خاطرات اکبر هاشمی - ۳۱ شهریور ۱۳۶۴

اول وقت به مجلس رفتم. در گزارش ها مطلب مهمى نداشتیم. هنوز هواپیماى حامل تاو آمریکایى برخاسته از تبریز، مورد بحث مراجع خبرى است. قبل از جلسه آقاى [غلامرضا] رحیمى نماینده ماهشهر آمد و گزارشى از سوء عملکرد پرسنل پدافند جزیره خارک داد. نطق هاى پیش از دستور را کنترل کردم که حمله به رییس جمهور و دولت نداشته باشد؛ خوب برگزار شد. دستور مجلس، طرح اصلاح قانون حفاظت صنایع بود که به اسم رفع عیب، خلاف شرع و قانون مطرح شده بود و تمام وقت مجلس را گرفت. چون نتیجه آن ممکن بود پس دادن بخشى از کارخانه هاى مصادره شده باشد، طرفدار نداشت. دو سه نفرى هم که حمایت کردند، متهم به حمایت از سرمایه داران طاغوتى شدند و پنج شش رأى بیشتر نداشت و رد شد.

در تنفس، جمعى از نمایندگان از خطر قطع صادرات نفت از خارک اظهار نگرانى کردند و قرار شد جلسه اى براى تصمیم گیرى عواقب کار و رسیدگى به شرایط اضطرارى، در صورت قطع نفت و بررسى موضوع بستن خلیج فارس بر روى نفتکش ها از طریق کنترل تنگه هرمز، داشته باشند و در ساختن مراکز بارگیرى نفت دور از خطر تسریع شود.

ظهر آقایان انوارى، بادامچیان، موحدى کرمانى، یزدى، وافى، عبدخدایى و فارسى آمدند و براى باز بودن دست آقاى [آیت الله] خامنه اى در معرفى نخست وزیر چاره جویى مى کردند. گفتم با توجه به محکم بودن امام در حمایت از آقاى موسوى، کارى نمى توانید بکنید.

عصر آقایان ریاضى و معنوى راد از بانک مرکزى آمدند و شرایط نادرست چین در معامله را توضیح دادند که شبیه به بهانه جویى است. آقاى واقفى نماینده اصفهان آمد و براى اعلان وضع اضطرارى تأکید داشت. این سیاست، خط تندروها است. شب به منزل آمدم و در جلسه حزب [جمهورى اسلامى] شرکت نکردم.