محمد نصیری، گفت: «هر روز از خدا آرزوی مرگ دارم. زیرا محمد نصیری با این همه افتخار و مدال هرکجای دنیا بود، هیچ دغدغهای از نظر مالی و معیشتی نداشت. من با ۷۸ سال سن نباید دغدغه اجاره خانه و امرار معاش داشته باشم. دغدغه هر لحظه من است و مثل خوره دارد آبم میکند.
دارنده سه مدال طلا، نقره و برنز المپیک و پنج مدال طلای وزنهبرداری جهان، در گفتوگو با ایران ورزشی درباره شرایط خود در بازگشت از کانادا و بازخرید شدن از سوی شرکت راهآهن صحبت کرده است: «با ۷۸ سال سن و کلی درد و بیماری که داشتم، چون دیگر توانی برای رفتن سر کار مثل یک کارمند را نداشتم، پیشنهاد بازخریدشدن را پذیرفتم.»
«بیمهای هم که اینجا داشتم، قطع شده و هیچ راه چارهای هم ندارم! خدا میداند که در این شرایط سخت اقتصادی دارم با سیلی صورتم را سرخ نگه میدارم و روزگار میگذرانم. محمد نصیری که نامش به عنوان قهرمان ایرانی در تالار مشاهیر تاریخ وزنهبرداری و ورزش جهان است، نباید درسن ۷۸ سالگی نگران اجاره خانه و هزینههای زندگی روزمره باشد.»
نصیری در مصاحبهای که در پرتال آیتالله خمینی به تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۹۲ در ج شده درباره دیدار تاریخی خود با آیتالله خمینی در پاسخ به سوال «موضوع اصلی بحث شما در این دیدار چه بود؟» میگوید:
ما در همه میدان هایی که پیروز می شدیم، دوست داشتیم سرود ملی مان نواخته شود و به همین دلیل وقتی خدمت امام رسیدیم ، دیدم وقت خوبی است تا این موضوع را با ایشان در میان بگذارم. امام هم با متانت خاصی صحبتم را شنیدند و گفتند که مسئولین امر باید وارد عمل شوند.
{آنروزها از همان سرود ملی حکومت پهلوی استفاده میشد.}
او همچنین گفته بود که:
«من در قم مربی بدنسازی حاج احمد آقا بودم و به همین دلیل با ایشان و همچنین امام آشنایی داشتم. البته حاج احمد فوتبال بازی می کرد و اتفاقا فوتبالیست قابلی بود که زیر نظر همایون بهزادی تمرین می کرد.»
کمتر از یک دقیقه زمان بگذارید، ثبتنام کنید و نظرتان را زیر همین پست به اشتراک بگذارید.
پیامهای توهینآمیز و یا حاوی دعوت به خشونت حذف خواهند شد.
ثبت نام