص حوزه اعلام کرده است.

اگر انتخاب پسر رهبر مقتول نقش محلل نداشته باشد، و از طرح ترور جاسوسان موساد در امان بماند، هر زمان که از نقش رهبری منصوب نمادین مطلع شد، و پذیرفت که وارث مقام پدرش باشد، از باب نصیحت به ائمه مسلمین به او این چند کلمه را تذکر می‌دهم:

اگر خیر دنیا و آخرت را می‌خواهید، با انعقاد فوری پیمان ترک تخاصم، با زبان متفاوتی با دنیا سخن بگویید.

شما می‌توانید گشاینده فصل جدیدی در تاریخ ایران باشید. صدای مردم کشورتان را تا دیر نشده بشنوید و بعد از پایان توقف تجاوز به شیوه نلسون ماندلا از قدرت کناره‌گیری کنید و مقدمات برگزاری همه‌پرسی نظام آینده کشور را فراهم کنید.

اطمینان داشته باشید با چنین اقدامی رضای خلق و خالق را کسب کرده‌اید و نام نیکی از خود به یادگار گذاشته‌اید.