انتخابات 1403

اشکوری: خروج امام حسین، یک قیام مسلحانه بود.

امام حسین، قصد تشکیل حکومت یا براندازی نداشت.
حامیان قرائت اسطوره‌ای و انقلابی از عاشورا، از حامیان قرائت عقلایی بیشتر هستند.
اگر امام حسین به کوفه می‌رسید، ممکن بود تقارن‌های نیکویی رخ بدهد و ایشان بعدتر عزم براندازی کنند.

دباغ: ممکن است برخی برای گرم کردن منبر، از خرافات و سخنان عقل‌ستیز استفاده کنند.

اشکوری: امر به معروف و نهی از منکر، هردو مفاهیمی عرفی هستند و نه مفاهیم شرعی.
«معروف» و «منکر» بر حسب زمانه، مکان، رشد فرهنگی و... تغییر می‌کنند.
باید دید که در سال ۶۰ هجری، معروف‌ها و منکرها چه بوده‌اند.
امام حسین می‌خواست انحرافاتی که در حکمرانی امویان به وجود آمده بود را اصلاح کند.

بخشی از ماندگاری داستان کربلا، در پیوند آن با قدرت و حکومت است.
زمینه‌ی اصلی قیام امام حسین، در اختلاف بر سر خلافت پس از پیامبر بود.
«شیعه» در آن زمان به معنای لغوی «پیرو» استفاده می‌شد و مفهوم امروز را در بر نداشت.

دباغ: عاشورا، بخشی از هویت جمعی ماست.
ما میراث‌ور فرهنگ ایرانی، اسلامی و غربی هستیم.
بسیاری از دین‌داران، از دریچه‌ی روایت اسطوره‌ای به عاشورا نگاه می‌کنند.
 

علیزاده: یکی از نقاط قوت این مقاله، طرح برقراری گفتگوی سازنده با اروپاست.
این بدان معناست که در سیاست نگاه به شرق، تجدید نظر شده است.
در سرتاسر این مقاله، به مسئله‌ی حقوق بشر پرداخته نشده.

این که امروز همه از امام حسین تجلیل می‌کنند، به این خاطر است که او مظلوم کشته شد.
عبید الله ابن زیاد هم از ابتدا قصد کشتن امام حسین را نداشت.
 امام حسین، در بیان اهل سنت هم (ابو الشهداء) است. 

علیزاده: تعابیر تمجیدآمیز پزشکیان از چین و روسیه، بسیار جالب توجه است.

 اشکوری: هیچ تردیدی ندارم که هدف امام حسین، به دست گرفتن خلافت در عراق بوده است.

پزشکیان، ابزار کافی برای تحقق شعارهایش را ندارد.
بسیاری تنها برای به قدرت نرسیدن جلیلی به پزشکیان رأی دادند.
پزشکیان حتی حق برگزاری یک کنفرانس مطبوعاتی را هم ندارد.

اشکوری: ریشه‌ی خطبه‌ی مشهور امام حسین و نگاه رادیکال آن به خلافت امویان، به سقیفه برمی‌گردد.

 علیزاده: این که در مقاله از واژه‌ی (اسرائیل) استفاده شده، نشان دهنده‌ی یک نگاه جدید است.
جنبه‌ی شعارزدگی این یادداشت، بیشتر از واقع‌گرایی آن است.
نویسنده، واقف است که وحدت ملی در ایران آسیب دیده است.

اشکوری: حکومت آن دوره را می‌توان هم مذهبی دانست و هم غیرمذهبی.

علیزاده: در این یادداشت، نه تغییر در سیاست‌گذاری دیده می‌شود و نه تغییر لحن.

دولت پزشکیان را به طرف حاکمیت دوگانه هل خواهند داد.
فکر می‌کنم پزشکیان، ثقل مسائل خود را بر سیاست خارجی گذاشته.
گمان می‌کنم مقاله‌ی تهران تایمز، به قلم آقای ظریف باشد.
 

جعفرپور: یکی از لوازم اصلاح شیوه‌ی حکمرانی، اصلاح قانون اساسی‌ست

جعفرپور: در لایه‌ی اول اطرافیان پزشکیان، افرادی از جناح‌های مختلف دیده می‌شدند.
اگر تکلیف شود که ظریف به صحنه بیاید، تکلیف خواهد شد که رأی اعتماد هم داده شود.
باید به دولتمردان فهماند که مردم ایران مستحق‌ترین مردم دنیا در بهره‌مندی از حقوق قانونی، اساسی و ابتدایی خود هستند.

جعفرپور: رسانه‌ها و فعالان مدنی، باید پرسشگری و فضای ایام انتخابات را ادامه دهند.
رسانه‌ها باید شهامت شفافیت را به رئیس جمهور بدهند.
اگر پرسشگری استمرار داشته باشد، رئیس جمهور وادار به پاسخگویی خواهد شد.

وقت آن رسیده که مردم را از حقوق عمومی و سیاسی که دارند، آگاه کنیم.
زنگ اعتراض مردم به سیاست‌های اتخاذ شده و ساختار حکمرانی، به صدا در آمده است.
اگر بنا بر اصلاح با تکیه بر قانون و آراء مردم است، امروز بهترین فرصت است.