حصر نمادی است از یکدندگی سیاست که ناقض رسالت سیاسی به معنای تامین خیر عمومی است. یکدندگی، مبارزه‌جویی از یک طرف و انتقام‌جویی از طرف دیگر

عباس عبدی در روزنامه هم‌میهن نوشت:

 جامعه و کشور به اندازه‌ای مسئله و مشکل دارند که گمان نمی‌کنم این‌گونه اخبار اهمیتی در میان مردم داشته باشد و حتی کسان قابل توجهی پیگیر آنها شوند.

 اینها دیگر کفایت مسائل ایران را نمی‌کند. گام‌های بزرگتری برای رسیدن به وفاق و یکپارچگی سیاسی در ایران باید برداشته شود.

 حصر نمادی است از یکدندگی سیاست که ناقض رسالت سیاسی به معنای تامین خیر عمومی است. یکدندگی، مبارزه‌جویی از یک طرف و انتقام‌جویی از طرف دیگر. هیچ‌کدام از دو طرف جرأت برداشتن گامی به پیش برای گشودن افقی رو به آینده را ندارند.

 حصر اکنون فقط به یک وضعیت اغلب شخصی میان دو طرف تبدیل شده است و هر دو زیان خواهند کرد. من در مقام قاضی و داوری سیاسی نیستم. اینکه چه کسی و چقدر مقصر است، مسئله‌ی تاریخ‌نویسان آینده است. فقط باید غصه خورد از تداوم این وضعیت سرشار از کینه که به تداوم شرایطی منجر شده که دود آن به چشم ملت و فرزندان‌مان می‌رود.