خاطرات اکبر هاشمی - ۱۲ مهر ۱۳۶۳

تمام روز در منزل بودم. صبح آقاى ناصر کمره اى آمد؛ اطلاع داد که پدرش آیت الله حاج میرزا خلیل، در بستر مرگ است و براى گرفتن [مجوز] محل دفن در مسجد بالاسر حضرت معصومه(س)، از امام استمداد داشت. به احمدآقا گفتم که پیامش را به امام برساند.

بیشتر وقتم به مطالعه گذشت. عصر، حاج احمدآقا آمد و راجع به جنگ و حدود اختیارات نماینده امام در سپاه مذاکره شد. نادر عراقى هم آمد؛ کمى سرخورده است. مقدارى مذاکره کردیم.

عصر و شب هم به مطالعه گذشت. گزارش ها را آوردند، مطلب مهمى نداشت. نامه اى که در جواب [یاسر] عرفات رییس [جنبش] الفتح نوشته بودم، آوردند اصلاح کردم. عرفات در نامه اى، پیشنهاد صلح با عراق داده است: براساس تشکیل محکمه براى محاکمه متجاوز و تشکیل صندوقى براى پرداخت خسارت ها و تشکیل ارتشى از کشورهاى اسلامى براى حایل شدن میان ما و عراق. آقاى رییس جمهور، تلفنى گفتند، اعلان نیازها براى عملیات از طرف سپاه، آن قدر زیاد است که قسمتى قابل تأمین نیست و احتمال دارد، بهانه باشد.