خاطرات اکبر هاشمی - ۵ مهر ۱۳۶۴

ساعت هفت ونیم صبح به فرودگاه مهرآباد رفتیم. با جمعى از نمایندگان و وزرا با دو فروند جت فالکن به طرف جزیره خارک حرکت کردیم. کمى پس از پرواز، هواپیماى حامل ما دچار عیبى شد. برگشتیم و هواپیما را عوض کردیم. ساعت نه ونیم با نیم ساعت تأخیر رسیدیم. از تانک فارم و اسکله هاى تى، گوگرد و آذرپاد بازدید کردیم. در اسکله هاى تى و آذرپاد به دو هدف با دقت توسط عراقى ها بمب اصابت کرده است. دلیل بر دقت هدف گیرى، اطلاع کامل قبلى و ضعف مفرط دفاع ماست و خسارات زیاد است. مسئولان [ترمینال هاى] نفتى جزیره خارک گفتند اگر درست دفاع شود، با وضع موجود مى توانیم روزانه تا چهار میلیون بشکه نفت صادر کنیم، ولى اعتمادى به دفاع نیست.

جلسه طولانى با مسئولان نظامى داشتیم. تمام نیازهاى آنها را تأمین کردیم. یکى دوبار هم وضعیت قرمز اعلام شد. آقاى [رسول] منتجب نیا را به عنوان نماینده خودم آنجا گذاشتم و قرار شد نیروهاى سپاه همکارى کنند. در نمازجمعه شرکت کردیم و براى حضار صحبت کردم. غیر از نظامى ها و مسئولان نفتى و دولتى کسى در خارک نمانده است. خانواده ها را بیرون برده اند و همین هم مشکلى آفریده؛ چون عده زیادى از آنها مأوا و مسکن درستى ندارند و این مسأله باعث اضطراب کارکنان است.

در بین راه رفت و برگشت آقایان [محمد] غرضى و تولایى درباره برنامه تأسیس اسکله هاى اس.بى.ام براى صدور نفت - که از پیشرفته ترین و ساده ترین شیوه هاى بارگیرى است - توضیح دادند. قرار است تعداد هفت اسکله اس.بى.ام در اطراف جزیره خارک و بندرگناوه احداث شود. قرار شد خط لوله گوره کنگان هم احداث شود. این کارها بایستى زودتر انجام مى شد. مغرب به تهران رسیدیم.

شب عراق به خارک حمله کرد. لابد در طول روز به خاطر حفاظت شدید - به دلیل حضور ما - نتوانسته اند حمله کنند و به این دلیل است که اگر درست حفاظت شود، حمله نمى شود.