خاطرات اکبر هاشمی - ۴ مهر ۱۳۷۶

در خانه بودم. بیشتر وقت صرف مطالعه کتاب داستان قلعه حیوانات و خاطرات آقاى [محمدتقی] فلسفى شد و بخشى هم صرف کار کلید قرآن؛ اعجاز قرآن. ظهر، محسن جلد اول کارنامه و خاطراتم - سال 1360- [کتاب عبور از بحران] را آورد. چند صفحه اول برنامه تهیه حواشى و توضیحات و پی نوشت ها را خواندم. برنامه خوبى تهیه کرده اند. بناست تمام مواردی را که در خاطرات به آنها اشاره شده، مثل سخنرانى ها، خطبه ها، مصاحبه ها، نطق های پیش از دستور مجلس، ملاقات ها، پیام ها، اسناد و عکس ها، تهیه کنند و همراه خاطرات در چند جلد منتشر شود؛ عملاً هر جلد که یک سال را شامل است، همه مطالب مربوط آن سال را همراه دارد. قرار است به تدریج بخوانم و اصلاح کنم تا آماده چاپ شود. به نظر مى رسد، اثر مهم تاریخى باشد.

ظهر، اعظم و عماد و على و احسان، [همسر و فرزندان محسن] هم آمدند و غذا آوردند. سپس یاسر هم رسید. بعد از ظهر،کمى با بچه ها مسابقه تیراندازى دادیم؛ با تفنگ هاى کوچک بادی پلاستیکى که عماد و علیرضا در این سفر اخیر خریده اند. اسباب بازىِ سرگرم کننده خوبى است و گلوله ها هم پلاستیکی و ماندنى است. عماد از همه بهتر زد و برنده شد، سپس على، محسن و آخر از همه من! آنها تمرین دارند، من ندارم.

امروز و دیروز آب هندوانه زیادی نوشیدم؛ به خاطر درد کلیه اى که از دو سه روز پیش عارض شده بود و به کسى نگفتم که پزشکان با معاینه و ... مزاحمت ایجاد می کنند و خانواده ناراحت نشوند. امروز احساس بهبود کامل دارم. ظرف دو روز، یک هندوانه بزرگ را خودم آب گرفتم و به تدریج مصرف کردم.

شب، آقاى [محمدحسن] رحیمیان، رییس بنیاد شهید آمد. کتابى از گفته هاى من در مورد شهدا و خانواده هاى آنها تهیه کرده اند؛ نظر و مقدمه بر آن خواست. از خدمات بنیاد در این باره گزارشى داد و نیز در مورد ماندن در این سمت مشورت کرد؛ ضمن اینکه از ندادن حکم ابقا توسط آقاى [سیدمحمد] خاتمى، [رییس جمهور] تاکنون ناراحت است؛ تأکید کردم که بماند.