خاطرات اکبر هاشمی - ۶ مهر ۱۳۶۳

تا ساعت ده ونیم صبح در منزل، براى خطبه هاى نمازجمعه مطالعه کردم. سپس براى نمازجمعه به دانشگاه تهران رفتم؛ عفت هم آمد. خطبه ها خیلى طولانى شد. درباره حدود فعالیت بخش خصوصى و مقایسه و تشابه کارشکنى هاى منافقان و همکارى آنها با کفار و منافقان زمان پیغمبر(ص) حرف زدم. آقاى [محسن] رضایى خبر مثبتى از پیشرفت کار جنگ داد.

عصر، رییس جمهور تلفنى خبر دادند که آقاى ولایتى [وزیر امور خارجه] از نیویورک، درباره طرح ژاپن براى صدور قطعنامه در سازمان ملل استفسار کرده است. پیشنهاد ژاپن شامل: 1- تقدیر از ایران به خاطر نزدن شهرها. 2- منع استعمال سلاح شیمیایى. 3- امنیت تنگه هرمز. 4- نزدن بندرها و کشتى ها است. من گفتم [این طرح] به نفع ما است و موافقم، ولى باید نظر امام را پرسید. به احمدآقا گفتم از امام نظر بخواهند. احمدآقا، از زیادى موزیک عزا [در تلویزیون] گفت. گویا صداوسیما مى خواهد از اول تا 15 محرم، موزیک عزا داشته باشد.

شب، آقاى شیخ حسین هاشمیان با خانواده، مهمان ما بود. از وضع شرکت تعاونى پسته کاران رفسنجان راضى بود. آنها که به عنوان هیأت مدیره از طرف ده ها هزار عضو، انتخاب شده اند [شرکت تعاونى را] اداره مى کنند و ربطى به ما ندارد، ولى خیلى ها خیال مى کنند متعلق به ما و گرداننده ما هستیم و از این جهت شایعاتى مطرح است؛ البته براى رفع مشکلات کشاورزان پسته کار، کمک مى کنیم.