خاطرات اکبر هاشمی - ۲۰ آبان ۱۳۷۷

بعد از نماز و خواندن گزارش ها، براى دیدن پل هفتم [کارون] رفتیم که شهردارى اهواز ساخته و نزدیک به تکمیل است؛ پل جالب و دیدنى است و ارزان تمام کرده اند. به سوى سد مارون در شمال بهبهان رفتیم؛ دو ساعت و نیم در راه بودیم. آقایان [احمد] خرم و [علی] فلاحیان که در ماشین من بودند، اطلاعات شان بیش از من نبود که در مسیر براى شناخت بیشتر استان استفاده کنم. از افراط نیروى انتظامى، در چیدن نیرو در مسیر خوشم نیامد و تذکر دادم؛ گرچه آنها براى احترام و محبت و امنیت، چنین مى کنند.

در محل سد، آقاى [رسول] زرگر، [معاون وزیر نیرو در امور آب] و مهندسان توضیح دادند. از اقدامات براى رفع عیب از سد، عیبى که باعث نشت آب زیاد بود. سد را خالى کردند و با هزینه چند میلیارد تومان، اشکالات را برطرف کرده اند و آماده آب گیرى مجدد شده اند. سه ساعتى از بخش هاى مختلف سد و تونل ها بازدیدکردیم و در مسیر برگشت، از کارگاه ساخت قطعات نیروگاه و دریچه هاى فلزى سد، بازدیدکردیم. اطلاع دادند، آقاى [مهدی] سلامت - باجناق من - امروز در تهران فوت کرده است.

ساعت دو و نیم بعد از ظهر به رامهرمز رسیدیم. ناهار و استراحت را در میهمان سراى شهردارى شهر بودیم. بنا بود به محل سد کارون 3 برویم. به خاطر تأخیر زیاد، منصرف شدیم و به سوى شهر مسجدسلیمان که مقصد بعدی بود، حرکت کردیم. در مسیر از کارخانه بزرگ سیمان سه هزار تُنى رامهرمز که اخیراً افتتاح شده، بازدیدکردیم. مهندس [حسن] غضنفریان توضیح داد و از اقدام دولت سازندگی در توسعه صنایع سیمان تشکرکردند که این یکى از ده ها کارخانه است.

سپس از راه قدیمى احداثى شرکت نفت به مسجد سلیمان رفتیم. ساعت هفت بعد از ظهر رسیدیم. در میهمان سراى شرکت نفت اقامت کردیم. [آقای نجف رضایی میرقائد]، پدر آقاى محسن رضایى آمد. نزدیک صد سال دارد، ولى سالم و بانشاط است. درخواست کرد که به منزل ایشان بروم؛ مرد بامحبتى است و من را هم فرزند خود مى گوید، از روى محبت.

بعد از شام، جلسه اى با مسئولان شهر داشتیم. دکتر رضایى و فرماندار، خیرمقدم گفتند و آثار مثبت تصمیمات من در سفر گذشته، براى عمران شهر را گفتند. من هم صحبت کردم. خدمات ارزنده اى در جهت محرومیت زدایى در خصوص عمران شهرى و آب وکشاورزى و صنعت شده است.

سپس آقای [محسن] رضایی، به طور خصوصى از جلسه مشترک مجلس و دولت گفت و از بى ثمرى جلسه و بى برنامگى دولت و رو به رشد بودن مشکلات اقتصادی و سیاسى کارى دولت، ناراحت بود. در گزارش ها، شدت گرفتن بحران عراق و طبل جنگ زدن آمریکا مورد توجه است و بیرون رفتن کارکنان سازمان ملل، احتمال جنگ را بیشترکرده و در مسایل داخلى، سرعت رشد قیمت ارزهای خارجى و تنزل ریال، باعث ناراحتی است.