خاطرات اکبر هاشمی - ۸ مهر ۱۳۷۶

تا ساعت نُه صبح، براى سخنرانى فردا در سمینار نماز مطالعه کردم. جمعى از علماى اهل سنت سیستان و بلوچستان - ائمه جمعه زاهدان، چابهار، ایرانشهر، سراوان و خاش، همراه مولوی [محمد] اسحاق مدنى- آمدند. از سخت گیرى هاى نماینده رهبرى در مورد تأسیس مدارس و ساخت مسجد و نیز از عدم به کارگیرى نیروهاى اهل سنت در امور مدیریتى کشور شکایت کردند. ضمن قبول تذکر، به آنها گفتم که مسأله اصلى ایجاد اعتماد است. نباید به گونه اى عمل کنندکه سوءظن مسئولان کشور را برانگیزند و شبیه این مطالب در مورد علما و استان هاى شیعه هم به وجود مى آید. سپس نماینده رهبرى آمد. به ایشان هم براى جذب آنها تذکر دادم.

عصر آقاى احمد جلالى آمد. براى پذیرش نمایندگى ایران در یونسکو که آقاى دکتر [مصطفی] معین، [وزیر فرهنگ و آموزش عالی] خواسته و نیز شیوه عمل مشورت کرد؛ تأییدکردم. از اینکه اوایل انقلاب، به خاطر رفتارش در صداوسیما و وجود اثاث منزلش در خانه [صادق] قطب زاده او را طردکرده اند، گله کرد.

دکتر [حسن] روحانى، [دبیر شورای عالی امنیت ملی و رییس مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع] آمد. گزارش مذاکراتش با رهبرى را داد؛ منجمله اطلاع به رهبرى در مورد اینکه وضع به گونه اى شده که جامعه فکر مى کند، ایشان با یک جریان هستند و با کارگزاران مخالف اند که ایشان نپذیرفته اند. در مورد نحوه عمل در مرکز تحقیقات استراتژیک مذاکره کردیم.

اخوى محمد، [معاون اجرایی رییس جمهور] آمد. خبر داد که آقاى [محمد] یزدی، [رییس قوه قضاییه]، در مذاکره تلفنى با آقاى [عبدالله] نورى، [وزیر کشور]، گفته است که بناست، دو سه روزى آقاى [غلامحسین] کرباسچى، [شهردار تهران]، براى بازجویى بازداشت شود؛ گویا فکر می کرده که طرف مذاکره، آقاى [اسماعیل] شوشترى، [وزیر دادگستری] است که این را گفته است.کارگزاران بسیار نگران اند و براى چاره جویى جلسه دارند و از من استمدادکردند. گفت، آقاى [محسن] نوربخش، [رییس کل بانک مرکزی] گزارش داده که مردم پول هاى خود را از بانک ها بیرون مى آورند و بازار راکد است.