خاطرات اکبر هاشمی - ۷ مهر ۱۳۷۱

ساعت هفت به دفتر رفتیم. تا ساعت نُه صبح کارها را انجام دادم. براى شرکت در ملاقات هیأت افغان با رهبرى، به دفتر آیت الله خامنه اى رفتم. پس از ملاقات، باهم به فرودگاه رفتیم. در بین راه، مذاکرات مفیدى دربارة افغانستان و همکارى با شیعیان و مسایل پَشتون و فارس و سفر ایشان به اُزبکستان و تاجیکستان و نوع کمک ها داشتیم.

بعد از مصاحبه در فرودگاه، آنها با بدرقه رسمى به سوى مشهد عزیمت کردند. در مراجعت، دکتر [علی اکبر] ولایتى، [وزیر امورخارجه]، با ماشین من آمد و گزارش سفر به نیویورک را داد؛ این گونه فهمیده است که آمریکایى ها از ادعاهاى امارات متحده عربی [در خصوص جزیره ابوموسی]، حمایت جدى نمى کنند. از ملاقات با وزیر امور خارجه انگلیس راضى است.

[آقای عبیدالله عبدالرزاق اُف]، وزیر امور خارجه اُزبکستان آمد. نامه آقای [اسلام]کریم اُوف، [رییس جمهور اُزبکستان] را آورد. قرار شد که او تا آخر ماه جارى به تهران بیاید.

عصر [آقای مهدی کرباسیان]، رییس سازمان تأمین اجتماعى آمد. گزارش داد و براى امور بانکى و سرمایه گذارى استمداد کرد. آقاى [ابوالفضل] توکلى بینا، [مشاور رییس جمهور در امور اصناف] آمد. گزارش اصناف را داد. از وزارت بازرگانى انتقاد کرد و براى کمک به شیعیان پاکستان، مطالبی گفت.

[آاقای ذاکرجان وزیراُف]، وزیر معارف تاجیکستان آمد. نامه آقای اسکندرُف، کفیل ریاست جمهورى را آورد و درخواست اسلحه کرد.گفتم مى دهیم، به شرط آنکه وسیله انتقال مطمئن باشد که کشف نشود. دکتر [حسن] روحانى، [دبیر شورای عالی امنیت ملی] آمد. براى دادن اسلحه به تاجیکستان نظر خواست. دربارة سفرم به سمنان هم صحبت شد.

تا ساعت هشت ونیم شب کارها را انجام دادم و به خانه آمدم. آقای [حسین] شیخ الاسلام، [معاون وزیر امورخارجه]، دربارة صدور بیانیه اى براى پاسخ به امارات متحده عربی، تلفنى مشورت کرد.