من از ایران سرفراز آمده‌ام

 خاتمی با ریش جوگندمی و لب‌های خندان، تصویری متفاوت از روحانیت را به مردم نشان می‌داد. خاتمی برای جامعه بسته و مرعوبی که وزیر فرهنگش مصطفی میرسلیم بود و مردمش به‌خاطر حمل ویدئو، هزینه‌های سنگینی پرداخت می‌کرد، از تمدن و فرهنگ و تاریخ سخن می‌گفت. خاتمی در زمانه پرآشوبی که برخی قتل دگراندیشان را حق طبیعی خود می‌دانستند با صراحت از پیگیری و محاکمه عاملان آن سخن می‌گفت.

 خاتمی برای اولین بار در ایران پس از انقلاب، کاندیدای انتخاباتی شده بود که قرار بود مسیری خلاف جهت آب شنا کند و اجماع همیشگی صاحبان قدرت بر روی شخص خاص را به چالش بکشد و رقابتی واقعی نه تشریفاتی را رهبری کند.

خاتمی از ایران سرفراز سخن می‌گفت و جهانیان را به گفتگو و تعامل دعوت می‌کرد.

 خاتمی حامل گفتمانی بود که پذیرفتنش برای جامعه «غیرستیز»، با استبداد تن‌ نشین شده چند هزار ساله، بسیار سنگین و دشوار بود./فرهاد قنبری